Στάθης Ν. Καλύβας*

T​​ην προηγούμενη Κυριακή, η «Κ» δημοσίευσε ένα άρθρο του καθηγητή του Stanford Γιάννη Ιωαννίδη, που καταγράφει τους 45 επιδραστικότερους νέους Ελληνες επιστήμονες στον κόσμο, αυτούς που βρίσκονται στο κορυφαίο 0,1% της παγκόσμιας επιστήμης.

«Υ​​​​πάρχουν πολλοί δρόμοι για τον σοσιαλισμό», παρατηρεί πρόσφατα ο Παύλος Παπαδόπουλος, και προσθέτει με τον χαρακτηριστικά προκλητικό του τρόπο «πως η κυβέρνηση των κομμουνιστών καθοδηγεί συνειδητά την Ελλάδα σε έναν από αυτούς».

​​H δύναμη του ελληνικού καλοκαιριού προσδίδει στις αρχές του φθινοπώρου την πάγια χρονική αφορμή για μια αποτύπωση του στίγματος της χώρας.

Θ​​α περίμενε κανείς πως η έξοδος από τα μνημόνια θα ήταν ένα ορόσημο. Οκτώ χρόνια μετά το Καστελλόριζο, με την οικονομία να δυσκολεύεται να σταθεί στα πόδια της, την καταστροφή των προοπτικών για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, την κοινωνία κατά 25% φτωχότερη, τι μάθαμε απ’ όλη αυτή την περιπέτεια;

Θ​​α σόκαρα αν υπενθύμιζα πως το Μακεδονικό είναι δευτερεύον πρόβλημα (για να το πω ευγενικά) σε σχέση μ’ εκείνα που επηρεάζουν άμεσα και επιτακτικά την καθημερινότητά μας και θα καθορίσουν το μέλλον μας, όπως π.χ. η ποιότητα των θεσμών, το δυσθεώρητο χρέος ή η ανάπτυξη που δεν έρχεται;

Η ​​κρίση αποκάλυψε την εντυπωσιακή σαθρότητα της κρατικής μηχανής, όμως αυτή εξακολουθεί να λειτουργεί κουτσά-στραβά, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει. Σε ορισμένους τομείς, μάλιστα, η απόδοσή της ξεπερνάει το επίπεδο που θα δικαιολογούσαν οι συνθήκες χρηματοδότησης και στελέχωσής της. 

Ο​​ι δημόσιες συγκοινωνίες συμπυκνώνουν με μοναδικό τρόπο πτυχές της κοινωνιολογικής μας πραγματικότητας και της ιστορικής μας διαδρομής. Μέσα από την πορεία τους μπορείς να διακρίνεις, με τρόπο άμεσο και εύληπτο, σύνθετες διεργασίες ευρύτερης σημασίας. Θα σταθώ σε τέσσερις σκηνές-σταθμούς της πρόσφατης ιστορίας τους, που μας διηγούνται εμβληματικές ιστορίες.

Ο​​ θάνατος του Γιώργου Κουρή, ο οποίος ίδρυσε και εξέδιδε την «Αυριανή», ήταν αφορμή να θυμηθούμε τη γένεση, την πορεία και την κληρονομιά μιας εφημερίδας που σφράγισε την εποχή της με μοναδικό τρόπο, συμβάλλοντας παράλληλα στην πορεία προς την παρακμή και πτώση της χώρας.

Π​​ρόσφατα, για πολλοστή φορά, ο εμφύλιος πόλεμος επανέκαμψε στη δημόσια συζήτηση με αφορμή τον θάνατο ενός άσημου και υπέργηρου κομμουνιστή οπλαρχηγού του Εμφυλίου και την κωμικοτραγική απόπειρα κομμουνιστών διαδηλωτών να γκρεμίσουν μέρα μεσημέρι ένα άγαλμα στο κέντρο της Αθήνας. 

Π​​ίσω στο 2014, καθώς διαφαινόταν η πιθανότητα ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, ένα ερώτημα μονοπωλούσε τις συζητήσεις: τι πραγματικά είναι και τι θα κάνει αυτό το κόμμα όταν βρεθεί στην εξουσία και με τι συνέπειες;

​​Οπως και οποιαδήποτε άλλη συλλογική οντότητα, τα έθνη βασίζονται σε αφηγήματα που εμπεριέχουν σημαντικό ποσοστό μύθων. 

Τ​​ην Εύη Κυριακοπούλου τη γνώρισα για πρώτη φορά το 2015, όταν μου έστειλε ένα πολύ ευγενικό μήνυμα στο Facebook γράφοντας πως είχε διαβάσει το βιβλίο μου «Καταστροφές και θρίαμβοι» και πως της είχε αρέσει.