Νικολέτα Μακρυωνίτου
Μαρίνα Πετρίδου, Άντζελα Σταματιάδου
Φόρτωση Text-to-Speech...
Ντομάτες κατακόκκινες, μελιτζάνες, πιπεριές, φασολάκια. Όταν τα έχεις μπροστά σου στο πιάτο, το νιώθεις το καλοκαίρι. Με τα χρώματα, με τη γεύση, με τις μυρωδιές τους. Μας αρέσει λοιπόν που τα εστιατόρια και οι ταβέρνες της πόλης συντονίζονται με την εποχή και την παραγωγή της, με ωραίες συνταγές παραδοσιακές και πιο σύγχρονες – κάποιες φορές και σε λίγο πιο ασυνήθιστους συνδυασμούς. Ακόμη κι όταν είσαι τριγυρισμένος από κτίρια, η ζέστη πιάνει να ζορίζει κι αργούν ακόμη λίγο οι διακοπές, με ένα πιάτο γεμιστά ή μπάμιες στον ταβά έρχεσαι στα ίσια σου. Δεν λέμε όμως όχι και σε μια παρτίδα αμπελοφάσουλα με βλίτα, ένα ψάρι με μελιτζάνες, ένα διαφορετικό, δημιουργικό μπριάμ ή ένα μπολ με udon νουντλς με σάλτσα ντομάτας και παλαιωμένο ανθότυρο. Ιδού διάφορα ωραία θερινά που δοκιμάσαμε τελευταία στην Αθήνα σε πεζόδρομους, πεζοδρόμια, πρασιές και αυλές. Πολύχρωμη παρέλαση.
Ateno: Μπριάμ – ρατατούιγ σημειώσατε Χ
Μουσακά, μακαρόνια με κιμά, γεμιστά, χωριάτικη… Κλασικά και αγαπημένα πιάτα που τρώμε από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας παίρνει ο Νίκος Καραθάνος, τα «ξανασυναρμολογεί» με παιχνιδιάρικο τρόπο χωρίς να πειράζει το DNA τους, και δείχνει πώς η ελληνική παράδοση μπορεί, ιδωμένη από διαφορετικό πρίσμα, και με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνικών, να εξελιχθεί με φαντασία και σεβασμό. Για διάφορα πιάτα του έχουμε γράψει κατά καιρούς, που έχουν αλλάξει υφές, μορφές, σχήματα, αλλά μόλις τα δοκιμάζεις σε τυλίγει η γνώριμη αίσθηση. Τώρα ήρθε η ώρα για το μπριάμ. Που χτίζεται επιμελώς στο πιάτο. Κάτω-κάτω ο σεφ βάζει σάλτσα από χοντροκομμένη ντομάτα, τριμμένη φέτα και δυόσμο, από πάνω έναν δίσκο από τραγανά πατατάκια, μετά τακτοποιούνται σε ένα στεφανάκι τα λαχανικά, σε στιλ ρατατούιγ, και στη μέση μπαίνει μια κρέμα από το κλασικό μπριάμ (τα μποστανικά έχουν ψηθεί στον φούρνο με μπόλικο κρεμμύδι, δυόσμο και μαϊντανό και στη συνέχεια έχουν πολτοποιηθεί), λίγη κρέμα φέτας-ρικότας και μια δροσιστική γρανίτα ντομάτας. Α.Σ.
Αιόλου 52 και Μιλτιάδου, Αθήνα, T/ 210-32.23.223
Ταβέρνα των Φίλων: σαλάτα καρπούζι, μπάμιες με τόνο και άλλα ωραία
Τα πιάτα που πατάνε από τη μια στην ελληνική παράδοση και από την άλλη στο τώρα, ακολουθούν την εποχή κι έχουν αυτή την ωραία (κυριολεκτική και μεταφορική) φρεσκάδα, τα καλοδιαλεγμένα κρασιά, η ωραία ανεμελιά που έχει η αυλή με τα λευκοστρωμένα τραπέζια κάτω από τις σειρές από λαμπιόνια, εξηγούν γιατί η Ταβέρνα των Φίλων έχει… φίλους πιστότατους. Κάθε φορά που θα πας με κάτι άλλο θα κολλήσεις. Πριν λίγες μέρες που πήγα, ο Γιάννης Μούσιος είχε κάνει μπάμιες γιαχνί, πλούσια ντοματένιες, σερβιρισμένες με τόνο ψημένο απ’ έξω, ροζ, τρυφερό-τρυφερό από μέσα – τι ωραία ιδέα! Άμα βρεθείτε εκεί στον Κολωνό, πάρτε και τα απλά αμπελοφάσουλα με κολοκυθάκια, βλίτα και σκορδαλιά (μπουκιά και καλοκαίρι), τη δροσάτη σαλάτα καρπούζι με αγγουράκι, κρίταμο τουρσί και κατσικίσιο τυρί και τα φασολάκια (καναρίνια) με το κατσίκι. Α.Σ.
Άργους 66, Κολωνός, Τ/210-51.27.506
Tsiftis: σοφεγάδα στον πεζόδρομο
Οι γεύσεις, τα χρώματα. Είναι ατόφιο καλοκαίρι αυτό το φαγητό. Αρνίσιο κότσι ψημένο στον φούρνο, σερβιρισμένο με σοφεγάδα –ένα κρητικό τουρλού που το λένε και συμπεθεριό– με βλίτα, και κολοκυθάκια με τους κολοκυθοανθούς τους, που πρώτα τηγανίζονται και μετά μαγειρεύονται με φρέσκια ντομάτα, κρεμμυδάκι και αρκετό ελαιόλαδο και μετά, στα τελειώματα, πασπαλίζονται με αρκετό μαϊντανό και δυόσμο.
Καθισμένοι εκεί στον πεζόδρομο των Ιλισίων που έχει βρει τη θέση του ο Tsiftis, απέναντι από τα δέντρα, θα φάτε επίσης μια ωραία ανοιχτή ντοματόπιτα με χοντρό, μανιάτικο φύλλο, με ντομάτα, κρεμμύδι, γλυκό τραχανά και ανεβατό. Και είναι κι άλλα τα ωραία καλοκαιρινά στο μενού του Σήφη Μανουσέλη και του Μπάμπη Καζάνα, που συνδυάζουν οικειότητα, πρωτοτυπία και ωραία υλικά –οι ντομάτες, λόγου χάρη, που έρχονται από τη Μεσσηνία, είναι γλύκισμα. Α.Σ.
Μιχαλακοπούλου και Σεβαστείας, Ιλίσια, Τ/ 210-77.54.246
Ιμάμ, τηγανητό αυγό και τραγανά πατατάκια στο Wine Is Fine
Το Wine Is Fine μάς έχει συνηθίσει σε απρόσμενα πιάτα ημέρας, που έρχονται να προσθέσουν ακόμη περισσότερη νοστιμιά και μια παιχνιδιάρικη ελληνική νότα στο κομψό, γαλλικής έμπνευσης μενού του. Χθες το βράδυ δοκιμάσαμε από τα ορεκτικά το ιμάμ με τηγανητό αυγό και λεπτά, τραγανά πατατάκια. Στη βάση του πιάτου, οι μελιτζάνες ήταν μέλι, δηλαδή αρκούντως μελωμένες, με πλούσια, γλυκιά γεύση, μαζί με κόκκινες πιπεριές που πρόσθεταν χρώμα και καλοκαιρινή ένταση. Από πάνω, ένα τηγανητό αυγό με ρευστό κρόκο ένωνε όλα τα υλικά, ενώ τα λεπτά sticks πατάτας έδιναν την απαραίτητη τραγανή αντίθεση. Ένα οικείο ελληνικό φαγητό αρτυσμένο με χιούμορ. Δίπλα του, η σαλάτα εποχής ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόταν η βραδιά του καύσωνα. Σπασμένα, ζουμερά αγγουράκια πάνω σε δροσερή, κρεμώδη στρατσιατέλα, με λάδι μπούκοβου και νιφάδες τσίλι. Η λιπαρότητα του τυριού μαλάκωνε όμορφα την πικάντικη ένταση, ενώ το αγγούρι κρατούσε κάθε μπουκιά ανάλαφρη και αναζωογονητική. Το πάντα εξαιρετικό ψωμί τους ήταν εκεί για τις απαραίτητες βουτιές στον κρόκο, τις σάλτσες, το τυράκι. Στα ποτήρια μας, ένα ξηρό αφρώδες Vouvray, με ζωηρή οξύτητα και λεπτές φυσαλίδες, καθάριζε τον ουρανίσκο και συνόδευε ιδανικά τόσο τη γλύκα της μελιτζάνας όσο και το πικάντικο τελείωμα της σαλάτας. Ν.Δ.
Βύσσης 6, Μοναστηράκι, T/210-32.30.304
Λινού Σουμπάσης και ΣΙΑ: βλίτα για βούτες και ψάρι με μελιτζάνα
Βλίτα καταπράσινα, ξαπλωτά επάνω σε μια στρώση τριμμένης ντομάτας, αρτυμένης με σπάταλα τα ωραία λάδια της, και φύλλα βασιλικού για λίγο έξτρα άρωμα καλοκαιριού. Το πιο απλό πιάτο στο «απλό εστιατόριο με κεριά» στου Ψυρρή, πάει αντί για το στομάχι απευθείας στην καρδιά μου. Κι άλλα πολλά καλοκαιρινά έχουν που μου αρέσουν, τα οποία αλλάζουν αναλόγως με τις διαθεσιμότητες. Καιρού επιτρέποντος έχουν ωραία ωμή γαρίδα με αρμύρα και γλιστρίδα, ψητή μελιτζάνα με φέτα, ψάρι ημέρας με μελιτζάνα – αν το πετύχετε με ροφό παρακάμψτε το, παρακαλώ, καθώς υπάρχει ισχυρή σύσταση να αποφεύγουμε την κατανάλωση του ροφού που βρίσκεται στην «κόκκινη λίστα» των ειδών προς εξαφάνιση, και αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζουν καλά όσοι μάγειρες ασχολούνται με το ψάρι. Ν.Μ.
Μελανθίου 2, Ψυρρή, Τ/210-32.20.300
ΦΙΤΑ: Ο ιμάμης θέλει θάλασσα
Από ιδέες δεν ξεμένει ο Δημήτρης Δημητριάδης. Κάθε τρεις και λίγο όλο και κάποιο καινούργιο πιάτο εμφανίζει στο γαστρομαγειρείο, τη γαστροταβέρνα, όπως θέλετε πείτε το, του Νέου Κόσμου – ανάλογα με την εποχή, το τι βρήκε στην αγορά και την έμπνευση της ημέρας. Από ιδέες δεν ξεμένει. Αυτές τις μέρες έβγαλε ένα ιμάμ λίγο διαφορετικό. Στεριανό και θαλασσινό μαζί. Με μελιτζάνες φουρνιστές με ελαιόλαδο και σόγια (που τους δίνει γλύκα και αλμύρα και τις βοηθάει να μελώσουν) και στη φάρσα ψιλοκομμένο χταπόδι, που αρωματίζει με δάφνη, κανέλα, μπαχάρι και αστεροειδή γλυκάνισο, και κρεμμύδι μαγειρεμένο στα ζουμιά του. Μια που το φρέσκο χταπόδι βγάζει μπόλικο ζουμί, με όσο μένει κάνει μια σάλτσα προσθέτοντάς του ντομάτα, κρεμμύδι και λέμονγκρας. Α.Σ.
Ντουρμ 1 & Κασομούλη 6-8, Νέος Κόσμος, Τ/211-41.48.624
Okupa: διακοπές στο κέντρο της πόλης
Περσικό ψωμί barbari, μουχαμάρα πικάντικη, σαλάτα με κολοκύθι και λάμπνε, και bloody Mary μπουράτα: ένα γεύμα σέξι, καλοκαιρινό και γαργαλιστικό, με λεβαντίνικο τσαμπουκά, στην ωραία αυλή του Okupa που μας πάει για λίγο διακοπές μέσα στο κέντρο της πόλης με βινύλια και κοκτέιλ, και στο τέλος μας αφήνει για σουβενίρ μια ωραία καυτερή σπιρτάδα στον ουρανίσκο. Ν.Μ.
Ψαρομηλίγκου 9, Ψυρρή, Τ/211-01.09.999
Λελούδας: μελιτζανοπατάτες φούρνου και δροσιά
Έξω σκάει ο τζίτζικας. Μέσα έχει ανεμιστήρα στο τέρμα. Κάτι γίνεται. Καθισμένοι επάνω στα στρώματα ιστορίας του θρυλικού ταβερνείου, ρωτάμε στην κουζίνα, τι καλό έχουν μαγειρέψει σήμερα. Μας φέρνουν μια μπίρα που αφρίζει στα ποτήρια μας και μαζί μελιτζανοπατάτες φούρνου μελωμένες και ξεροψημένες. Μεγάλο σουξέ έχουν επίσης τα γεμιστά και το μπριάμ τους. Ν.Μ.
Σαλαμινίας 8-10, Βοτανικός, Τ/210-34.64.167
Hafu: μίλα μου για καλοκαίρια
Γλιστρίδα, κεράσι, γρανίτα αγγούρι. Κολοκύθι, μελιτζάνα, miso. Udon νουντλς με σάλτσα ντομάτας και παλαιωμένο ανθότυρο. Πάπια ξεροψημένη και τρυφερή μαζί, και καρπούζι τουρσί. Πόσο καλοκαίρι μαζεμένο σε ένα δροσερό γεύμα απολαύσαμε στο Hafu, ένα μεσημέρι που έβραζε ο τόπος. Τρυπώσαμε στο μαγαζί, ανοίξαμε ένα μπουκάλι κρύο Sauvignon και χαζεύαμε έξω την πλατεία Κλαυθμώνος να αχνίζει. Ν.Μ.
Δραγατσανίου 8, Πλατεία Κλαυθμώνος, Τ/215-21.55.550
Στο Βυζαντινό για ιμάμ
Υπάρχουν δύο πολύ σοβαροί λόγοι να παραγγείλει κανείς ιμάμ τον Ιούλιο: οι μελιτζάνες και οι ντομάτες, που βρίσκονται στο απόγειό τους. Στην πραγματικότητα, το πιάτο δεν χρειάζεται πολλά ακόμη για να πετύχει· μόνο σωστές πρώτες ύλες και σωστούς χειρισμούς. Στο Βυζαντινό Grande Brasserie, το ιμάμ του Άγγελου Λάντου ανήκει στο ελληνικό «κεφάλαιο» του καταλόγου –το άλλο είναι αφιερωμένο στη γαλλική κουζίνα- και στέκεται επάξια δίπλα στις πιο σύνθετες δημιουργίες του. Μελωμένο, γενναιόδωρο στο ελαιόλαδο και με τη γλύκα που αποκτούν τα κρεμμύδια στο αργό μαγείρεμα να πρωταγωνιστεί, θυμίζει πόσο συναρπαστικό μπορεί να γίνει ένα χορτοφαγικό πιάτο όταν η εποχή κάνει τη μισή δουλειά. Μ.Π.
Conrad Athens The Ilisian, Βασιλίσσης Σοφίας 46, Ιλίσια. T/ 210-72.81.361
Άκρα: μπάμιες, μπακαλιάρος και γλιστρίδα
Μπάμιες στον ταβά με αχνιστό φρέσκο μπακαλιάρο σερβίρουν αυτές τις μέρες στα Άκρα. Το πιάτο καταφθάνει στο τραπέζι μέσα στο καυτό σκεύος του. Οι μπάμιες είναι υποδειγματικά μαγειρεμένες: κρατούν το σχήμα τους, έχουν ελαφρώς καψαλισμένες άκρες και είναι βουτηγμένες σε μια πυκνή, μελωμένη σάλτσα από ώριμες ντομάτες. Το αλάτι είναι όσο πρέπει – το ζητάνε οι μπάμιες για να αναδειχθεί η γήινη νοστιμιά τους. Πάνω έχουν ένα τρυφερό, ζουμερό κομμάτι φρέσκου μπακαλιάρου. Το τραπέζι συμπληρώνει μια δροσάτη σαλάτα με τραγανά αγγουράκια και γλιστρίδα, λουσμένη σε ένα γλυκοπικάντικο ζουμάκι. Στο ποτήρι, ένα δροσερό ροζέ από Ξινόμαυρο. Η τραγανή του οξύτητα δίνει νεύρο στη γλύκα της ντομάτας, αναδεικνύει τον μπακαλιάρο και κάνει κάθε επόμενη μπουκιά ακόμη καλύτερη από την προηγούμενη. Μ.Π.
Αμύντα 12, Παγκράτι, Τ/ 210-72.51.116
Alouatou: μουσακάς αλλά σαν γεμιστό ζυμαρικό
Εδώ το μενού αλλάζει διαρκώς, ακολουθώντας τον ρυθμό της εποχής. Αυτό που δεν αλλάζει είναι η διάθεση της κουζίνας να ξαναδιαβάζει γνώριμες γεύσεις με σύγχρονη ματιά και τεχνική ακρίβεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μουσακάς που έχουν αυτές τις μέρες στο μενού. Έρχεται στο τραπέζι με τη μορφή μιας μεγάλης ραβιόλας, γεμιστής με μελωμένη μελιτζάνα, πατάτα και μοσχαρίσιο ραγού, ενώ από πάνω απλώνεται μια ανάλαφρη κρέμα μπεσαμέλ. Όλες οι γνώριμες γεύσεις του καλοκαιρινού ελληνικού φαγητού, σε μια εκδοχή οικεία και αναπάντεχη. Μ.Π.
Ασκληπιού 87, Εξάρχεια, Τ/ 210-36.22.132
Γιουβετσάκια: μπάμιες στην αυλή
Στη δροσερή, κατάφυτη αυλή τους στη Γλυφάδα, οι μπάμιες έρχονται μελωμένες, ψημένες αργά στον φούρνο, με ώριμες ντομάτες και άφθονο ελαιόλαδο. Σερβίρονται είτε ως ορεκτικό είτε ως χορτοφαγικό κυρίως και είναι η επιτομή της ελληνικής καλοκαιρινής κουζίνας. Μ.Π.
Ιθώμης 20, Γλυφάδα, Τ/ 210-96.48.081
Κίτσουλας: ο απόλυτος προορισμός για λαδερά
Ελάχιστες ταβέρνες στην Αθήνα μαγειρεύουν τα καλοκαιρινά φαγητά με τη συνέπεια του Κίτσουλα. Μπάμιες, γεμιστά και τα υπόλοιπα λαδερά της εποχής βγαίνουν από την κουζίνα όταν είναι πραγματικά στην ώρα τους, μαγειρεμένα αργά και με τη φροντίδα που απαιτούν, θυμίζοντας πόσο σπουδαία είναι η ελληνική κουζίνα. Μ.Π.
Φιλικής Εταιρείας 25Δ, Χαλάνδρι, Τ/210-68.14.798
