Στάμος Ζούλας

Χρειάστηκαν δύο –και μάλιστα πολύωρες– συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να «αποφασισθεί» η θέση του κόμματος για τον νέο διάλογο στο Κυπριακό.

Μερικοί πιστεύουν ότι «τελειώσαμε με τη Χρυσή Αυγή», αφού το σύνολο των 18 βουλευτών της κατηγορείται, από προχθές, ως εντεταγμένο σε εγκληματική οργάνωση.

Η γνωστή φράση του Κων. Καραμανλή «έξω πάμε καλά» (σε αντιδιαστολή με την εσωτερική κατάσταση) ταιριάζει, κάπως, στον κ. Σαμαρά.

Οι «ομοιότητες» του κ. Τσίπρα με τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Η συχνή αναφορά μου στις μιμητικές «ομοιότητες» όχι μόνον της στρατηγικής, αλλά και του πολιτικού στυλ του Α. Παπανδρέου, από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, έχει μια βασική αιτία.

Ένα από τα πλέον προσφιλή πεδία στην αντιπαράθεση των κομμάτων μας είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, σε συνάρτηση με ξένες επενδύσεις.

Ψευδεπίγραφη η σύγκρουση «μνημονιακών» – «αντιμνημονιακών».

Οχι. Δεν έχουμε ξεπεράσει την κρίση, ώστε να πάρουμε τη βαθιά ανάσα της ανακούφισης και του εφησυχασμού. Ομως, εξίσου βέβαιον είναι πως κάθε άλλο παρά είμαστε χειρότερα απ’ ό,τι προ τριετίας και πως η καταστροφή της χώρας (αν δεν τη σώσει ο ΣΥΡΙΖΑ) είναι προδιαγεγραμμένη. Μεταξύ των δύο αυτών «εκδοχών» υπάρχει τεράστια διαφορά, με αποτέλεσμα […]

Σε καθημερινή, πλέον, βάση ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαψεύδεται, ως προς το εγχείρημά του να μετεξελιχθεί σε ενιαίο κόμμα. Το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά το κόμμα του κ. Τσίπρα, οπότε η συχνή ενασχόλησή μας με τα εσωτερικά του θα μπορούσε να θεωρηθεί υπερβολική ή και υπονομευτική.

Ο Κρίστιαν Ούντε, επί 21 χρόνια «άρχοντας» της πόλης, στηρίζει έμπρακτα παλιούς και νέους μετανάστες, και βοηθά με κάθε τρόπο τη χώρα μας.

Στην τυπική ερώτηση «πώς τα περάσατε», ο φίλος μου, ο οποίος γύριζε από ολιγοήμερες διακοπές, απάντησε «πολύ ωραία». Εσπευσε, όμως και να αιτιολογήσει την ικανοποίησή του.

Χρονιάρες μέρες και ήθελα να σας απασχολήσω με κάτι ευχάριστο και ευοίωνο. Oμως, η επικαιρότητα δεν με αφήνει.

Με τον κ. Λιάπη είχα ασχοληθεί, κατά την τριετία της υπουργίας του, επισημαίνοντας την αχαλίνωτη κενοδοξία του και την τραγελαφική πολιτική του οίηση.