Το καρέ τις περισσότερες φορές πωλείται χωρισμένο. Για ένα καλό τραπέζι όμως, κυριακάτικο ή γιορταστικό, μπορούμε να το πάρουμε ολόκληρο. Να το ψήσουμε ή να το γεμίσουμε. Έτσι όπως στέκεται όρθιο στην πιατέλα του, κυκλωμένο με ψητές πατατούλες, κάστανα, κυδώνια, ή δαμάσκηνα, πυκνόρρευστες σάλτσες και πικάντικα, φρουτένια τσάτνεϊ, είναι άκρως εντυπωσιακό. Για να εξασφαλίσουμε ότι θα ψηθεί σωστά στο εσωτερικό του, αλλά και ότι θα το κόψουμε μετά πιο εύκολα, καλό είναι να πούμε στον κρεοπώλη μας να «ανοίξει» λίγο τις ενωμένες μπριζόλες στη βάση τους, χωρίζοντάς τες, όχι όμως σε βάθος. Αν τώρα αποφασίσουμε να το γεμίσουμε, ο πιο εύκολος τρόπος να το κάνουμε είναι να το τρυπήσουμε στο «μάτι», στο στρογγυλό της μπριζόλας, με το πίσω μέρος μιας κουτάλας, και να πιέσουμε μέχρι να περάσει από την άλλη μεριά – το ψαχνό υποχωρεί και δημιουργείται μια μακρόστενη τρύπα, όπου πάλι με τη βοήθεια της κουτάλας, στριμώχνουμε τη γέμιση.
Εδώ έχουμε συνταγές για καρέ χοιρινό, που μπορείτε να τις έχετε κατά νου και για τα Χριστούγεννα, μια που το χοιρινό είναι το παραδοσιακό μας κρέας της γιορτής, και μοσχαρίσιο, που μπορεί και αυτό να μπει στο κέντρο του τραπεζιού και να κλέψει τις εντυπώσεις. Κάποιες θέλουν γαλλική κοπή, οπότε όταν αγοράζουμε το καρέ θα πρέπει να ζητήσουμε να μας καθαρίσουν εντελώς τα κόκαλα από λίπος και κρέας αφήνοντας την άκρη τους γυμνή, σε άλλες δεν χρειάζεται. Θέλουμε να τις φτιάξουμε όλες, από το χοιρινό καρέ ψημένο στον φούρνο πάνω σε κλαράκια θυμαριού, με πορτοκάλι και κρασί, σερβιρισμένο με σάλτσα κάστανου ή γεμιστό με μήλα, κυδώνια και ψιλοκομμένο χωριάτικο λουκάνικο, μελωμένο, με βερίκοκα και δαμάσκηνα, παρέα με πιλάφι… Κάποιες μάλιστα γίνονται πραγματικά χωρίς κόπο, δίνοντάς μας έξτρα χρόνο για να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα του τραπεζιού – τέτοιες περιπτώσεις είναι το χοιρινό καρέ με μπίρα και φασκόμηλο, εκείνο με το γλάσο πετιμεζιού αλλά και το μοσχαρίσιο που τυλίγεται με μπέικον και περιχύνεται με γλάσο δαμάσκηνου, όπου ο φούρνος κάνει στην ουσία όλη τη δουλειά.
