Ο κύριος από το ταξιδιωτικό γραφείο στο βάθος του διαδρόμου μού έκανε νεύμα να ανοίξω την πόρτα στα αριστερά. «Για φαγητό δεν πάτε;», μου φώναξε από την καρέκλα του. Το Ghost Sake Bar, εμπνευσμένο από τα παλιά speakeasy, είναι κρυμμένο κάτω από την οδό Νίκης και για να μπεις πρέπει να ακολουθήσεις λιγάκι σύνθετες οδηγίες που περιλαμβάνουν την πληκτρολόγηση ενός κωδικού στην είσοδο μιας πολυκατοικίας, μεταξύ άλλων. Και παρόλο που οι γείτονές του, καμιά φορά, προσπαθώντας να βοηθήσουν, διαλύουν ένα μέρος του μυστηρίου, έχει μια πλάκα να κατεβαίνεις με το φως του κινητού τη σκάλα χωρίς να ξέρεις ακριβώς τι θα αντικρίσεις.
Το «αδερφάκι» του Burger Disco Club (βρίσκεται ακριβώς δίπλα και είναι αυτό που λέει το όνομα, μια σύγχρονη ντίσκο που σερβίρει και μπέργκερ) είναι ένας μικρός λαβύρινθος από καθρέφτες και νέον φώτα, που παραπέμπει στις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90. Στη μια «στροφή» θα δεις να προβάλλονται βίντεο του Τζάκι Τσαν, στην άλλη ράφια ολόκληρα γεμάτα με εκείνες τις κινέζικες πλαστικές γατούλες που χαιρετάνε ασταμάτητα, παραπέρα ψυχεδελικές, υπερμεγέθεις εκδοχές του Waterfuls, εκείνου του παλιού φορητού παιχνιδιού με το νερό και τα κρικάκια. Ένα έξτρα, μαξιμαλιστικό σκηνικό για παιχνίδια με τσόπστικς και φωτογενή ποσταρίσματα.
 |
 |
Πριν από το μενού του φαγητού, το οποίο είναι πανασιατικό και το επιμελείται ο σεφ Χρήστος Γλωσσίδης, θα δείτε τη μικρή αλλά προσεγμένη λίστα με σάκε, που αναδεικνύει διαφορετικά στυλ παραγωγής (από θολό μέχρι αφρώδες και απαστερίωτο). Τρυπώνουν και σε ορισμένα από τα κοκτέιλ, όπως το Koh Phangan, το οποίο συνδυάζει σάκε με μεσκάλ, ελιά και δεντρολίβανο. Πίνεται ευχάριστα αλλά τελικά το Kirei 92 με τον έντονα ουμάμι χαρακτήρα, δροσερό από την πορσελάνινη καράφα του, είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Απ’ όσα φάγαμε ξεχώρισα τα ντάμπλινγκς γαρίδας με τσορίθο, τζίντζερ, σος ταμάρινθου και λεμονόχορτο, με τη λεπτοκαμωμένη ζύμη και τη ζουμερή γέμιση, και το ράμεν με μπρίσκετ, πίκλες μανιταριών σιτάκε, πλούσιο ζωμό και πολύ γευστικά, χειροποίητα νουντλς που παρασκευάζει η ομάδα του Ghost Sake Bar, όπως μας ενημέρωσαν. Τα bao buns με σιγομαγειρεμένη πανσέτα, κίμτσι και ΧΟ sauce ήταν αρκετά πετυχημένα, όμως άλλα πιάτα είχαν αδυναμίες και χρειάζονται περισσότερη δουλειά, όπως για παράδειγμα το ξυλάκι με flank και σόγια με μέλι, που ήρθε αρκετά σκληρό ή το «thai ceviche», με ψάρι ημέρας, ανανά και kaffir lime, από το οποίο έλειπαν οι εντάσεις.
Υ.Γ.: Οι Πέμπτες στο Ghost Sake Bar είναι συνήθως βραδιές καραόκε. Η εβδομάδα που βρέθηκα εκεί ήταν από τις λίγες εξαιρέσεις, ωστόσο απ’ όσους τις έχουν πετύχει ακούω πως αξίζει να κλείσει κανείς θέση.
Πηγή: Γαστρονόμος
