«Ο ΚΟΣΜΟΣ όταν ακούει μπάτλερ έχει στο μυαλό του τον Αλφρεντ από το “Μπάτμαν”. Μπορώ να πω ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με το επάγγελμά μας, πλέον τα πράγματα έχουν γίνει πολύ πιο απλά», λέει με χιούμορ ο Τάσος Σερέτης. Γεννημένος στη Μεσσηνία, σε ένα ψαροχώρι, ο ίδιος έζησε από μέσα την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Αν και σπούδασε γυμναστής κατάλαβε γρήγορα πως τον έλκυε το σέρβις, η επαφή με τον κόσμο και τα ταξίδια. Ξεκίνησε να εργάζεται ως τζούνιορ και την επόμενη χρονιά πήγε σε μία σχολή για να πάρει πτυχίο μπάτλερ. Σύντομα, βρέθηκε με μια βαλίτσα στο χέρι. Καλοκαίρι στη Μύκονο, χειμώνα στη Βενετία. «Στην Ελλάδα η σεζόν είναι μικρή, οπότε αναγκαζόμαστε να αναζητήσουμε κάτι και για τον χειμώνα. Είναι πάντοτε μια πρόκληση αυτή», εξηγεί.
Σχετικά Αρθρα
«Ουσιαστικά, όταν δουλεύουμε σε ιδιωτικά σπίτια είμαστε το δεξί χέρι της κυρίας, του κυρίου και της οικογένειας. Αυτό σημαίνει ότι τους βοηθάμε να είναι όλα οργανωμένα και εύκολα. Πρακτικά μιλώντας, μπορεί να οργανώσουμε ένα πολύ μεγάλο μίτινγκ, να επιμεληθούμε ένα γεύμα, ακόμη και να μιλήσουμε με ανθρώπους της ασφάλειας έτσι ώστε να ξέρουμε ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στην οικία. Οταν εργαζόμαστε σε ξενοδοχεία, είμαστε αυτοί που θα λάβουμε όλη την πληροφορία και θα τη μεταφέρουμε στους πελάτες. Εννοείται ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να μιλήσουν με κάποιον άλλον. Εμείς είμαστε αυτοί που θα κανονίσουμε τα πάντα για αυτούς», περιγράφει το επάγγελμά του.
«Οι μακρινοί προορισμοί είναι λίγο πιο δύσκολοι από το κεφάλαιο Ευρώπη», προσθέτει. «Μιλάμε για άλλους πολιτισμούς, για άλλα ήθη, έθιμα, άλλη ιδιοσυγκρασία. Ολα αυτά πρέπει να τα προσαρμόσουμε στο τι θέλουν και προτιμούν οι πελάτες. Μπορεί να τύχει να θέλουν μπάτλερ ακόμη και σε ένα αεροπλάνο. Γιατί μπάτλερ μπορούμε να συναντήσουμε σε ένα σπίτι, σε ένα ξενοδοχείο, σε ένα γιοτ, ακόμα και σε ένα αεροσκάφος», εξηγεί και θυμάται ένα περιστατικό που του έκανε εντύπωση στις αρχές της καριέρας του. «Την πρώτη μου χρονιά στη Μύκονο, μια οικογένεια για την οποία δούλευα μου ζήτησε να τους βρω ένα τραπέζι σε ένα πολύ γνωστό μέρος που ήταν πολύ δύσκολο. Τελικά, βρήκαμε ένα τραπέζι αξίας 60.000 ευρώ και η μοναδική ερώτηση που μας έκαναν ήταν αν έχει και φαγητό», περιγράφει. «Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρων αυτός ο κόσμος, ήθελα πάρα πολύ να μπω στον ίδιο χώρο με όλους αυτούς τους ανθρώπους, που αντικειμενικά δεν θα μπορούσα με άλλον τρόπο».
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ
«Η δουλειά του μπάτλερ περιβάλλεται από μυστικότητα, υψηλές απαιτήσεις και συχνά παρεξηγημένη λάμψη», λέει από πλευράς της η Δήμητρα Πάλλα. Με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, μεγαλωμένη στον Πειραιά, σπούδασε Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών πριν η πορεία της την οδηγήσει, όπως λέει, «εντελώς τυχαία» στον κόσμο της VIP φιλοξενίας. Από την εστίαση πέρασε στα ιδιωτικά και επαγγελματικά σκάφη και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε σχεδόν πέντε χρόνια στη Σαουδική Αραβία, για να δουλέψει ως μπάτλερ στη βασιλική οικογένεια. Ταξίδεψε στο Μπαχρέιν, έζησε σε ιδιωτικό νησί στην Ερυθρά Θάλασσα, εργάστηκε σε πολυτελείς κατοικίες και θερινές επαύλεις, ενώ αργότερα συνεργάστηκε με οικογένειες διαφορετικών εθνικοτήτων, από την Ελβετία και την Κύπρο μέχρι τη Δανία.
Χρειάζεται να έχεις χαμηλό προφίλ, πειθαρχία, σεβασμό και αγάπη για τη δουλειά και τους ανθρώπους, διαφορετικά δεν θα αντέξεις την πίεση.
Παρά τη διεθνή εμπειρία και τη χλιδή που συχνά συνοδεύει τέτοιες θέσεις, η ίδια σπεύδει να αποδομήσει την επιφανειακή εικόνα. «Υπάρχουν συνάδελφοι που δυστυχώς παρασύρθηκαν από τη λάμψη του χώρου, μιλώντας ή προβάλλοντας εικόνες αδιάκριτα, με επιπτώσεις σίγουρα όχι τιμητικές για τους ίδιους αλλά και για τη φήμη του επαγγέλματος», σημειώνει υπενθυμίζοντας ότι η εχεμύθεια αποτελεί θεμελιώδη αρχή. Για εκείνη, ο ρόλος δεν περιορίζεται στο άψογο σέρβις ή στη διαχείριση ενός απαιτητικού νοικοκυριού, από τον συντονισμό δείπνων και μετακινήσεων μέχρι τη φροντίδα λεπτομερειών της καθημερινότητας. «Χρειάζεται να έχεις χαμηλό προφίλ, πειθαρχία, σεβασμό και αγάπη για τη δουλειά και τους ανθρώπους, διαφορετικά δεν θα αντέξεις την πίεση του καθημερινού σκληρού ωραρίου», εξηγεί για τη σωματική-ψυχική αντοχή που απαιτείται.
«Κατάγομαι από στρατιωτική οικογένεια και ίσως αυτό με βοήθησε να τηρήσω αρχές και αξίες χωρίς δεύτερη σκέψη», πρσθέτει. Αν και έχει υπάρξει μάρτυρας σκηνών ακραίας πολυτέλειας, όπως μια θερινή κατοικία όπου ένας ολόκληρος τοίχος αντικαταστάθηκε από «ένα τεράστιο ενυδρείο με καρχαρίες», εκείνη επιμένει ότι το ουσιαστικό αποτύπωμα της διαδρομής της δεν είναι η υπερβολή, αλλά οι άνθρωποι και οι πολιτισμοί που γνώρισε. «Προσωπικά, θα έχω πάντα στην καρδιά μου τους ανθρώπους που γνώρισα από όλον τον κόσμο και τη μαγευτική παράδοση της Μέσης Ανατολής», καταλήγει, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από κάθε παλάτι, κάθε σκάφος και κάθε εντυπωσιακό σκηνικό, το επάγγελμα του μπάτλερ κρύβει πρωτίστως μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία.
ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΚΟΝΟ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ
Τη σταδιοδρομία του μπάτλερ επέλεξε και ο Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, ο οποίος κινείται ανάμεσα στη Μύκονο και στο Νταβός. Ξεκίνησε όμως από αρκετά πιο χαμηλά, καθώς η πρώτη του δουλειά ήταν να φτιάχνει καφέδες. Επειτα, εργάστηκε ως σερβιτόρος και μπάρμαν. Ακολούθησε μια πρώτη δουλειά στη Μύκονο όπου έκανε και τη γνωριμία του με τον ρόλο του μπάτλερ εργαζόμενος για μια οικογένεια από το Αζερμπαϊτζάν. «Κατάλαβα πως αυτή η δουλειά μού άρεσε πάρα πολύ. Γενικά, έχω ταξιδέψει ανά τον κόσμο, έχω ακολουθήσει οικογένειες από τα χιόνια στη θάλασσα και στα τροπικά κλίματα. Βρέθηκα μέχρι και στον Βόρειο Πόλο», διηγείται. Πίσω όμως από τη λάμψη και τα ταξίδια, ο ίδιος αναγνωρίζει ξεκάθαρα τα κίνητρα και τις προκλήσεις του επαγγέλματος.
Οι απολαβές είναι ένα μεγάλο κίνητρο, καθώς πρόκειται για χρήματα που δεν μπορείς να βγάλεις πουθενά στην Ελλάδα.
«Οι απολαβές είναι ένα μεγάλο κίνητρο, καθώς πρόκειται για χρήματα που δεν μπορείς να βγάλεις πουθενά στην Ελλάδα. Ενα άλλο μεγάλο κίνητρο είναι η αγάπη μας για τη φιλοξενία». Με καταγωγή από την Πάτρα, ο κύριος Κωστόπουλος εξηγεί πως αυτή η δουλειά απαιτεί θυσίες. Ο ίδιος περνάει αρκετό χρόνο μακριά από την οικογένειά του. «Αυτό είναι κάτι που οι νέοι που επιλέγουν το σέρβις και τη φιλοξενία πρέπει να συνηθίσουν. Πρέπει επίσης να έχουν περάσει από μια βασική εκπαίδευση. Κάτι το οποίο λείπει στην Ελλάδα», λέει με βεβαιότητα, καθώς ο ίδιος δραστηριοποιείται πλέον και ως εκπαιδευτής μπάτλερ.
Σχετικά Αρθρα
Ο Στάθης Παπαχριστοφίλου είναι εκπαιδευτής μπάτλερ. Αν και ο ίδιος υπήρξε επιτυχημένος δικηγόρος, ήταν ο χώρος της φιλοξενίας που τον κέρδισε. Κατά τη συζήτησή μας επισημαίνει ότι η ζήτηση ιδίως για μπάτλερ και οικονόμους ξεπερνά την προσφορά. Στην Ελλάδα κάθε χρόνο «αποφοιτούν» περίπου 100 μπάτλερ. Επίσημη πιστοποίηση ωστόσο δεν υπάρχει και ο καθένας που ασχολείται με τη φιλοξενία μπορεί να γίνει και μπάτλερ. Οι αμοιβές, τονίζει, είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές: «Ενας σερβιτόρος θα ξεκινήσει από 1.700 ευρώ στο εξωτερικό, ενώ ένας μπάτλερ θα ξεκινήσει από 2.500 και μπορεί να φτάσει στις 5.000 και στις 6.000 ευρώ». Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι πρόκειται για απαιτητικό επάγγελμα, στο οποίο απαιτούνται διαρκής εκπαίδευση και προσωπική καλλιέργεια. «Θα σου πάρει έναν μήνα για να λάβεις μια σωστή εκπαίδευση, αλλά θα σου πάρει μια ζωή για να μάθεις πώς να είσαι καλός μπάτλερ», καταλήγει για να δείξει τις ιδιαιτερότητες της ειδικότητας.
