Κώστας Λεονταρίδης

H υποψία ότι πηγή έμπνευσης ήταν το απαράμιλλο «Ασμα Ασμάτων» της Παλαιάς Διαθήκης ερέθισε ακραία τα χρηστά πνεύματα. Αθήνα 1910. Στο βραχύβιο φιλολογικό περιοδικό «Ανεμώνη» φιλοξενείται ποίημα του Ναπολέοντος Λαπαθιώτη: «Κι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι κι ήταν άσπρο το κρεβάτι […] και τα χέρια σου πλεκόντουσαν στο κορμί μου γύρω-γύρω, κι έπινα μεσ’ απ’ τα […]

Κακά τα ψέματα λέμε, συχνά ψευδόμενοι. Να μια ευρείας αποδοχής αλήθεια. Η απόλαυση –μαζί με τόσα άλλα– που προσφέρει η (επ)ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, συγκρίνεται με την αντίστοιχη των ομηρικών επών. Ευτυχώς αποτελούν πηγές δημιουργίας κι εκτός χολιγουντιανού μίξερ. «Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ», ενδεικτικό δείγμα το έργο (1936) του νομπελίστα Γουίλιαμ Φώκνερ, το οποίο ο ίδιος, προς […]

Επτά (6+1) γόνιμα χρόνια χρειάστηκε ο Ιρλανδός Τζέιμς Τζόις για να γράψει τον «Οδυσσέα» των 800 σελίδων, ενώ αναγνώστες διαβάζουν σε δόσεις ακόμη και δεκαετίες, με μακρά διαλείμματα, για να ολοκληρώσουν το βιβλίο· πολλοί δεν τα κατάφεραν ποτέ… Ο πολύτροπος Τζόις, με λογοπαίγνια, γρίφους και δυσπρόσιτο χιούμορ, περιγράφει ένα ανατρεπτικό 24ωρο –πύκνωμα ζωής– του κεντρικού […]

H απονομή στον Ούγγρο Λάσλο Κρασναχορκάι, συγγραφέα πολύ αγαπητό και στην Ελλάδα, του Νομπέλ Λογοτεχνίας θύμισε σε εμβριθείς μελετητές της ιστορίας του ποδοσφαίρου (μεγάλο κεφάλαιο του παγκόσμιου πολιτισμού) το όνομα ενός άλλου Μαγυάρου. Του Λάζλο Κουμπάλα. Μοναδικός στο είδος του καθώς αγωνίστηκε, με τρεις εθνικές φανέλες: της πατρίδας του, της Τσεχοσλοβακίας (εκεί παντρεύτηκε από εξ […]

To μυαλό κάθε καλοπροαίρετου πάει στο πονηρό ακούγοντας ν’ αποκαλούν τους κατοίκους της Νάπολης, ειδικά τους οπαδούς της ποδοσφαιρικής ομάδας, «παρτενοπέι». Αρχαίος ελληνικός δάκτυλος είναι η αιτία. Ο γεννήτοράς τους Ομηρος περιορίζει τις Σειρήνες σε δύο, χωρίς να τις κατονομάζει, πυκνώνοντας, ο ιδιοφυέστερος, την ατμόσφαιρα μυστηρίου, αφήνοντας αδέσμευτη τη λαϊκή πρωτοβουλία. Ο αριθμός των Σειρήνων […]

Σαν σήμερα το 1824, καταμεσής της επανάστασης αλλά και του λυσσώδους (αυτός, σε δύο γύρους) ελληνικού εμφυλίου είδε το φως η πρώτη «Εφημερίς των Αθηνών», γραμμένη στη «φυσική φωνή του έθνους». Βραχύς ο ιστορικός βίος της, τυπώθηκαν φύλλα σε 140 διαφορετικές ημέρες κι όχι συνεχόμενες. Ψυχή και διευθυντής της ήταν ο πολυταξιδεμένος λόγιος και κατόπιν […]

Η λιγότερο γνωστή πάλαι ποτέ αυτοκρατορία, παρότι λόγω εδαφικών κατακτήσεων κατατάσσεται δεύτερη μετά τη θαλασσοκράτειρα Βρετανική, ήταν των Μογγόλων. Ιδρυτής της ο χαρισματικός στρατηλάτης Τζένγκις Χαν, ο οποίος ένωσε τα φύλα της στέπας. Μία φοβερή πολεμική μηχανή συγκροτήθηκε, που την αποτελούσαν άριστοι τοξότες, ακούραστοι ιππείς με σκληροτράχηλα άλογα 5ης γενιάς της εποχής. Από τις εσχατιές […]

«Αντε ντούα». Στ’ αρβανίτικα πάει να πει «επειδή έτσι μ’ αρέσει», πιο απλά «κάνω ό,τι γουστάρω». Ηταν φράση-καραμέλα τού, εκ των πλέον φαύλων δημόσιων προσώπων του νεοελληνικού κράτους, Δημητρίου Βούλγαρη. Ο ιδιοφυής Υδραίος διετέλεσε πρόκριτος και δήμαρχος του νησιού, πληρεξούσιος σε Εθνοσυνελεύσεις, μετέπειτα πολλάκις υπουργός και οκτώ (8) φορές πρωθυπουργός της υπό αναστήλωση χώρας. Υπήρξε […]

Βενιαμίν οικογενείας με δεκατρία παιδιά απ’ το Κουτσοπόδι Αργολίδας, το βοσκόπουλο Χρηστάκης Θεοφίλου, με τη μάνα στα όνειρά της να τον βλέπει παπά. Κρατώντας εισιτήριο τη φτώχεια, βρέθηκε στην Αμερική. Κέρδιζε τα προς το ζην ως αχθοφόρος, οικοδόμος, ακροβάτης σε τσίρκο, αλλά και μοντέλο για ζωγράφους. Ηταν πανέμορφος. Η θεία πρόνοια είχε σπουδαία σχέδια για […]

Σιφνιός δάσκαλος. Παρουσιαστικό «στεγνό», αγαθή ματιά, με τους προσεκτικούς αναγνώστες να διακρίνουν ένα μόνιμο –σαν κουσούρι– ελαφρύ μειδίαμα στα χείλη. Η μοίρα το ‘φερε ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος να γίνει υπήκοος της σάτιρας και του σαρκασμού. Ποιητής, μεταφραστής, δημοσιογράφος, δούλεψε στην Κωνσταντινούπολη για έντυπα (Κουδουνάτος, Διογένης κ.ά.), αδυνατώντας να βάλει νερό στην καυστική γραφή του. Διώχτηκε […]

Τον γνωρίσαμε μέσω του πατρός Αλεξάνδρου Δουμά και του βιβλίου «Οι τρεις σωματοφύλακες». Ο Δουμάς τον έντυσε δολερό, με κακούργα καρδιά, κάνοντας τη συντριπτική πλειονότητα των εφήβων αναγνωστών να τον μισήσει· κάποιοι, λίγοι, ωριμάζοντας με τα χρόνια, ανασκεύασαν την παρθενική τους εκτίμηση. Ο Αρμάν-Ζαν ντυ Πλεσί, δούκας του Ρισελιέ, παιδί με έμφυτη κλίση στη φιλοσοφία […]

Σε ρόλο Δαυίδ η Ισλανδία. Γολιάθ η Μεγάλη Βρετανία, με νωπά τ’ αυτοκρατορικά μεγαλεία και λελογισμένη υπεροψία. Πεδίο δράσης ο Βόρειος Ατλαντικός. Μήλον της Εριδος οι χρυσοφόρες αποικίες μπακαλιάρων (της ιστορικής οικογενείας των γαδιδών). Τα συγκρουσιακά επεισόδια ανάμεσα στις δύο νησιωτικές χώρες καταγράφηκαν σε τρεις πράξεις: 1958, 1972-73 και 1975-76, οπότε έλαβε χώρα η μητέρα […]