Και με σφυρίδα έχει αμίμητη νοστιμιά και με γαύρο. Το πλακί είναι η απόλυτη απόδειξη ότι με λίγα υλικά η ελληνική κουζίνα μπορεί να κάνει θαύματα. Ένα σχετικά εύκολο φαγητό σε στρώσεις, που γίνεται κατά κανόνα σε ρηχό ταψί για να τακτοποιηθούν όπως πρέπει μαζί με το ψάρι οι πατάτες, ντομάτες, κομμένες σε λεπτές ροδέλες, τα χόρτα και τα άλλα ζαρζαβατικά της εποχής. Μαγειρεύονται μαζί, με ελαιόλαδο, κρεμμύδια, σκόρδα και μυρωδικά, ποτίζοντας με ζουμάκια, γεύσεις κι αρώματα το ένα το άλλο. Πολλοί υποστηρίζουν ότι το όνομα της αγαπημένης αυτής παρασκευής προέρχεται από το αρχαιοελληνικό «πλακίον», τη μικρή πλάκα όπου έψηναν οι ημών πρόγονοι τις πλακόπιτες. Το σχήμα προσδιορίζει πάντως. «Το “πλακί” παραπέμπει στο πλακέ σχήμα του φαγητού, που τοποθετείται σε στρώσεις σε ρηχά σκεύη. Δεν ανακατεύεται. Αυτό που το προσδιορίζει είναι αυτή η τάξη», μας είπε σχετικά όταν τη ρωτήσαμε η δρ. Αικατερίνη Πολυμέρου – Καμηλάκη, ομότιμη ερευνήτρια, τ. διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, επισημαίνοντας ότι είναι ένας τρόπος μαγειρέματος καθαρά ελληνικός. Όσο μιλούσε βέβαια εμείς σκεφτόμασταν τις μυρωδιές που απλώνουν στην κουζίνα το ψάρι –που έτσι μαγειρεμένο γίνεται πολύ ζουμερό–, και η παρέα του, όταν απορροφήσουν όλη τη νοστιμιά της σάλτσας και του ζωμού.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
