ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι απέναντι των απέναντι
Ηθικόν; Ακμαιότατον
Αθλούμενοι με τις μνήμες
Μαύρες τρίχες, άσπρες τρίχες
Οι παλαιότεροι ίσως παρασυρθούν από τον τίτλο ενθυμούμενοι συνειρμικά τη φράση- ραψωδία πολιτικού ρεαλισμού του Ντενγκ Σιαοπίνγκ «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, ποντίκια να πιάνει».
Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
Υψιστη καταξίωση. Ομως ο Ραδάμανθυς είχε δώσει, εν ζωή, δείγματα γραφής, έτσι ο ακριβοδίκαιος Πλούτωνας τον διόρισε να δικάζει τους νεκρούς στο βασίλειο του Αδη.
Κασσάνδρες, Πυθίες, εμείς
Οι πιο αυστηροί είναι ανένδοτοι: Οταν λέμε «οι Κασσάνδρες θα διαψευσθούν» πατάμε ερμηνευτική μπανανόφλουδα, πέφτουμε σε αντίφαση, προσβάλλοντας ταυτόχρονα τη μνήμη της γαλαζοαίματης Τρωαδίτισσας μάντισσας.
Ο κ. υφυπουργός; Ωχετο απιών
Οι μικροψυχίες, κατ’ εξαίρεση, παρακαλώ παρά πόδα. Οφείλουμε πολλά στον κ. Κώστα Ζουράρι. Ενα από αυτά. Μας έμαθε(;) άγνωστες λέξεις ερεθίζοντας τo ενδιαφέρον στην κατανόηση παρθένων όρων και φραστικών συμπλεγμάτων. Το σπουδαιότερο.
Ξεφυλλίζοντας δύο αιώνες
Κλείνει δύο αιώνες ζωής το νεοελληνικό κράτος. Αυθόρμητα: Από τη διαδρομή του 19ου αιώνα ποια γεγονότα και πρόσωπα έρχονται πρώτα στον νου;
Καρότα και μαστίγια
Οι Ελληνες; Τεμπέληδες, αρπακολλατζήδες, χαραμοφάηδες, τα πιο κακομαθημένα παιδιά του ηλιόλουστου Νότου.
Ο γυάλινος κόσμος τους
Τι τέξεται η επιούσα; Κύριος οίδεν ή για τους –μακριά από εμάς– μοιρολάτρες το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον.
Τα μικράτα μιας μέρας
Σαν τα ψιχία που μένουν αζήτητα στο τραπέζι ύστερα από ένα χορταστικό γεύμα. Μικρά, φαινομενικά ασήμαντα συμβάντα και εικόνες που αλέθονται στις μυλόπετρες των κατακλυσμιαίων σοβαρών κι αζύμωτων γεγονότων, μπαίνοντας στη λίστα των προς διαγραφή της μνήμης.
Μήπως φταίνε οι Χαρτουλάριοι;
Οι Βυζαντινοί ξεπέρασαν κατά πολύ τους Ρωμαίους σε ευελιξία, αποδίδοντας βροχηδόν τίτλους και αξιώματα σε στρατιές «ημετέρων» και όχι μόνον, κάθε λογής κρίκους της αχόρταγης αυτοκρατορικής μηχανής.
Επτάψυχη κι η κοροϊδία;
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ακούγεται και γράφεται, με πλεόνασμα σοφίας, σωρηδόν.
Κατηχητές του πρεπισμού
Ολοι αναγνωρίζουμε, εάν βεβαίως δεν πάσχουμε οι ίδιοι, ανθρώπους που εκουσίως υποφέρουν από εγωτισμό άλλως πως εγωθεϊσμό· κατά κανόνα, ασθένεια ανίατη με κυρίαρχα συμπτώματα την περιαυτολογία και τη συνεχή προσωπική προβολή.
Οπενχάιμερ, Ράσελ, Κορέα
Η διελκυστίνδα Βόρειας Κορέας – ΗΠΑ και οι απειλές των δύο ηγετών, ενός απρόβλεπτου δικτάτορα και ενός δημοκρατικά εκλεγμένου, με εκφράσεις που παραπέμπουν σε θερμόαιμους εφήβους, έχουν μοιραία παγκόσμιο ακροατήριο.
