Την επιστροφή στα ορυκτά καύσιμα φαίνεται να επανεξετάζουν χώρες που φημίζονταν για τις «πράσινες» πολιτικές τους, όπως η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, το Μεξικό και το Ηνωμένο Βασίλειο, με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν, καθώς αναζητούν λύσεις στις πολλαπλές κρίσεις που αυτός έχει προκαλέσει και επιτείνει. Υπό το βάρος της γεωπολιτικής αστάθειας, πολλές κυβερνήσεις αναζητούν πια εναλλακτικές στις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, με την ελπίδα να προστατεύσουν τις οικονομίες τους από εξωτερικές κρίσεις.
Η τρέχουσα κρίση θα μπορούσε, μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, να επιταχύνει τη μετάβαση σε «καθαρές» και «πράσινες» πηγές ενέργειας. Ωστόσο, σε χώρες που διαθέτουν αποθέματα ορυκτών καυσίμων, αρκετοί πολιτικοί παίρνουν τώρα θέση υπέρ νέων γεωτρήσεων.
«Οι πιο “πράσινες” χώρες του κόσμου εξετάζουν γεωτρήσεις ως λύση για την κρίση στο Ιράν», γράφει το Politico. Οπως σημειώνεται στο σχετικό άρθρο, το ενδεχόμενο επέκτασης των αδειών πετρελαίου και φυσικού αερίου εξετάζει η Δανία, ενώ Γερμανία και Ολλανδία θέλουν επίσης να αυξήσουν την παραγωγή αερίου. Η βρετανική κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, πιέζεται να εγκρίνει νέες γεωτρήσεις στη Βόρεια Θάλασσα.
Πέρα από τον Ατλαντικό, η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σέινμπαουμ φαίνεται να επανεξετάζει την εναντίωσή της στην υδραυλική ρωγμάτωση, μια αμφιλεγόμενη διαδικασία εξόρυξης φυσικού αερίου, γνωστή ως «fracking», στην προσπάθειά της να βγει από τον ενεργειακό κλοιό των ΗΠΑ, καθώς οι αμερικανικές εισαγωγές αντιστοιχούν στα τρία τέταρτα του φυσικού αερίου της χώρας. Οι ηγεσίες των προαναφερθεισών χωρών δεν αποκηρύσσουν την πράσινη μετάβαση. Αντιθέτως εξακολουθούν να την αναγνωρίζουν ως προτεραιότητα, υποστηρίζοντας ότι οι όποιες νέες γεωτρήσεις αποτελούν προσωρινή λύση.
Επικρίσεις
Οι επικριτές τους προειδοποιούν, από την άλλη πλευρά, ότι οι περαιτέρω εξορύξεις δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε βραχυπρόθεσμη μείωση των τιμών στα καύσιμα και ότι θα αυξήσουν τα επίπεδα ρύπανσης και συνεπώς τις παγκόσμιες θερμοκρασίες σε βάθος χρόνου. «Είναι η στιγμή για τις χώρες που ασχολούνται σοβαρά με την κλιματική κρίση να ενωθούν και να απομακρυνθούν από τα ορυκτά καύσιμα», δηλώνει η Τέσα Καν, εκτελεστική διευθύντρια του μη κερδοσκοπικού περιβαλλοντικού οργανισμού Uplift.
Εξετάζουν προσωρινά νέες γεωτρήσεις, επέκταση των αδειών πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και αύξηση παραγωγής.
Πέντε χρόνια νωρίτερα, τον κώδωνα είχε κρούσει και ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας, προειδοποιώντας ότι δεν θα πρέπει να εγκριθούν νέα πεδία εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου εάν θέλουμε να πετύχουμε τον στόχο για περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας σε 1,5 βαθμό Κελσίου, όπως αυτός τέθηκε στη Συμφωνία του Παρισιού το 2016. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία του Global Energy Monitor, τουλάχιστον 180 νέα πεδία φυσικού αερίου και πετρελαίου εγκρίθηκαν μεταξύ 2021 και 2025, χωρίς να συνυπολογίζονται οι επεκτάσεις ή οι μέθοδοι όπως το fracking.
Στη Γερμανία, στο πρόσφατο πακέτο για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους λόγω της σύρραξης στο Ιράν εντάσσεται και ένα σημείο για την «ανάπτυξη επιλεγμένων εγχώριων αποθεμάτων φυσικού αερίου», παράλληλα με την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών. Το γερμανικό υπουργείο Ενέργειας επανεξετάζει, επίσης, την απαγορευμένη εδώ και πάνω από μία δεκαετία μέθοδο του fracking, με εκπροσώπους του να τονίζουν ότι η χώρα παραμένει δεσμευμένη στους κλιματικούς στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού.
Η γαλλική Γερουσία ενέκρινε νωρίτερα φέτος μια πρόταση που επιτρέπει τις γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου σε υπερπόντια εδάφη για τη βελτίωση της ασφάλειας εφοδιασμού. Παράλληλα, ορισμένοι νομοθέτες πιέζουν τώρα για την επέκταση της παραγωγής πετρελαίου στην ηπειρωτική Γαλλία.
Κλιματικοί στόχοι
Ακόμη και η Δανία, η οποία έχει μερικούς από τους πιο φιλόδοξους κλιματικούς στόχους στον κόσμο, εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης των αδειών παραγωγής στα πεδία της στη Βόρεια Θάλασσα. «Θα προτιμούσα η Ευρώπη να μπορούσε να τα βγάλει πέρα με την πράσινη ενέργεια», δήλωσε ο Δανός υπουργός Κλίματος Λαρς Ααγκαρντ στα τέλη Φεβρουαρίου. «Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική και πιστεύω ότι είναι καλύτερο για την Ευρώπη να προμηθεύεται φυσικό αέριο από τη Δανία παρά από χώρες εκτός της ηπείρου μας», προσέθεσε.
Στη Βρετανία, εν τω μεταξύ, ο πόλεμος με το Ιράν έχει αναζωπυρώσει μια θορυβώδη πολιτική σύγκρουση σχετικά με το εάν θα πρέπει να ενθαρρυνθούν οι γεωτρήσεις για ορυκτά καύσιμα στα πεδία της Βόρειας Θάλασσας. Η κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ ανέλαβε την εξουσία το 2024 μιλώντας για την απαγόρευση νέων αδειών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ωστόσο, οι αντιπολιτευόμενοι Τόρις και το δεξιό Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ, το οποίο προηγείται στις δημοσκοπήσεις, πιέζουν τους Εργατικούς να κάνουν στροφή 180 μοιρών. Πέρυσι, η κυβέρνηση Στάρμερ έδωσε το πράσινο φως στα λεγόμενα έργα «tieback», επιτρέποντας στους φορείς εκμετάλλευσης της Βόρειας Θάλασσας να παράγουν περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε περιοχές που συνδέονται με υπάρχοντα πεδία.
