Τα drones πηγαίνουν δυο δυο. Δυο πήγαιναν στης Κύπρου το Aκρωτήρι. Δυο έρχονταν σούμπιτα στης Σούδας τα μέρη. Το βεβαίωσε ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Το μοιράστηκε ιεροκρυφίως με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες. Και το εξαπέλυσε, κατόπιν, και δημοσίως σε τηλεοπτική του εμφάνιση. Πώς ήξερε ο Δημήτρης Κουτσούμπας πού κατευθύνονταν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη;
Το ΚΚΕ συμβάλλει έτσι στον περιρρέοντα θόρυβο ότι η Ελλάδα έχει μπει στον πόλεμο· ότι την έσυρε η κυβέρνηση και την κατέστησε μέρος της αντιπαράθεσης· ότι είν’ ο ουρανός θολός και τ’ άστρα ματωμένα.
Πώς εισάγεται ο πόλεμος στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Ωραία τα μοιρολόγια. Αλλά πώς θα μεταφραζόταν ο λυρικός κοπετός σε εξωτερική πολιτική; Τι έπρεπε να κάνει η Αθήνα; Να κλείσει εσπευσμένα την αμερικανική βάση στη Σούδα, αθετώντας μονομερώς τη διμερή αμυντική συμφωνία που έχουν υπογράψει –και ανανεώσει, εμβαθύνοντάς την– διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις; Ή, μήπως, έπρεπε να αρνηθεί το αίτημα της Κύπρου για αμυντική συνδρομή; Μήπως, έπρεπε μεν να το δεχτεί, αλλά με ένα νάζι ενόχλησης, όπως φάνηκε να εισηγείται ένα μέρος της επαμφοτερίζουσας αριστερής αντιπολίτευσης;
Δεν είναι ώρα να μιλάει κανείς για τον αντίκτυπο της κρίσης στην εσωτερική πολιτική. Αλλά μέχρι στιγμής η κυβέρνηση μπορεί να μονοπωλεί την εξωτερική πολιτική, την ώρα που σκηνοθετεί το πολιτικό της μονοπώλιο ως συναινετική διαβούλευση. Η κρίση φαίνεται έτσι να είναι το ιδανικό περιβάλλον προκειμένου να ευδοκιμήσει η κύρια παραδοχή του κυβερνητικού αφηγήματος: Απαιτείται σταθερότης. Και ποιος άλλος στην πολιτική αγορά μοιάζει ικανός να παράσχει αυτό το αγαθό; Ποιον θέλετε τιμονιέρη μέσα στον κίνδυνο; Αυτόν που έχετε ή τους άλλους που ακούν τα ντρόουν και σπεκουλάρουν πολιτικά με σταθερές της εθνικής στρατηγικής που και οι ίδιοι έχουν προσυπογράψει;
Η συγκυρία είναι έτσι ευνοϊκή για την κυβέρνηση. Αλλά για πόσο; Οσο ο πόλεμος απαιτεί από την Αθήνα «συμβολικές κινήσεις», επίδειξη σημαίας και τήρηση ισορροπιών από απόσταση ασφαλείας, το παιχνίδι είναι για εκείνη εύκολο. Αν όμως η γεωπολιτική αναταραχή εξελιχθεί σε ανάφλεξη του πληθωρισμού και διατάραξη της «ατμομηχανής» της εθνικής οικονομίας (βλέπε τουρισμό); Αντέχει η κυβέρνηση στον έβδομο χρόνο της τις πολιτικές παρενέργειες ενός νέου κύματος ακρίβειας;
Είναι πολύ νωρίς να σταθμίσει τους όρους πολιτικής εισαγωγής της κρίσης στα εθνικά συμφραζόμενα. Η μόνη σταθερά είναι η βοήθεια που παρέχει κάθε φορά η αντιπολίτευση παριστώντας ένα υπερκολακευτικό μέτρο σύγκρισης για την κυβέρνηση. Σαν να της στέλνει ζαχαρωτά drones εξ ουρανού.
