Το ελαιόλαδο ένα θείο δώρο που μας παρέχει η ελληνική γη. Ο πολύτιμος χυμός της ελιάς διαμόρφωσε επί αιώνες την κουζίνα μας, κατοχυρώνοντας μάλιστα το δικό του «κεφάλαιο» σε αυτήν: τα λαδερά. Δεν είναι όμως μόνο η αλμυρή κουζίνα που διεκδικεί μερίδιο από το ελαιόλαδο, αλλά και η ζαχαροπλαστική. Η ελληνική παράδοση βρίθει γλυκών που παρασκευάζονται με λάδι, εννοώντας βέβαια όποιο λάδι ήταν βρισκούμενο σε κάθε περιοχή. Στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, αυτό ήταν το ελαιόλαδο. Κι έτσι μας έχουν κληροδοτηθεί ένα σωρό ενδιαφέρουσες συνταγές, ως επί το πλείστον απλές πίτες, ψητά γλυκά και κουλούρια. Άλλωστε, οι θρησκευτικές επιταγές της νηστείας και η για πολλούς αιώνες επιβεβλημένη λιτότητα της ελληνικής μεσογειακής διατροφής δεν επέτρεπαν ιδιαίτερες γαστριμαργικές εξάρσεις σε αυτόν τον τομέα. Η παραδοσιακή ελληνική ζαχαροπλαστική δεν έχει πολυτέλειες· είναι λιτή, δωρική, αλλά νόστιμη και βασίζεται στους διαθέσιμους καρπούς κάθε εποχής. Εκεί που είχαν μήλα, έφτιαχναν μηλόπιτες, κι εκεί που είχαν καρύδια, καρυδόπιτες. Τόσο απλά.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
