Πολλές φορές τέτοια εποχή πήραμε τα βουνά. Οδηγήσαμε σε δρόμους γεμάτους στροφές, περπατήσαμε σε γραφικά πετρόχτιστα χωριά κυκλωμένα από έλατα, καστανιές και πλατάνια, πήραμε παγωμένες ανάσες σε δάση, πλαγιές και ραχούλες τυλιγμένοι σε παλτό και κασκόλ, περάσαμε πέτρινα γεφύρια με χορταριασμένη κουπαστή, βουερά ποτάμια και λίμνες, και ρουφήξαμε εικόνες από τοπία εντυπωσιακά, που μόνο στα μεγάλα υψόμετρα τα βλέπεις. Μοιραστήκαμε μερικά κομμάτια πίτα δίπλα σε αναμμένα τζάκια και ξυλόσομπες, βουτήξαμε το κουτάλι μας σε αχνιστούς τραχανάδες και φασολάδες σε σπίτια και καταφύγια, φάγαμε παραδοσιακά φαγητά της γιορτής, από προβατίνα με γίγαντες μέχρι κυνήγι. Και γυρίσαμε φορτωμένοι καλούδια –κάστανα, φασόλια, άγρια μανιτάρια, καρύδια, τσάι του βουνού, βοτανόμελα, τυριά, παραδοσιακά ζυμαρικά– και συνταγές πολύτιμες, με μεγάλη νοστιμιά.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
