Στάθης Ν. Καλύβας*

Η εικόνα της Παναγίας των Παρισίων τυλιγμένης στις φλόγες σοκάρει. Μας προτρέπει όμως να ανιχνεύσουμε ορισμένες από τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας.

Oσοι ζούμε το Brexit αισθανόμαστε κάπως σαν χρονοταξιδιώτες, λες και επιστρέψαμε στο 2015. Oλα τα συστατικά είναι εδώ: σύγχυση και ένταση, βαθύς διχασμός, πύκνωση του χρόνου, καταιγιστικές εξελίξεις και ανατροπές, αμείωτο παγκόσμιο ενδιαφέρον, συμφωνίες που αναγγέλλονται και διαψεύδονται, απειλητικές προθεσμίες που έρχονται και παρέρχονται, υπερφίαλες διακηρύξεις περί εθνικής κυριαρχίας και στρατηγικής υπεροχής που διαψεύδονται πανηγυρικά – και πάνω απ’ όλα ο φόβος μιας μεγάλης και μη αναστρέψιμης καταστροφής.

Μια κοινωνιολογική αποτίμηση της κρίσης θα ξεκινούσε από το εισοδηματικό σοκ της συρρίκνωσης του ΑΕΠ κατά 25% επιχειρώντας να επισημάνει το ακριβές του αποτύπωμα στις τρεις μεγάλες κοινωνικές ομάδες.

Η αστική ανάπλαση είναι δύσκολη υπόθεση: Καλείται να διορθώσει υπάρχοντα προβλήματα δίχως να καταστρέψει λεπτές ισορροπίες.

Λ​​έγεται συχνά και ισχύει πως ζούμε στην εποχή των μεγάλων δεδομένων (big data). Ο όρος αυτός περιγράφει τόσο τον όγκο των πληροφοριών που παράγονται και διακινούνται ηλεκτρονικά όσο και την τεχνολογική δυνατότητα που επιτρέπει τη συσσώρευση, επεξεργασία και μετατροπή τους σε αγαθό ύψιστης αξίας.

Α​​ξίζει να δείτε το πρόσφατο ντοκιμαντέρ του BBC, που περιγράφει με συνοπτικά γλαφυρό τρόπο την κρίση της Ευρωζώνης, στην οποία είχαμε την ατυχία να πρωταγωνιστήσουμε.

Ο​​μολογώ πως δίστασα να γράψω για τη συμφωνία των Πρεσπών. Δεν έχω βαρύνουσα γνώμη ως προς το περιεχόμενό της, καθότι μη ειδικός σε θέματα διεθνούς δικαίου.

Καθώς κλείνει ο χρόνος με ένα ακόμα επεισόδιο της δεκαετούς πολιτικής κρίσης που ταλανίζει τη Δύση, προκύπτουν δύο μεγάλα ερωτήματα: Πού ακριβώς οφείλεται; Και τι θα προκύψει μέσα από αυτήν;

Π​​ριν από κάμποσους μήνες βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, όπου μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφθώ δύο εντελώς διαφορετικά μουσεία. Το πρώτο είναι το Μουσείο των Αιγών, γνωστό και ως μουσείο της Βεργίνας.

​​Καθώς κλείνει ο χρόνος, η πιο αυτονόητη ευχή για τον επόμενο δεν μπορεί παρά να είναι η ταχύτερη και κυρίως ομαλότερη αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία. 

Κ​​αθώς κλείνει ο χρόνος επανέρχεται το φαινόμενο της πύκνωσης της Ιστορίας, όταν τα πράγματα φαίνονται να ξεφεύγουν και οι κανόνες που γνωρίζαμε να μην ισχύουν.

Ο​​λοι μας γνωρίζουμε κάποιες λέξεις που φέρνουν στην επιφάνεια σύνθετα συναισθήματα με τρόπο άμεσο, σχεδόν σωματικό. Πρόκειται συνήθως για λέξεις απλές και καθημερινές, δίχως ιδιαίτερο λογοτεχνικό βάρος.