Αν κατευθύνεστε προς την Πειραιώς 260, μια μικρή προειδοποίηση από άνθρωπο που το έζησε: μην πάτε με αυτοπεποίθηση να μπείτε από τη συρόμενη σιδερένια πόρτα της Πειραιώς, είναι κλειστή. Ανοίγει για λίγες ώρες ένα παραπόρτι δίπλα, αλλά η είσοδος του κοινού γίνεται από την οδό Πολυκράτους. Το έμαθα περπατώντας. Επίσης, το παρκάρισμα θυμίζει παράσταση συμμετοχικού θεάτρου: ψάχνεις, ελπίζεις, αυτοσχεδιάζεις ανάμεσα στα φορτηγά της περιοχής. Ακούγεται ότι λειτουργεί χώρος στάθμευσης στην αγορά του Ρέντη με λεωφορεία του φεστιβάλ να μεταφέρουν το κοινό προς τον χώρο, αλλά οι λεπτομέρειες ακόμη διαμορφώνονται. Μέχρι τότε, η καλύτερη συμβουλή είναι να ξεκινήσετε νωρίτερα από όσο συνηθίζατε τα προηγούμενα χρόνια. Θα σας χρειαστεί χρόνος και υπομονή. -Μ.Β.
Σας αρέσει ο Μπραμς;
Το είχαμε δει για πρώτη φορά στις εγκαταστάσεις της Εθνικής Βιβλιοθήκης στην Καλλιθέα. Ενα πιάνο διαθέσιμο σε ερασιτέχνες αλλά και σε επαγγελματίες μουσικούς που τους κάνει κέφι να παίξουν κάτι προς τέρψιν των τυχερών περαστικών. Τώρα, ένα πανομοιότυπο πιάνο έχει τοποθετηθεί στον σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα, στο επίπεδο έκδοσης και ακύρωσης εισιτηρίων, και γίνεται, κυριολεκτικά, χαμός – αλλά με την καλή έννοια. Η πρωτοβουλία, μαθαίνουμε, ανήκει στο αρμόδιο υπουργείο Μεταφορών, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας αναβάθμισης της συνολικής εμπειρίας στα μέσα. Πολλές φορές χρειάζονται απλώς ιδέες. -Δ.Ρ.
Η κουλτούρα της ευκολίας
Το Τολό, 15 λεπτά μακριά από το Ναύπλιο, προσφέρει μια εκπληκτική θέα που θα μπορούσε να σταθεί δίπλα σε κορυφαίους μεσογειακούς προορισμούς. Η σημερινή εικόνα του οικισμού, ωστόσο, δεν αναδεικνύει επαρκώς αυτό το προνόμιο. Οι σύγχρονες κατασκευές ακολουθούν συχνά την πεπατημένη της ευκολίας, πριμοδοτώντας μια αρχιτεκτονική προορισμένη απλά να σαγηνεύσει και να στεγάσει πρόσκαιρες τουριστικές ανάγκες. Ετσι, η φυσική ομορφιά υπονομεύεται από το κτισμένο περιβάλλον – κάτι που ίσως αποτελεί και μια ευκαιρία για ανανέωση και αναβάθμιση στο μέλλον. -Ε.Σ.
Προσοχή στο κενό
Η είδηση ότι το υπ. Μεταφορών δοκιμάζει πιλοτικά κάμερες με τεχνητή νοημοσύνη για την αντιμετώπιση της εισιτηριοδιαφυγής στον ΗΣΑΠ, μάλλον δεν προκάλεσε ανησυχία στους ασυνείδητους επιβάτες. Λογικό. Η παρέμβαση καταγράφει συμπεριφορές, δεν τις αλλάζει. Αντί για πιο εντατικούς ελέγχους ή για μπάρες που δεν παρακάμπτονται, επιλέγονται ακριβές υποδομές συλλογής δεδομένων, χωρίς καμία εγγύηση βελτίωσης στην πράξη. Σε ένα δίκτυο συγκοινωνιών που υποεπενδύεται διαχρονικά –ο πρωθυπουργός προσφάτως υποδέχθηκε ως επίτευγμα έναν «ολοκαίνουργο ανακατασκευασμένο συρμό» του 1983– η Τ.Ν. λειτουργεί κυρίως ως βιτρίνα εκσυγχρονισμού, αφήνοντας ανέγγιχτες τις βαθύτερες παθογένειες. -Χ.Φ.Φ.
Please, do not sit
Είδαν και αποείδαν ιερείς και λαϊκοί του Iερού Nαού Αγίας Ειρήνης και τοποθέτησαν στα σκαλάκια της εκκλησίας ευδιάκριτες επιγραφές με την παράκληση «παρακαλώ, μην κάθεστε» αγγλιστί. Ηταν τόσο στενό το σφιχταγκάλιασμα των τραπεζοκαθισμάτων των παρακείμενων χώρων εστίασης, που ο ταλαίπωρος, ανυποψίαστος τουρίστας, εγκλωβισμένος σε μία από τις κορυφαίες τουριστικές παγίδες της Αθήνας, δεν μπορούσε να διακρίνει ρεστοράν από τόπο λατρείας. Και καθόταν όπου έβρισκε. Αφού τα παρδαλά τραπεζάκια και τα ηχεία με τα βραζιλιάνικα μάμπο δεν έχουν σκαρφαλώσει στην είσοδο του ναού, να λένε (λέμε) κι ευχαριστώ… -Δ.Ρ.
Ποιος είναι ο κύριος Σμιθ;
Δυο βήματα από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών βρίσκεται η οδός Ιουλίου Σμιθ. Πολλοί περνούν και αναρωτιούνται: Μα ποιος ήταν αυτός ο Σμιθ; Οπως μάθαμε κατά την ξενάγησή μας στο Αστεροσκοπείο στο πλαίσιο των δράσεων In Situ της «Κ», ο Ιούλιος Σμιθ ήταν ο… κανένας. Η ονοματοδοσία του μικρού δρόμου έγινε προς τιμήν του εικονιζόμενου Ιουλίου Σμιτ (1825-1884), ο οποίος ήταν αστρονόμος και διευθυντής του Αστεροσκοπείου για 26 χρόνια. Πόσες περιστροφές της Γης άραγε χρειάζονται για να αλλάξει το όνομα της πινακίδας; -Σ.Ι.
