Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 2 Απριλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Τίτα
- Τίτος
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Οσιος Τίτος ο Θαυματουργός, Μάρτυρες Αμφιανός και Αιδέσιος, Μάρτυς Πολύκαρπος και Οσιος Γρηγόριος ο εν Νικομηδεία ασκήσας
Οσιος Τίτος ο Θαυματουργός
Από μικρή ηλικία εκδήλωνε με κάθε τρόπο τη χριστιανική πίστη του και η μοναχική κουρά ήταν φυσική εξέλιξη, σε μια εποχή που η Εικονομαχία βρίσκεται σε πλήρη έξαρση (9ο αι.). Οι αρετές του, η ταπεινότητά του και η αγάπη προς τον πλησίον συνετέλεσαν στο να ξεχωρίσει μεταξύ των αδελφών του στη μονή, σε σημείο να τον επιλέξουν ως ηγούμενο όταν προέκυψε ο καιρός της διαδοχής. Καθοδήγησε με σύνεση, πνευματικότητα και υπομονή το ποίμνιό του, εντός και εκτός μοναστηριού, ενώ με την προσευχή και την ανόθευτη πίστη έλαβε το χάρισμα του θαυματουργού. Κοιμήθηκε ειρηνικά, αφήνοντας τη βιωτή του παράδειγμα προς μίμηση στους αδελφούς και τους πιστούς που προσέτρεχαν σε αυτόν.
Μάρτυρες Αμφιανός και Αιδέσιος
Προέρχονταν από πλούσια οικογένεια που κατοικούσε στις Γάγες της Λυκίας (σημερινή επαρχία της Αττάλειας στην Τουρκία) και είχαν εξαιρετική μόρφωση. Ειδικότερα ο Αμφιανός σπούδασε νομικά στη Βηρυττό του Λιβάνου και εκεί ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του αποφάσισε να αφήσει τα εγκόσμια και, χωρίς να ενημερώσει κανέναν, έφυγε για τους Αγίους Τόπους. Εκεί γνώρισε τον μετέπειτα Αγ. Πάμφιλο, που του δίδαξε όχι μόνον τις Γραφές, αλλά και την απόλυτη αφιέρωση στον Χριστό και την Εκκλησία.
Επί Μαξιμίνου Δάια (305-313, μέλος της Τετραρχίας) και επί Ουρβανού, διοικητή της Καισάρειας, ξεκίνησαν νέοι διωγμοί με τη διαταγή να προσέρχονται όλοι στους ειδωλολατρικούς ναούς για να θυσιάσουν στα είδωλα. Ο ίδιος ο Ουρβανός ήταν έτοιμος να κάνει τη θυσία, όταν παρουσιάστηκε ενώπιόν του ο Αμφιανός, λέγοντάς του με ήρεμο τρόπο να ασπαστεί τον σωστό θεό. Συνελήφθη αμέσως, σύρθηκε στη φυλακή και βασανίστηκε απάνθρωπα. Αγόγγυστα υπέμενε τα πάντα προσευχόμενος και επαναλαμβάνοντας «Δούλος Χριστού ειμί». Οταν πια κουράστηκαν να τον βασανίζουν, τον έριξαν στη θάλασσα με βαριές πέτρες δεμένες στα πόδια του. Παρόμοια σχεδόν ήταν και η μοίρα του αδελφού του Αιδέσιου. Και αυτός εμπνεύστηκε από τον Αγ. Πάμφιλο, και αυτός διακήρυξε φανερά την πίστη του στον Χριστό. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα σε ορυχεία χαλκού στην Παλαιστίνη. Οταν αφέθηκε ελεύθερος πήγε στην Αλεξάνδρεια, όπου πληροφορήθηκε ότι ο τοπικός διοικητής Ιεροκλής κακομεταχειρίζεται τους χριστιανούς. Πήγε στο Διοικητήριο, πλησίασε τον διοικητή και τον χαστούκισε με δύναμη. Συνελήφθη, βασανίστηκε και ρίχθηκε και αυτός στη θάλασσα με βάρη στα πόδια.
Μάρτυς Πολύκαρπος
Ζούσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305). Με θλίψη μεγάλη έβλεπε τα μαρτύρια που υπέφεραν οι χριστιανοί, κυρίως αυτοί που διακήρυτταν ευθαρσώς το Ευαγγέλιο του Χριστού. Μην αντέχοντας το καθημερινό αυτό ψυχικό βασανιστήριο, αποφάσισε να δράσει και αυτός συμπάσχοντας μαζί τους. Προσήλθε σε δικαστήριο και κατά τη διαδικασία της δίκης διέκοψε τους δικαστές κατηγορώντας τους ότι «…δεν έχετε αισθήματα, καταδικάζετε ανθρώπους που απλώς υπερασπίζονται και ομολογούν την πίστη τους και τους πετσοκόβετε σαν να είναι καυσόξυλα…». Συνελήφθη, βασανίστηκε και στο τέλος αποκεφαλίστηκε.
Οσιος Γρηγόριος ο εν Νικομηδεία ασκήσας
Χαρακτηριστική περίπτωση ευσεβούς και αγνού χριστιανού πιστού, που υπέφερε αγόγγυστα τη μνησικακία, τον φθόνο και τις ψευδείς κατηγορίες εκ μέρους ομόθρησκων. Σε νεανική ηλικία εκάρη μοναχός, αλλά πολύ σύντομα κλήθηκε να αντιμετωπίσει δαιμονικά πάθη, να δαμάσει την έλξη των ηδονών και να διαχειριστεί τις αδυναμίες του ίδιου του εαυτού του. Οσο όμως γινόταν πιο δυνατός, όσο ο πνευματικός του κόσμος έλαμπε γύρω του τόσο μεγάλωνε ο φθόνος των αδελφών μοναχών εναντίον του. Εφθασαν στο σημείο να τον κατηγορήσουν ότι έκλεψε ιερά σκεύη. Αντί όμως να τους αντιμετωπίσει και να παλέψει για το δίκαιό του, προτίμησε να αποχωρήσει από τη μονή, «…για να εκλείψει ο ίδιος ως αιτία για το αμάρτημά τους…», όπως έλεγε. Πήγε σε άλλη μονή, όπου ήταν μοναχός ο κατά σάρκα αδελφός του. Εκεί αναγνώρισαν αμέσως την αξία και τις αρετές του και τον χειροτόνησαν πρεσβύτερο παρά τις αντιρρήσεις του.
Τρία χρόνια μετά αποσύρθηκε με τον αδελφό του σε φτωχικό ασκηταριό κοντά στον κόλπο της Νικομήδειας. Με το προορατικό χάρισμα που τον αξίωσε ο Θεός, συνέχισε το πνευματικό του έργο και βοηθούσε όσους έρχονταν να ζητήσουν την ευχή και τη συμβουλή του. Αλλά και εκεί τον διέβαλαν. Κακοποιοί της περιοχής ήρθαν με στόχο να ευτελίσουν το χάρισμά του και αυτός για να τους το αποδείξει αποκάλυψε τα αμαρτήματα του καθενός. Μάλιστα, είχαν φέρει και μια πόρνη για να συνευρεθεί μαζί του. Αυτή, όμως, ακούγοντας τον πνευματικό λόγο του Γρηγορίου μετανόησε και μαζί με αυτήν και οι κακοποιοί. Ανάλογη συκοφαντική συμπεριφορά είχε και ο Μητροπολίτης Νικομήδειας σε βάρος του, αλλά και αυτός μετανόησε και ζήτησε τη συγχώρεση. Κοιμήθηκε ειρηνικά περί το 1240 σε ηλικία 50 χρόνων.
Τιμάται επίσης η μνήμη: παρθενομάρτυρος Θεοδώρας, μάρτυρος Πολυκάρπου του εν Αλεξανδρεία, Νικητίου επισκόπου Λουγδούνου, οσίου Στεφάνου του θαυματουργού, οσιοπαρθενομάρτυρος Εύας της νέας και των συν αυτή, οσίου Γεωργίου επισκόπου Αζκουρίας της Γεωργίας, Σάββα αρχιεπισκόπου Σουρώζ.
