ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Σκληρός ρεαλισμός, τραγικά πάθη και οικονομικά αδιέξοδα.

Ο ρόλος του στη «Σπασμένη φλέβα», το θέατρο του σοκ και οι χαμηλές αμοιβές των περισσότερων ηθοποιών.

Ακόμη κι αν είναι περισσότερο κινηματογραφικό παρά πραγματικό το ενδεχόμενο μια οικογένεια να μετακομίσει από τον Κορυδαλλό στη Βούλα, το εγχείρημα αξίζει την προσοχή μας.

«Η συζήτηση σήμερα είναι αναγκαία γιατί ζούμε την πιο άγρια περίοδο φονταμενταλισμού της ελληνικής κοινωνίας, σε όλα τα επίπεδα: θεολογικό, πολιτικό, πολιτισμικό. Οταν δεν υπάρχει το όραμα πίσω από το οποίο θα συνταχθεί η κοινωνία, τη θέση του παίρνει ο φονταμενταλισμός».

Με το πειραματικό φιλμ «Θηλυκό», η Βουγιουκλάκη «επιστρέφει» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Πώς προχωράς όταν κουβαλάς στην τσέπη σου έναν πόλεμο σε υψηλή ευκρίνεια; Πώς σταματάει το μίσος και πώς καταλαγιάζουν τα πάθη όταν εικόνες και βίντεο με διαμελισμένα πτώματα και ισοπεδωμένες πόλεις θα διατηρούνται αποθηκευμένες αιωνίως στους σέρβερ μιας πλατφόρμας;

«Η κόμισσα της φάμπρικας», «Τζένη-Τζένη», «Ποτέ την Κυριακή» και –σε επανάληψη από πέρυσι– «Ενας ήρωας με παντούφλες». Οι παλιές αυτές ταινίες, που αγαπήθηκαν από γενιές και γενιές, θα παρουσιαστούν φέτος στο θέατρο. Ολες γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, με μόνη εξαίρεση τον «Ηρωα» του 1958. Παράδοξο, λοιπόν, το ανέβασμά τους το 2025;

Κυκλοφόρησε το trailer της 6ης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, με τίτλο «Σπασμένη Φλέβα».

Το κακό με τον σύγχρονο πολιτισμό είναι η φύση του. Αποτελείται συνήθως από καλλιτέχνες ζώντες –και ζωή να ’χουν–, δραστήριους και εν Ελλάδι συνήθως διαμαρτυρόμενους.

Επτά σκηνοθέτες που θα διαγωνιστούν με τις ταινίες τους στο φετινό Φεστιβάλ της Δράμας συζητούν για την τέχνη της μικρής φόρμας και τον κόπο, την επιμονή και τα χρήματα που απαιτούνται για να γυριστεί ένα φιλμ λίγων λεπτών.

Σε χώρο προβολής ταινιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου θα μετατραπεί το διατηρητέο ακίνητο της Πλάκας που στέγασε την κινηματογραφική «Οικία Κοκοβίκου».

Τρίτο κείμενο σήμερα (προηγήθηκαν ο Ελβις και η Μέριλιν, η Λόρεν και η Μάνσφιλντ) μιας πιο ανάλαφρης, πιο καλοκαιρινής «τριλογίας», πριν οι «Αναμοχλεύσεις» κάνουν κι αυτές τις μικρές τους διακοπές. Κινηματογραφικό, λοιπόν, και σήμερα το θέμα, αλλά αμιγώς ελληνικό αυτήν τη φορά.