Στάθης Ν. Καλύβας*

Η ανάπτυξη είναι το μεγάλο ζητούμενο. Πρέπει να αναπληρώσουμε τις απώλειες της οικονομικής κρίσης, που ενισχύθηκαν από το κόστος της πανδημίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει τη θυσία των πάντων στο όνομά της, ένα διακύβευμα ιδιαίτερα σαφές σε σχέση με την τουριστική ανάπτυξη, τη «βαριά μας βιομηχανία». Η προστασία του μοναδικού φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της […]

Ο αναστοχασμός του παρελθόντος, είτε αυτό μας αφορά προσωπικά είτε συλλογικά, ενισχύεται σημαντικά από την επετειακή του διάσταση.

Οταν ήμουν 10 χρόνων, μετακομίσαμε στη Γαλλία. Για πρώτη φορά βρέθηκα σε ένα σχολείο εντελώς διαφορετικό από αυτό που γνώριζα έως τότε. Παρότι μαθητής σε ένα «καλό» ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, τη Λεόντειο, ακολουθούσα και εγώ την κοινή εκπαιδευτική φιλοσοφία της χώρας: αποστήθιση βιβλίων που είχαν ήδη από τότε κάτι το παρωχημένο πάνω τους, σαν […]

Αν εξετάσει κανείς το πώς προέκυψαν τα κορυφαία πανεπιστήμια, θα διαπιστώσει πως αυτό έγινε μέσα από εξαιρετικά μακροχρόνιες και σύνθετες διεργασίες.

Από τον Ιούλιο του ’74 συγκρατώ τις πατατόφλουδες στον νεροχύτη της γιαγιάς μου, σε ένα φύλλο εφημερίδας με πηχυαίους τίτλους για κάποιο Σαμψών.

Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς πριν από λίγα μόνο χρόνια πως η εφαρμογή μιας ανώδυνης, δημοκρατικής, δωρεάν και κυρίως σωτήριας δημόσιας πολιτικής θα πυροδοτούσε εκτεταμένες αντιδράσεις και νέο πολιτικό διχασμό;

Ενας από τους μεγαλύτερους πειρασμούς όσων προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν την επικαιρότητα είναι η προσπάθεια προαναγγελίας μεγάλων επερχόμενων αναταράξεων που θα ανατρέψουν τα πάντα. Κάθε σημάδι κινητικότητας ή αστάθειας, καθετί νέο που κάνει την εμφάνισή του στον ορίζοντα, ερμηνεύεται ως προπομπός μιας επερχόμενης επανάστασης, μιας αναπόφευκτης «μεγάλης καμπής».

Οι εθνικές επέτειοι εξυπηρετούν ψυχωφέλιμους σκοπούς: μας υπενθυμίζουν ηρωισμούς του παρελθόντος, ενισχύοντας έτσι το εθνικό φρόνημα, την εθνική συνείδηση, την εθνική ομοψυχία – κοντολογίς την εθνική μας ταυτότητα.

Τον Γιώργο Χατζηγιαννάκη, έναν εστιάτορα της Σαντορίνης, που πέθανε πρόσφατα σε ηλικία 75 ετών, δεν τον είχα καθόλου ακουστά. Δεν έχω πάει στη Σαντορίνη, ούτε ασχολούμαι με την εστίαση. Εντυπωσιάστηκα όμως από τον όγκο και την ποιότητα των νεκρολογιών που δημοσιεύθηκαν. Πώς έγινε, αναρωτήθηκα, και γράφτηκαν τόσα (και τόσο καλά) για έναν απλό εστιάτορα; Κάθισα […]

Δύσκολα προσπερνά κανείς τις εικόνες της αμερικανικής αποχώρησης από το Αφγανιστάν, με το αεροδρόμιο της Καμπούλ να μετατρέπεται σε μια δυστοπική ανθρώπινη χοάνη. Η αίσθηση μιας υπερδύναμης που απέτυχε να καταβάλει έναν μεσαιωνικό στρατό λέει πολλά γι’ αυτήν και υπονοεί ακόμη περισσότερα. Η βασική και εντέλει μόνη εξήγηση που έδωσαν οι Αμερικανοί για την αποχώρησή […]

Στην καρδιά της δημοκρατίας βρίσκεται η αντιπαράθεση: ποιος μπορεί να φανταστεί ένα μονοκομματικό δημοκρατικό καθεστώς; Στις περισσότερες δημοκρατίες, η αντιπαράθεση αυτή δομείται πάνω στον άξονα Αριστεράς – Δεξιάς που, παρά την αυθαίρετη προέλευσή του (το πού κάθισαν οι Γάλλοι εκπρόσωποι των τριών τάξεων το 1789), την ασταθή και μόνιμα εναλλασσόμενη εννοιοδότησή του και τη μόνιμη […]

Η απόφαση του κορυφαίου αμερικανικού πανεπιστημίου Princeton, που επιφέρει αλλαγές στο πρόγραμμα των κλασικών σπουδών του, πυροδότησε μια μεγάλη συζήτηση, στο πλαίσιο της οποίας γράφτηκαν αρκετές ανακρίβειες, αποτέλεσμα της άγνοιας για το πώς ακριβώς λειτουργούν τα αμερικανικά πανεπιστήμια.