Τα τελευταία χρόνια είναι γνωστό ότι οι χώρες κυρίως του ευρωπαϊκού Νότου καταγράφουν τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται σταθερά σε αυτές με τις υψηλότερες επιδόσεις. Μια πρόσφατη ανάλυση του ΔΝΤ για τη μέση ανάπτυξη (Real GDP) την περίοδο 2021-2025 σε χώρες-μέλη της Ε.Ε. κατέταξε τη χώρα μας στην τέταρτη θέση, πίσω από την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Πολωνία. Και πάνω προφανώς όλες τις άλλες χώρες.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, νέο στοιχείο της ανάλυσης του ΔΝΤ για την ίδια περίοδο είναι ότι η Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη ποσοστιαία επίδοση στην πραγματική παραγωγή ανά κάτοικο (Real GDP per capita). Από όλη την Ε.Ε. Πάνω από την Πολωνία που έρχεται δεύτερη, ακόμα και από την Ισπανία, που κρατάει τα σκήπτρα από πλευράς συνολικής ανάπτυξης στην Ευρώπη. Η χώρα της Ιβηρικής έχει μια ιδιαιτερότητα, για αυτό και έχει χάσει τα σκήπτρα στην κατά κεφαλήν ανάπτυξη, καθώς εφαρμόζει ένα μοντέλο που λίγοι έχουν αντιληφθεί στην Ελλάδα. Αύξησε με εντυπωσιακό ρυθμό, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, τον πληθυσμό της, παρά το γεγονός ότι «γερνάει» περισσότερο από οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. Από το 2022 προστίθενται κάθε χρόνο περίπου 650.000 επιπλέον μετανάστες. Το 2025 οι αφίξεις μεταναστών στην Ισπανία αντιπροσώπευαν περίπου το ένα τρίτο της συνολικής αύξησης του πληθυσμού των μεταναστών στην Ε.Ε. Συνολικά έχει αυξήσει τις θέσεις εργασίας κατά 2,8 εκατ. εργαζομένους, με πάνω από τους μισούς να προέρχονται από τρίτες χώρες, κυρίως της Νοτίου Αμερικής και της Αφρικής.
Οι υποστηρικτές λένε ότι η εισροή νέου εργατικού δυναμικού σε επαγγέλματα στα οποία δεν θέλουν να εργαστούν οι Ισπανοί προσφέρει μια μεγάλη αναπτυξιακή δυναμική στη χώρα. Οι επικριτές την αποκαλούν μια κακώς σχεδιασμένη στρατηγική που επιβαρύνει τις υποδομές της χώρας, δημιουργεί αυξητικές πιέσεις στα ακίνητα και δημιουργεί κοινωνικές εντάσεις.
Η αλήθεια πάντως, όπως αναφέρει δημοσίευμα των Financial Times, είναι ότι το ποσοστό της ανεργίας στην Ισπανία παρέμεινε το δεύτερο υψηλότερο στην Ε.Ε., με πάνω από 10%. Ωστόσο, οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν ανθρώπους να οδηγήσουν ένα αυτοκίνητο αποκομιδής απορριμμάτων ή μια μπουλντόζα, ενώ το πρόβλημα είναι οξύ στην τεράστια τουριστική βιομηχανία της χώρας.
Στην Ελλάδα, αν και αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα, των ελλείψεων εργαζομένων κυρίως σε χειρωνακτικές δουλειές, και έχουμε την ίδια ευκαιρία με την Ισπανία ακόμα μεγαλύτερης ανάπτυξης, αν επιχειρούσαμε να το λύσουμε, το θέμα της οργανωμένης μετανάστευσης με την οικονομική του διάσταση ελάχιστα το συζητάμε. Θεωρούμε ότι θα αναπτυσσόμαστε ατέρμονα με τις δικές μας συνεχώς συρρικνωμένες δυνάμεις, μέχρι που θα πάψει να συμβαίνει.
