Ο Αμπάς Χαζάλα απομακρύνει με μια σκούπα τα συντρίμμια από το μαγαζί του. Ελάχιστα στοιχεία προδίδουν πως πριν από δύο περίπου μήνες στον χώρο λειτουργούσε ένα από τα ομορφότερα ανθοπωλεία της πόλης Ναμπατίγιε, στον νότιο Λίβανο. «Είναι επώδυνο να βλέπω το μαγαζί κατεστραμμένο. Στεναχωριέμαι να βλέπω την πηγή χαράς και εισοδήματός μου έτσι. Είμαστε δυνατοί όμως άνθρωποι, θα τα ξαναφτιάξουμε».
Ο ιδιοκτήτης του ανθοπωλείου, το οποίο παρέλαβε από τον πατέρα του, θα κληθεί για δεύτερη φορά να στήσει την επιχείρησή του από την αρχή. Την ίδια αγωνία μοιράζονται οι περισσότεροι καταστηματάρχες της κεντρικής και ακριβότερης οδού της πόλης, που είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται πολλές φορές.
Η Ναμπατίγιε είναι από τις περιοχές του Λιβάνου η οποία δέχθηκε τα ισχυρότερα πλήγματα από τον ισραηλινό στρατό και στις δύο φάσεις του πολέμου τους τελευταίους 17 μήνες.
«Ανθοπωλείο έχουμε. Θα ανθήσουμε ξανά όπως τα λουλούδια», λέει ο κ. Χαζάλα, τονίζοντας πως απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί αυτό είναι να υπάρξει μια μακρά περίοδος εκεχειρίας, η οποία θα γίνει σεβαστή από κάθε πλευρά. «Εμείς επιστρέψαμε μέσα σε λίγες ώρες μετά την κατάπαυση πυρός. Αν η εκεχειρία κρατούσε για ένα μήνα χωρίς προβλήματα θα είχαν γυρίσει όλοι πίσω. Η πόλη θα ήταν γεμάτη ζωή».
Ούτε μέτρο στον εχθρό – «Αντιμετωπίζουμε έναν εχθρό που δεν σέβεται τους όρους. Ο Λίβανος είναι 10.452 τ. χλμ., και δεν θα αφήσουμε κανέναν να πάρει ούτε μέτρο», αναφέρει η 35χρονη Σάζα Μοκαντέμ.
Αυτό όμως φαντάζει ακόμα μακρινό σενάριο. Σταματάμε τη συνομιλία μας όταν έρχονται τρεις γυναίκες να αγοράσουν τα πρώτα λουλούδια τα οποία κατάφερε να φέρει στο μαγαζί του ο ανθοπώλης. Τα θέλουν για την κηδεία δύο μαχητών της Χεζμπολάχ που σκοτώθηκαν ακριβώς την προηγούμενη ημέρα σε ισραηλινή επίθεση. Μέσα σε λίγα λεπτά ο κεντρικός δρόμος της Ναμπατίγιε γεμίζει από υποστηρικτές της παραστρατιωτικής σιιτικής οργάνωσης που μεταφέρουν τα φέρετρα των δύο ανδρών στους ώμους τους ανάμεσα στα ισοπεδωμένα κτίρια που βρίσκονται εκατέρωθεν του κεντρικότερου δρόμου της πόλης. Πυροβολούν στον αέρα και τραγουδούν ύμνους της Χεζμπολάχ, με σηκωμένες τις γροθιές τους.
«Δεν αντέχουμε άλλο να σκοτώνονται οι νέοι μας, να σκοτώνονται οι συγγενείς μας. Ζούμε τον έναν πόλεμο μετά τον άλλον. Ελπίζουμε να δοθεί τελική λύση», αναφέρει ο άνδρας, προσθέτοντας ωστόσο πως δεν μπορεί να εμπιστευτεί το Ισραήλ να τηρήσει οποιαδήποτε συμφωνία.
Η ιστορία της πόλης είναι συνυφασμένη με τη δυσπιστία αυτή. Κεντρικό σύμβολο της Ναμπατίγιε είναι ένα μπρούντζινο άγαλμα το οποίο δείχνει τρεις νέους να αναποδογυρίζουν ένα ισραηλινό άρμα μάχης. Μνημονεύει τη μαζική διαμαρτυρία των κατοίκων κατά του ισραηλινού στρατού, που πραγματοποιήθηκε την περίοδο που η Ναμπατίγιε ήταν υπό ισραηλινή κατοχή τη δεκαετία του ’80. Ως αντίδραση σε εκείνη την περίοδο κατοχής, γεννήθηκε και δυνάμωσε η Χεζμπολάχ.
Στη Ναμπατίγιε είναι έντονο το στοιχείο της σιιτικής οργάνωσης: δεξιά και αριστερά στην είσοδο της πόλης κυματίζουν σημαίες της Χεζμπολάχ, ενώ σε πολλά σημεία υπάρχουν αναρτημένες φωτογραφίες μαχητών που σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Παρότι δεν υποστηρίζουν όλοι την οργάνωση, η πλειοψηφία συμφωνεί στην ανάγκη της αντίστασης εναντίον οποιασδήποτε επέκτασης του Ισραήλ σε λιβανικό έδαφος.
«Αντίσταση είναι και που ερχόμαστε και ζούμε εδώ κάτω από αυτές τις συνθήκες, τη στιγμή που γίνονται συνέχεια επιθέσεις. Ο Λίβανος είναι 10.452 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και δεν θα αφήσουμε κανέναν να πάρει ούτε ένα μέτρο», αναφέρει η 35χρονη Σάζα Μοκαντέμ, που απολαμβάνει τον καφέ της στο μπαλκόνι του σπιτιού της, την ίδια στιγμή που από το πρωί κάθε μία ώρα ακούγεται και μια καινούργια έκρηξη. Η γυναίκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ναμπατίγιε. Καθώς τα τελευταία χρόνια εργάζεται στη Βηρυτό πηγαινοέρχεται συνέχεια μεταξύ των δύο πόλεων. «Μετά την εκεχειρία ήρθαμε και πήραμε τα κειμήλια και τις φωτογραφίες μας σε περίπτωση που συνεχιστεί ο πόλεμος. Πήραμε μέχρι και τα καλοκαιρινά μας ρούχα. Ποιος ξέρει πότε θα τελειώσει αυτό», διερωτήθηκε, λέγοντας πως μια ζωή θυμάται να μεταφέρει τα πράγματά της σε βαλίτσες.
Στην κίτρινη ζώνη – «Εχουμε φαγητό και νερό. Ειρήνη δεν έχουμε», λέει ο Σάρι Γκολμιέ, δήμαρχος της Μαρζαγιούν, η οποία βρίσκεται εντός των ορίων της κίτρινης γραμμής και κατοικείται κυρίως από χριστιανούς.
Παρότι και η ίδια συντάσσεται με τη συντριπτική πλειοψηφία του Λιβάνου που επιθυμεί να βιώσει την ειρήνη, δεν πιστεύει πως η λύση αυτή θα έρθει μέσω των διπλωματικών συνομιλιών. «Αντιμετωπίζουμε έναν εχθρό που δεν έχει όριο. Σκοτώνει διασώστες, δημοσιογράφους, πολίτες. Δεν σέβεται τους όρους». Σε αντίθεση με τη Σάζα και την οικογένειά της, υπάρχουν αυτή τη στιγμή χιλιάδες Λιβανέζοι που δεν έχουν πού να επιστρέψουν, καθώς οι κατοικίες τους βρίσκονται εντός της λεγόμενης κίτρινης γραμμής που έχει δημιουργήσει το Ισραήλ εντός Λιβάνου. Η ζώνη περιλαμβάνει τουλάχιστον 55 οικισμούς, πόλεις και χωριά και ο ισραηλινός στρατός απαγορεύει, με αλλεπάλληλες ανακοινώσεις του, την πρόσβαση Λιβανέζων σε αυτήν ή πέριξ αυτής.
Οι χριστιανοί
«Εχουμε φαγητό και νερό. Ειρήνη δεν έχουμε», αναφέρει στην «Καθημερινή» ο Σάρι Γκολμιέ, δήμαρχος της περιοχής Μαρζαγιούν, η οποία βρίσκεται εντός των ορίων της λεγόμενης κίτρινης γραμμής και κατοικείται κυρίως από χριστιανούς. Ο δήμαρχός της είπε ότι δεν εξουσιοδοτείται να αναφέρει τίποτα άλλο πλην του ότι οι περίπου 450 οικογένειες που βρίσκονται στην πόλη διαθέτουν τα απαραίτητα. «Το νοσοκομείο λειτουργεί. Κάποιοι λειτουργούν και τα μαγαζιά τους». Πηγή ωστόσο που για λόγους ασφαλείας θέλει να παραμείνει ανώνυμη, αναφέρει πως οι πολίτες υποφέρουν καθώς βρίσκονται υπό συνεχή φόβο. «Το Ισραήλ βομβαρδίζει και καταστρέφει σπίτια».
Διαφορετική εικόνα έδωσε στην «Κ» ο δήμαρχος του Ερμές, μιας μικρής πόλης πολύ κοντά στα σύνορα, οι κάτοικοι της οποίας επίσης είναι χριστιανοί και αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή. «Λιγοστεύουν τα τρόφιμα, τα καύσιμα και το νερό. Στο σημείο επιτρέπεται να προσεγγίσουν μόνο ανθρωπιστικές οργανώσεις, ενώ ήρθε και μια χριστιανική αποστολή που μας έφερε τα απαραίτητα. Κανείς άλλος! Ολοι οι κάτοικοι είναι ανήσυχοι για το τι θα γίνει», σημείωσε ο Χάνα Αλμίλ, προσθέτοντας ωστόσο ότι στην κωμόπολη δεν έχουν γίνει τεράστιες καταστροφές σπιτιών κατοίκων.
