Σκαρφαλώνω στην ετοιμόρροπη ξερολιθιά και, ισορροπώντας επικινδύνως, απλώνω τα χέρια στα κατάφορτα κλαδιά της, ενώ ανάμεσα στα πόδια παλεύω να κρατήσω όρθιο το καλάθι. Το μέρος είναι ακατοίκητο και στο χωριό με γνωρίζουν, δεν κινδυνεύω άρα να μου την «ανάψει» κάποιος οξύθυμος μπάρμπας. Την έχω εντοπίσει πριν από πάρα πολλά χρόνια τούτη τη θεόρατη κορομηλιά (Prunus domestica ssp. insitia), κάθε χρόνο στις αρχές του Ιουλίου κάνω αυτοψία, ώστε να σημαδέψω την ιδανική ημερομηνία για την καθιερωμένη εκστρατεία συγκομιδής.
Παράγει χρυσοκίτρινα, ευμεγέθη και πεντανόστιμα κορόμηλα, σε τέτοια μάλιστα ποσότητα, που, παρότι ταΐζει τους κότσυφες και τις αδηφάγες κίσσες ολόκληρου του οροπεδίου, περισσεύουν πάντοτε άφθονα και για μένα. Θα ήθελα πολύ να γράψω για όλους, αλλά απ’ ό,τι έχω διαπιστώσει κανένας άλλος δεν μαζεύει. Οι παλιοί που τα γνωρίζουν, και ασφαλώς τα εκτιμούν, ευλόγως αποφεύγουν τις ακροβασίες πάνω στους μαντρότοιχους, ενώ για τις –αδιανόητα επεξεργασμένες– διατροφικές συνήθειες των νέων προτιμώ να μη μιλήσω. Λάβετε υπόψη σας ότι γεννήθηκαν σε χωριό που μέχρι πριν από περίπου είκοσι χρόνια δεν του έλειπε τίποτα. Τώρα, ακόμα και οι εντελώς άοσμες και άγευστες ντομάτες που καταναλώνουν είναι αγνώστου προελεύσεως. Δεν θα επεκταθώ, με πονάνε πολύ αυτές οι μικρές ήττες που παρατηρώ ολόγυρα, οι οποίες προϊόντος του χρόνου δυστυχώς πυκνώνουν. Και τώρα, φυσικά, δεν έχω καιρό για τέτοιες σκέψεις, πρέπει να γεμίσει το καλάθι. Αντιμετωπίζω όμως προβλήματα, τα πιο γινωμένα κορόμηλα βρίσκονται σε ηλιόλουστα σημεία, τα οποία είναι πολύ ψηλά ή είναι εντελώς απρόσιτα. Κι αν πέσω, ποιος θα με μαζέψει; Κάτι κιόλας ακούω να σέρνεται μέσα στα αγκάθια κάτω, μπορεί να έχουν σύναξη οι οχιές. Δεν είναι, αγαπητοί, εύκολη η ζωή του τροφοσυλλέκτη, φρόνιμο μάλιστα είναι, πριν αρχίσει τις εξορμήσεις του, να αναπτύξει την αρετή της ολιγάρκειας. Μισογεμάτο λοιπόν τελικώς· δεν πειράζει, και του χρόνου εδώ θα είμαστε, ως ευχή να το εκλάβουμε αυτό. Αν αγνοούσα το ότι διαθέτουν ισχυρή υπακτική δύναμη, θα τα καταβρόχθιζα το αργότερο μέχρι αύριο. Στο ψυγείο διατηρούνται βεβαίως εύκολα για τουλάχιστον μία εβδομάδα, έχω όμως άλλα σχέδια. Θα τα μετατρέψω σε γλυκόξινη μαρμελάδα, προσθέτοντας μόνο λίγη στέβια και χυμό λεμονιού, πηκτίνη δεν απαιτείται, καθώς διαθέτουν άφθονη από μόνα τους. Πρόκειται για μια εύκολη συνταγή, με μόνο της μειονέκτημα το ότι, λόγω της απουσίας ζάχαρης, ακόμα και εντός ψυγείου δεν διατηρείται για καιρό. Αν την παρασκευάσετε κι εσείς, πιστεύω ότι θα την αγαπήσετε τόσο που θα τη φτιάχνετε κάθε χρόνο.
Στο ψυγείο διατηρούνται βεβαίως εύκολα για τουλάχιστον μία εβδομάδα, έχω όμως άλλα σχέδια. Θα τα μετατρέψω σε γλυκόξινη μαρμελάδα, προσθέτοντας μόνο λίγη στέβια και χυμό λεμονιού.
Κορόμηλα θα βρείτε τέτοια εποχή στη λαϊκή, ίσως και σε κάποια μανάβικα. Οι Βορειοελλαδίτες ανάμεσά σας ίσως κάποτε απόλαυσαν την υπέρτατη εκδοχή της, που φτιάχνεται με το πραούστι, τον πορτοκαλοκίτρινο και έντονα αρωματικό καρπό μιας ποικιλίας κορομηλιάς που καλλιεργείται μόνο στη μυστηριώδη νήσο της Σαμοθράκης. Ορισμένοι αντιτείνουν πως στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν παραδοσιακό πληθυσμό δαμασκηνιάς, σίγουρα πάντως η ακριβής ταξινομική του τοποθέτηση εντός του γένους Prunus δεν είναι απλή υπόθεση. Τούτο ισχύει γενικότερα βεβαίως· λόγω πολυάριθμων φυσικών υβριδισμών, αιώνων καλλιεργητικής επιλογής αλλά και της στενής συγγενικής σχέσης μεταξύ κορομηλιάς και δαμασκηνιάς, επικρατεί σύγχυση στην επικράτειά τους. Σίγουρα δεν το κάνει πιο εύκολο η ύπαρξη πολλών τοπικών ονομασιών για τα κορόμηλα, όπως μπουρνέλες, τζανερίκια και τζάνερα, αβράμηλα, ρεγκλότες και κάμποσα ακόμα, τα οποία προσδιορίζουν καρπούς με αρκετά μεγάλες διαφορές μεταξύ τους στο σχήμα, το χρώμα και το άρωμα. Κοινός παρονομαστής όλων είναι πάντως η εξαιρετική τους γεύση, ταυτόχρονα και η προθυμία των δέντρων που τα παράγουν να προσαρμόζονται σε σχεδόν όλα τα κλίματα. Αν λοιπόν στον κήπο σας υπάρχει μια ελεύθερη, ηλιόλουστη θέση, σκεφτείτε το σοβαρά να φυτέψετε στις αρχές του χειμώνα μία ή περισσότερες κορομηλιές από τις μόλις τρεις επιλογές (κίτρινη, κόκκινη, πράσινη) που κυκλοφορούν στα ελληνικά φυτώρια.
