Πόρος, Υδρα, Σπέτσες: χάντρες ενωμένες στο ίδιο κομπολόι αυτά τα τρία νησιά του Σαρωνικού, έτσι όπως συνδέονται από το πλοίο της γραμμής. Ομολογουμένως όμως είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Το πιο προσιτό από τα τρία είναι ο Πόρος, όχι μόνο λόγω εγγύτητας (απέχει μόλις μία ώρα με το γρήγορο), αλλά και για ψυχολογικούς λόγους. Είναι λιγότερο ακριβό, μικρό και καταπράσινο και σε πολλά σημεία διατηρεί την αισθητική οικογενειακού θερέτρου των 90s. Η πρωτεύουσα όμως είναι άλλη υπόθεση – γραφική, με γοητευτική αρχιτεκτονική κι ένα ρολόι ψηλά στην κορυφή. Αν όμως ένα πράγμα σε μαγεύει στον Πόρο που δεν το συναντάς αλλού είναι ότι μοιάζει με διπλό είδωλο: απέναντι, σε απόσταση αναπνοής, βρίσκεται ο Γαλατάς της Πελοποννήσου, ο δίδυμος αδερφός του. Είναι τόσο κοντά που νιώθεις πως θα μπορούσες και να κολυμπήσεις απέναντι, αν δεν είχε τόση κίνηση. Καταμαράν, φέρι μποτ, καΐκια και γιοτ περνούν ασταμάτητα από το στενό θαλάσσιο πέρασμα που όταν ησυχάζει μοιάζει με λίμνη.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
