Κοιτούσε και ξανακοιτούσε την οθόνη του κινητού του και δεν μπορούσε να πιστέψει το μήνυμα που διάβαζε. «Γεια σου, είμαι η Πενέλοπε», έγραφε. Τους είχε δει να παρακολουθούν από την εξέδρα τους αγώνες της εθνικής Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο και έψαχνε τρόπο για να τους γνωρίσει από κοντά.
Επειδή είναι φαν των ηθοποιών Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουθ, αλλά κυρίως γιατί θαυμάζει τον ακτιβιστή Μπαρδέμ, ο οποίος έχει τοποθετηθεί δημοσίως κατά της γενοκτονίας στη Γάζα, την τοξικότητα των απόψεων και ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ, υπέρ της διάσωσης των ωκεανών και της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.
Ενας κοινός τους γνωστός κατάφερε να τους φέρει σε επαφή και ο Μπόρχα Ιγλέσιας απέκτησε μέσα σε λίγα λεπτά έναν πολύ καλό φίλο για μια ζωή, αφού με τον Χαβιέρ έχουν παρόμοιες απόψεις για τη ζωή, «κόλλησαν» αμέσως και, έκτοτε, ο ηθοποιός είδε τα υπόλοιπα ματς της «φούρια Ρόχα» φορώντας τη φανέλα που του έκανε δώρο ο νέος του φίλος.
Αυτή με τον αριθμό «26» στην πλάτη, όσοι και οι ποδοσφαιριστές που πήγαν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και επέστρεψαν με το δεύτερο αστέρι των παγκόσμιων πρωταθλητών ραμμένο στη φανέλα τους.
Στα 33 του χρόνια, ο Μπόρχα έγινε ο πρώτος Γαλιθιάνος ποδοσφαιριστής που κατακτά το Μουντιάλ. Για την ακρίβεια, είναι ο πέμπτος, αλλά οι τέσσερις προηγούμενοι (Εκτορ Κάστρο, Αλβαρο Χεστίδο, Πέδρο Σέα και Λορένσο Φερνάντες) το έκαναν για λογαριασμό της Ουρουγουάης και πριν από σχεδόν έναν αιώνα, το 1930, κόντρα στην Αργεντινή.
Ο «Πάντα», όπως τον βάφτισαν από την εποχή του στη Θέλτα Β λόγω ενός ομώνυμου τραγουδιού του ράπερ Desiigner και επειδή οδηγεί ένα Seat Panda, μοντέλο του 1980, γνωρίζει μέσα του ότι ήταν πρωταθλητής πολύ πριν σηκώσει την κούπα και χαιρετήσει, με πολύ βαριά καρδιά, τον Τραμπ κατά τη διάρκεια της απονομής.
«Θα το κάνω γιατί δεν θέλω να πάω φυλακή», έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου λίγες ημέρες πριν η ψυχή της ομάδας του Λουίς ντε λα Φουέντε, ο οποίος ήταν κομβικός για το καταπληκτικό κλίμα στα αποδυτήρια και έβαλε ένα τεράστιο λιθαράκι στην ιστορική επιτυχία.
Και αυτό, παρότι ο επιθετικός από το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα έπαιξε μόλις δύο λεπτά σε όλο το τουρνουά, ως αλλαγή κόντρα στην Πορτογαλία, γειτόνισσα με τη Γαλικία. Πριν από τον αγώνα με τη Σαουδική Αραβία για τη δεύτερη αγωνιστική της φάσης ομίλων, απόλαυσε μια ημέρα ξεκούρασης με τη σύντροφό του Μαρία Βαλέρο.
Κατά την επιστροφή του στη βάση της εθνικής ομάδας, στην Τσατανούγκα του Τενεσί, συνάντησε την άρνηση εισόδου από τους ανθρώπους της ασφαλείας, αφού δεν ήξεραν ποιος είναι! Επειτα από πολλές συζητήσεις και παρακάλια, αλλά κυρίως τηλέφωνα σε ανθρώπους της ομοσπονδίας, ο Μπόρχα μπόρεσε να πάει στο δωμάτιό του. Και πώς το αντιμετώπισε; Με ένα τεράστιο χαμόγελο.
«Το να είσαι καλός άνθρωπος ανοίγει πόρτες τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στη ζωή», εξηγεί μια σπάνια περίπτωση ποδοσφαιριστή και ανθρώπου, ο οποίος βάζει πάνω απ’ όλα τις αρχές του. Ακόμα και από το όνειρο που είχε από μικρός να παίξει με την εθνική ομάδα.
Οταν πριν από τέσσερα χρόνια ξέσπασε το σκάνδαλο με το φιλί στο στόμα του (τότε, όχι πια) προέδρου της ισπανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, Λουίς Ρουμπιάλες, στην επιθετικό Τζένι Ερμόσο, κατά την απονομή της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ισπανίας, ο Ιγλέσιας ανακοίνωσε ότι δεν θα παίξει ξανά στην εθνική ομάδα μέχρι να γίνουν αλλαγές στην ομοσπονδία, αφού «δεν νιώθω να με αντιπροσωπεύει αυτό που συμβαίνει».
1.212 ημέρες μετά από εκείνη τη δημόσια ανακοίνωση που τάραξε τα νερά και αναμφίβολα έπαιξε ρόλο στο να τελειώσει ο Ρουμπιάλες από την ομοσπονδία και να γίνουν αλλαγές, ο Μπόρχα πανηγύριζε το μετάλλιο του παγκόσμιου πρωταθλητή αγκαλιά με την Τζένι, με την οποία τους συνδέει πλέον μια πολύ στενή, αληθινή φιλία.
Γιατί, πάνω απ’ όλα, ο ποδοσφαιριστής που έγινε επαγγελματίας στη Βιγιαρεάλ, έπαιξε στην πρώτη κατηγορία σε ηλικία 25 ετών (!) και υπήρξε αξιόπιστος σκόρερ σε όσες ομάδες αγωνίστηκε πλην της μοναδικής εκτός ισπανικών συνόρων (Μπάγερ Λεβερκούζεν), είναι φίλος των φίλων του, αλλά και των απόψεών του.
Εβαψε μαύρα τα νύχια του για να φωνάξει με τον τρόπο του ότι Black Lives Matter μετά τη δολοφονία του μαύρου Τζορτζ Φλόιντ από λευκό αστυνομικό, στηρίζει ανοιχτά τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, παρότι δεν είναι ομοφυλόφιλος, αν και βεβαίως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να το πει, εφόσον ήταν.
Ηταν ο μοναδικός διεθνής που σχολίασε δημοσίως (αρνητικά βεβαίως) τις άστοχες απόψεις του άλλοτε πρωθυπουργού της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος χαρακτήρισε την εθνική Γαλλίας «μια ομάδα χωρίς Γάλλους (σ.σ.: εξαιτίας της αφρικανικής καταγωγής των περισσότερων διεθνών)» και χαρακτήρισε «ντροπή» τις εξοργιστικές τιμές των εισιτηρίων του Μουντιάλ.
Ο ίδιος πήρε το δικό του χάρη στην εξαιρετική διετία του στη Θέλτα, όπου οι φίλαθλοι τον λατρεύουν, όχι μόνο για τις επιδόσεις του, αλλά για όλο το «πακέτο», τις απόψεις του για την ομοφοβία, τον κοινωνικό και φυλετικό ρατσισμό στην Ισπανία, το παλαιστινιακό, για τον φόβο που του δημιουργούν η διαρκής άνοδος και οι πρακτικές της ακροδεξιάς.
Αυτές, βεβαίως, έχουν δημιουργήσει και μια μερίδα haters, τόσο στα social media όσο και στα υπόλοιπα γήπεδα της ισπανικής επικράτειας, όπου έχει συνηθίσει να ακούει ομοφοβικά συνθήματα εις βάρος του. Τον ενοχλούν, αλλά ταυτόχρονα τον κάνουν πιο δυνατό και τον επιβεβαιώνουν ότι το μήνυμά του περνάει όλο και πιο αποτελεσματικά.
Εχει μιλήσει ανοιχτά για την επίσκεψή του σε ψυχαναλυτή, είναι ένας ωραίος πολίτης του κόσμου με ενσυναίσθηση και πολέμιος της υποκρισίας, ο οποίος… τυγχάνει πλέον να είναι και παγκόσμιος πρωταθλητής. Και αν δεν τα κατάφερνε, θα συνέχιζε να είναι ο ίδιος, ο αυθεντικός Μπόρχα Ιγλέσιας, ο οποίος στη διάρκεια του Μουντιάλ κατέγραψε με την κάμερά του πολλές ξεχωριστές στιγμές των παγκόσμιων πρωταθλητών και θα φτιάξει ένα ντοκιμαντέρ που, σίγουρα, θα είναι μοναδικό. Οπως και ο δημιουργός του.
