Μιχάλης Τσιντσίνης

Το κόμμα δεν λέει με ποιον θα συνεργαστεί. Γιατί δεν λέει; Διότι δεν μπορεί, λένε, να αποφασίσει χωρίς να ξέρει την ετυμηγορία των πολιτών. Για τον Χάρη Δούκα, όμως, αυτό δεν είναι αρκετό. Θέλει δέσμευση. Θέλει απόφαση συνεδριακή που θα δεσμεύει το ΠΑΣΟΚ να μη συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία. Είναι, αν μη τι άλλο, […]

Τέσσερις τη νύχτα. Βάρδια στους φούρνους. Δεκατρείς εργάζονται στο εργοστάσιο. Πέντε δεν γύρισαν σπίτι την αυγή. Μάθαμε για τον κρότο που ακούστηκε μέχρι τα Τρίκαλα. Είδαμε το ανατιναγμένο κουφάρι του εργοστασίου, τους σωλήνες στα έγκατά του, τα «αδήλωτα υπόγεια».

Μπορεί να το πάρει κανείς ως παράδειγμα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. κάνει ένα τοξικό δώρο στο ΠΑΣΟΚ. Επιτίθεται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναγνωρίζοντας, αυτοκτονικά, ότι το 1996 είχε «γκριζαριστεί» το Αιγαίο με ευθύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Εβερτ ξανά, τριάντα χρόνια μετά. («Η Ν.Δ. δεν ευχαρίστησε ποτέ τους Αμερικανούς από το βήμα της […]

Ενα βιβλίο παραπολιτικού κουτσομπολιού που θέλει να γίνει κόμμα. Μια περσόνα της πλατείας που θέλει να γίνει κίνημα. Δύο προσωποπαγή κόμματα που τα ποσοστά τους είναι συνάρτηση του θυμού – του σπασμένου «θυμομέτρου» της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Μια αξιωματική αντιπολίτευση που –ομολογημένα από τα χείλη του αρχηγού της– είναι έρμαιο της «ανακατωσούρας». Μια κυβερνητική πλειοψηφία που, […]

Η ένοπλη βία είναι το θηλυκό του βίου στην Αμερική. Αχώριστο «ζεύγος» στους δρόμους των πόλεων, στα σχολεία και στα εμπορικά κέντρα, ακόμη και στους ναούς. Τι είναι διαφορετικό αυτή τη φορά; Η ετοιμότητα των Αρχών και των κυβερνητικών αξιωματούχων να πουν ψέματα «στα μούτρα» των πολιτών. Η ευκολία με την οποία τα στελέχη της […]

Τι είναι τελικά αυτή η ρύθμιση που «προσκολλήθηκε» χωρίς διαβούλευση σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ αφορούσε το οικογενειακό δίκαιο; Γιατί εισάγει αυτόν τον υβριδικό, ενδιάμεσο βαθμό, μεταξύ πρωτόδικης απόφασης και εφετείου, όπου η οριστική απόφαση θα μπορεί να ξαναδικαστεί – να «μεταρρυθμιστεί», όπως λέει το ίδιο το γράμμα του νόμου; Κι αν μεταρρυθμιστεί μία […]

Η στρουθοκάμηλος είναι παρεξηγημένη. Είναι μύθος ότι χώνει, αφελώς και ματαίως, το κεφάλι της στην άμμο. Οταν κινδυνεύει, ξαπλώνει. Οριζοντιώνει τον μακρύ της λαιμό στο χώμα για να μην τη βλέπουν από μακριά οι θηρευτές της.

Πώς μπορεί ένα αντιπολιτικό διάβημα να υποσκελίζει έναν πρώην πρωθυπουργό;

Γιατί να περιμένεις το μοιραίο να συμβεί; Γιατί να δεις το ώριμο φρούτο να πέφτει; Πού ξέρεις ότι θα πέσει –εν είδει θείας επιφοιτήσεως– στο δικό σου κεφάλι; Πού ξέρει ο Χάρης Δούκας ότι το ΠΑΣΟΚ πέπρωται να πέσει, εκλογικά καθηλωμένο, στα δικά του χέρια; Είτε εκφράζεται είτε όχι, η «βελονολογία» στο ΠΑΣΟΚ αποτυπώνει την […]

Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να πενθείς. Ο καθένας έχει τον δικό του. Ισως δεν υπάρχει και τίποτε πιο προσωπικό –πιο σπλαχνικό– από το πένθος. Γι’ αυτό και η προσωπική τραγωδία δεν είναι ίδια με την εθνική. Μπορεί να αναφέρονται στο ίδιο γεγονός, αλλά δεν αποτελεί η δεύτερη προέκταση της πρώτης. Η προσωπική τραγωδία βιώνεται εσωτερικά, […]

Είναι σαν τις Σέρρες. Ή σαν τη Χαλκίδα, κι ας καταλαμβάνει στον χάρτη τον χώρο μιας ηπείρου. Ενας αχανής, χιονοσκεπής βράχος είναι η Γροιλανδία, με πληθυσμό μεσαίας ελληνικής πόλης. Στην πιο κρίσιμη στιγμή για την ύπαρξη της κοινότητάς της, μαζεύτηκαν την Κυριακή έξω από το αμερικανικό προξενείο μερικές εκατοντάδες. Το πλήθος που πορεύτηκε από την […]

Οταν το παρόν μάς χαστουκίζει δίχως έλεος, ρωτάμε: Τι θα πει ο ιστορικός του μέλλοντος; Ο Ιαν ΜακΓιούαν στο τελευταίο του μυθιστόρημα («What We Can Know») διαστρέφει την προκατάληψη κατά του παρόντος.