Κώστας Λεονταρίδης

Εκτάκτως σήμερα η στήλη δεν διεκδικεί τον τιμητικό προσδιορισμό «Σχόλιο». Αντ’ αυτού υποκύπτει στον πειρασμό –με υπόρρητο λαϊκισμό– να παραθέσει ένα κουίζ που σίγουρα θα κεντρίσει (ίσως και εκνευρίσει;) αυτούς που θεωρούν επαίσχυντη τη συμφωνία με τα Σκόπια αλλά και όσους ανακουφίστηκαν από αυτήν.

«​Ακίνητη! κρατάω μεζούρα». Μειδιάστε υπεύθυνα παρακαλώ, άλλωστε το φαιδρό πάντα στριμωχνόταν δίπλα στα ζοφερά και στα βαρέα. 

Ομηρικός αντιήρωας, δύσμορφος, με οκτώ γράμματα. Ναι, ο Θερσίτης με το βεβαρημένο βιογραφικό δειλίας. Πήρε μέρος, ως κομπάρσος, στο ξακουστό κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου, αλλά μόλις αντίκρισε το θεριό έγινε Αχιλλέας στα πόδια.

Σερβιτόρος, μπογιατζής, ντελιβεράς, παρκαδόρος κ.λπ. Επαγγέλματα πολύτιμα για το κοινωνικό σύνολο, από τα οποία σιτίζονταν πολλοί πριν αναρρηθούν με το σπαθί τους σε αξιώματα, πλουτίσουν ή γίνουν με ζήλια τρίτων, δακτυλοδεικτούμενοι.

Κάποτε ήταν από τα πρωτεύοντα εξωσχολικά εγχειρίδια και πεφωτισμένοι καθηγητές παρότρυναν τους μαθητές να το διαβάσουν, πριν το «βάθεμα και πλάτεμα» της γνώσης φέρει επανάσταση στην εκπαίδευση. 

Koυίζ κραυγαλέας ευκολίας: Ποιο γεγονός των τελευταίων ετών προκάλεσε την πλέον αυθόρμητη μαζική χαρά και περηφάνια στο πανελλήνιο; Η πλειονότητα απαντά «η κατάκτηση του Euro 2004» από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου· η μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών και προπομπός της λαμπρής διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. 

Αφού όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος συμπεραίνουμε ότι η σοβαροφάνεια (συγγένισσα της φαιδρότητας) κατισχύει της σοβαρότητας. Η υιοθέτηση της πρώτης δεν απαιτεί δα και πτυχίο έγκριτης δραματικής σχολής. 

«​​Ολα τα αποτρόπαια άλογα της Αποκάλυψης πέρασαν σαν καταιγίδα από τη ζωή μου… Είδα τις μεγάλες ιδεολογίες της μάζας να μεγαλώνουν και να ξεχύνονται· τον φασισμό στην Ιταλία, τον εθνικοσοσιαλισμό στη Γερμανία, τον μπολσεβικισμό στη Ρωσία και πάνω απ’ όλα αυτή τη φρικτή πληγή του εθνικισμού που δηλητηρίασε τον ευρωπαϊκό μας πολιτισμό. Ηταν γραφτό μας να δούμε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, βομβαρδισμούς ανοχύρωτων πόλεων, τόσες θηριωδίες που ελπίζω να μην τις επιτρέψουν οι μελλούμενες γενιές…».

Αληθεύει: οι αρχαίοι Αθηναίοι αφιέρωναν άπλετο χρόνο στις πολιτικές υποθέσεις, αφού για τις δουλειές υπήρχαν εν αφθονία χέρια μετοίκων και δούλων. Ωστόσο η δημοκρατία παρατηρούσε άγρυπνα όποιον αναλάμβανε δημόσιο αξίωμα.

Ο μικρός Νικόλας κάνει μια βόλτα στην εθνική παλιγγενεσία και επιστρέφει να μας πει τι είδε.

​Ποδοσφαιροποίηση πολιτικής ή πολιτικοποίηση ποδοσφαίρου; Το ερώτημα-σοφιστεία άγεται και φέρεται εσχάτως μ.Τ. (μετά Τούμπα) με διαστελλόμενους ή συστελλόμενους υπαινιγμούς περί όζουσας ώσμωσης των δύο θεσμών.

Η εκδήλωση φιλελληνικών αισθημάτων είναι αδιάλειπτη, κυρίως από άτομα του ευρύτατου χώρου τεχνών και γραμμάτων. Κάποιοι γίνονται γνωστοί σε εμάς αφότου εκπέμψουν λόγο καλό για τη χώρα και τους κατοίκους της.