Ζούσαμε στην Ερμούπολη της Σύρου, ήμουν δέκα χρόνων και γεμάτος περιέργεια για ό,τι αντίκριζα γύρω μου. Για εβδομάδες ολόκληρες, μετά το κρυφτό και τον άγριο κουκουναροπόλεμο, περνούσα κάθε βράδυ μπροστά από ένα παλιό αρχοντικό για να θαυμάσω το δέντρο που γέμιζε την αυλή του. Με μάγευε έτσι όπως το στόλιζαν μυριάδες ρόδινες φούντες. Ήξερα βεβαίως πως επρόκειτο για άνθη, ήθελα όμως να μάθω περισσότερα. Κάποιο σούρουπο, ο νοικοκύρης πότιζε τον κήπο του. Κοντοστάθηκα, αλλά δίσταζα να ρωτήσω, η φαρμακόγλωσσα της γειτονιάς με είχε φοβερίσει πως επρόκειτο για συνταξιούχο ναυτικό που ζει μόνος του και είναι επικίνδυνα τρελός. Μια τεράστια σιαγόνα καρχαρία στόλιζε τη θύρα του, πώς να μην την πιστέψω;
Λόγω της ωραίας ανθοφορίας του, που διατηρείται όλο το καλοκαίρι, το γκιουλμπρισίμ είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο με κόμη που λαμβάνει σχήμα ανοιχτής ομπρέλας, το οποίο φυτεύεται συχνά σε πάρκα και αλέες. Φυσικά, παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής επιλογή για ιδιωτικούς κήπους, αρκεί να έχουν έκταση επαρκή για να το φιλοξενήσουν. Και αυτό γιατί, αν οι συνθήκες το ευνοήσουν, μπορεί σε διάστημα μιας δεκαετίας να φτάσει σε ύψος, αλλά και σε διάμετρο, τα έξι μέτρα. Αντέχει αρκετά στην αλατότητα και στον άνεμο, είναι επομένως είδος κατάλληλο για νησιωτικούς κήπους και παραθαλάσσιες φυτεύσεις.
