2026. Ο 21ος αιώνας διήνυσε το πρώτο του τέταρτο και τα παιδιά που γεννήθηκαν στις αρχές του έχουν πια ενηλικιωθεί. Όσο για εμάς τους ενήλικες «εκδρομείς»,
περνάμε μία ακόμα από τις πολλοστές εφηβείες μας. Σας έχω ζαλίσει ίσως με τις αναμνήσεις μου, αλλά η δική μου πατρίδα είναι τα παιδικά μου χρόνια.
Θυμάμαι πάντα εκείνα τα κυριακάτικα μεσημέρια στο πατρικό μου, όπου κάποιες φορές σερβιριζόταν σαμπάνια, όχι για επίδειξη και ξιπασιά, αλλά σαν το κρασί της γιορτής, της επιτυχίας, αλλά και της τρυφερής παρηγοριάς. Γιατί η γιαγιά μου επαναλάμβανε τα λόγια της Madame Bollinger, ότι η σαμπάνια ταιριάζει με τα πάντα· ακόμα και με τις ήττες μας, αφού τις κάνει πιο υποφερτές.
2026. Ας κάνουμε την είσοδό μας με αφρούς και φυσαλίδες. Ας κάνουμε την είσοδό μας με σαμπάνια, που σε κάθε περίπτωση αξίζουμε.
Να διαλέξω για όλους μας; Προσγειώνομαι στην Καμπανία και ξεκινώ αναζητώντας την κλασική, στιβαρή κομψότητα της Veuve Clicquot Yellow Label (64€), που παραμένει σταθερή αξία. Η κυριαρχία του Pinot Noir σημαίνει δύναμη και πολυπλοκότητα. Δίπλα σε παλαιωμένες γραβιέρες ή Parmigiano Reggiano και, αν θέλετε να τους καταπλήξετε όλους, δίπλα σε παναρισμένο, τραγανό τηγανητό κοτόπουλο!
Moët & Chandon Brut Impérial (50€): μια «φιλική» σαμπάνια, που αγαπά τη θάλασσα και τρελαίνεται για sushi και sashimi. Η καθαρότητα της Moët λειτουργεί σαν ένας δροσερός θαλασσινός αέρας που φρεσκάρει τον ουρανίσκο μετά από κάθε μπουκιά.
Ayala brut majeur (57€): η σαμπάνια που ψιθυρίζει την πολυτέλεια, δεν την κραυγάζει. Κρυστάλλινη, με ορυκτότητα, κοφτερή οξύτητα, δεν κρύβω ότι είναι η αγαπημένη μου. Τέλειο απεριτίφ, με ψαρικά ψημένα και ωμά, αλλά δίνει ρέστα με τα αγαπημένα μου –επίσης– σαλιγκάρια με βούτυρο, μαϊντανό και σκόρδο!
Η πιο πρόσφατη γαστρονομική εμπειρία με φυσαλίδες περιλάμβανε μια Louis Roederer Collection 244 (66€). Πολυπλοκότητα, φρεσκάδα, πολυεπίπεδος χαρακτήρας δίπλα σε μια φανταστική τραγανή τάρτα με κατσικίσιο τυρί και καραμελωμένα κρεμμύδια. Η φινέτσα της Roederer εξισορρόπησε τη γλυκύτητα των κρεμμυδιών και την ένταση του τυριού με υπέροχο αποτέλεσμα.
Μια ενδιαφέρουσα σαμπάνια, που ίσως όμως δυσκολευτείτε λίγο να την ανακαλύψετε στα ράφια, είναι η Soutiran Cuveé Alexandre 1er Cru (40€) με κρεμώδη υφή, που συνόδευσε τέλεια το ριζότο με μανιτάρια και λευκή τρούφα που έφτιαξε η Μαρία.
Άφησα τελευταία μια μοναδική σαμπάνια, η οποία όμως λόγω κόστους είναι πραγματικά για ειδικές περιπτώσεις: Comtes de Champagne Rosé Taittinger (238€). Με τις νευρικές, επίμονες φυσαλίδες, φέρνει στο ποτήρι μια ορυκτότητα και με την οξύτητά της «κόβει» τη λιπαρότητα κάποιου λιπαρού ψαριού, π.χ. ενός αργοψημένου σολομού ή ενός ταρτάρ τόνου με λίγες σταγόνες lime.
Επίλογος: Η καλύτερη σαμπάνια είναι αυτή που μοιράζεστε με τους ανθρώπους που αγαπάτε, ακόμα κι αν στο πιάτο υπάρχει μόνο ένα μπολ με καλοαλατισμένα αμύγδαλα. Η σαμπάνια σού φτιάχνει το κέφι, είναι το κρασί του «τώρα». Αφήστε άλλους να περιμένουν τις σημαντικές στιγμές και επετείους· εμείς κάνουμε τη ζωή μας ομορφότερη τσουγκρίζοντας με γενναιοδωρία.
