Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Εορτολόγιο: Μεγάλη Τρίτη, όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία
Μεγάλη Τρίτη
Η Εκκλησία μας θυμίζει την ημέρα αυτή δύο πολύ γνωστές παραβολές του Χριστού: των Δέκα Παρθένων (που διδάσκει την εγρήγορση) και των Ταλάντων (που διδάσκει την αξιοποίηση των χαρισμάτων μας για την απόκτηση αρετών). Η παραβολή των Δέκα Παρθένων αποτελεί συνέχεια της Μ. Δευτέρας και πηγή των νοημάτων που εμπεριέχει το τροπάριο «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…». Οι λαμπάδες συμβολίζουν την πίστη και το έλαιο τις πράξεις αγάπης. Οι πέντε «μωρές» παρθένες είχαν τις λαμπάδες/πίστη, αλλά όχι τις πράξεις, κι έτσι έμειναν έξω από τον Νυμφώνα/Παράδεισο, ενώ οι άλλες πέντε είχαν και το λάδι/πράξεις αγάπης, που άνοιξαν την πόρτα του Νυμφώνα. Ανάλογος είναι και ο συμβολισμός του ύπνου. Επειδή ο Νυμφίος άργησε να ’ρθει, όλες οι παρθένες κοιμήθηκαν. Αλλά όταν ο Νυμφίος/Κύριος ήρθε/Ανάσταση, οι πέντε που είχαν φως ξύπνησαν καθώς ήταν προετοιμασμένες.
Η παραβολή των Ταλάντων παραλληλίζει τα χρήματα/τάλαντα με τα χαρίσματα, κυρίως πνευματικά, που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο. Και όπως φροντίζει να επαυξάνει και να αξιοποιεί τα χρήματα, έτσι πρέπει να κάνει και με τα πνευματικά χαρίσματα, τη νοημοσύνη, την καλοσύνη, την αγάπη, τις αρετές εν γένει.
Το βράδυ της Μ. Τρίτης, που λειτουργικά είναι ο Ορθρος της Μ. Τετάρτης, ψέλνεται το Τροπάριο της Κασσιανής, «Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή», ύμνος αφιερωμένος στη μετάνοια, καθότι τονίζει ότι δεν υπάρχει αμαρτία που να υπερβαίνει τη συγχώρεση και το έλεος του Θεού.
Οσιος Σάββας ο εν Καλύμνω
Από τους πιο λαοφιλείς σύγχρονους αγίους της Ορθοδοξίας, γνωστός για την άκρα ταπείνωση, την ασκητικότητα και τα αναρίθμητα θαύματά του. Κατά κόσμον Βασίλειος, γεννήθηκε το 1862 στην Ηρακλείτσα της Θράκης και από μικρός ένιωσε την κλίση προς τον μοναχισμό, αφού σε ηλικία μόλις 12 ετών διέφυγε στο Αγιο Ορος, όπου εισήλθε στη Σκήτη της Αγίας Αννης. Εκεί αφιερώθηκε στην προσευχή και μαθήτευσε στην τέχνη της αγιογραφίας. Αργότερα μετέβη στους Αγίους Τόπους και εκάρη μοναχός με το όνομα Σάββας στη Μονή του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβά. Ζώντας για πολλά χρόνια σε απόλυτη απομόνωση, μέσα σε σπηλιές της ερήμου του Ιορδάνη και φτάνοντας σε υψηλά μέτρα αρετής, χειροτονήθηκε ιερέας και διακόνησε ως πνευματικός.
Λόγω των ταραχών στην Παλαιστίνη, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1916. Στην Αίγινα, συνδέθηκε με τον Αγ. Νεκτάριο με βαθιά πνευματική σχέση και ήταν αυτός που αγιογράφησε την πρώτη εικόνα του Αγίου αμέσως μετά την κοίμησή του. Το 1926 μετέβη στην Κάλυμνο και εγκαταστάθηκε στη Μονή των Αγίων Πάντων. Εκεί πέρασε τα τελευταία 22 χρόνια της ζωής του, προσφέροντας πνευματική στήριξη, θεραπεύοντας ασθενείς και ζώντας ως ακτήμων, αφού μοίραζε ό,τι του έδιναν στους φτωχούς. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 7 Απριλίου 1947, κατά δε την ταφή του, η Κάλυμνος μαρτυρείται ότι πλημμύρισε από ουράνια ευωδία. Δέκα χρόνια αργότερα, κατά την ανακομιδή των λειψάνων του, το σώμα του βρέθηκε άφθαρτο και ευωδιάζον. Το ιερό του λείψανο φυλάσσεται στη Μονή των Αγίων Πάντων στην Κάλυμνο, αποτελώντας πανορθόδοξο προσκύνημα.
Τιμάται επίσης η μνήμη: οσίου Γεωργίου επισκόπου Μυτιλήνης, μαρτύρων Ρουφίνου διακόνου, Ακυλίνης και 200 στρατιωτών, Γεωργίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων και του οσίου Δανιήλ του Περεγιασλάβλ.
