Πώς ερμηνεύει την παράδοξη και ενίοτε αιρετική συμπεριφορά του προέδρου Τραμπ ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του; Ο Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον (Victor Davis Hanson), ένας από τους πιο γνωστούς διανοούμενους «Τραμπιστές», υποστήριξε το 2019 μέσω του έργου του «The Case for Trump» ότι ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί μια «ανανέωση» («rebranding») του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Σήμερα, ομότιμος καθηγητής Κλασικών Σπουδών πια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και ερευνητής στο Ινστιτούτο Hoover, ο κλασικιστής, ο οποίος έχει γράψει σειρά βιβλίων για την Αρχαία Ελλάδα, κατακρίνει τον Πάπα Λέοντα για τις πρόσφατες δηλώσεις του σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράν. Παράλληλα ωστόσο χαρακτηρίζει άτοπη την αντίδραση του Αμερικανού προέδρου.
– Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε έναν πόλεμο σε αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του, απείλησε να «καταστρέψει έναν πολιτισμό», δημοσίευσε μια εικόνα του εαυτού του ως Ιησού Χριστού. Ποια είναι η λογική πίσω από αυτές τις ενέργειες;
– Oταν ο Τραμπ είπε στους Ιρανούς ότι «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν» και απέρριψε την επίθεση σε εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας και γέφυρες, έδειχνε ότι ο αμερικανικός πόλεμος στρέφεται μόνο εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, όχι του ιρανικού λαού. Η αδέξια χρήση του όρου «πολιτισμός» δεν σήμαινε ότι επεδίωκε να βλάψει τον πολιτισμό του ιρανικού λαού, αλλά τον πολιτισμό, την κουλτούρα και την ύπαρξη ενός δολοφονικού ριζοσπαστικού σιιτικού ισλαμικού καθεστώτος που έχει ελάχιστη λαϊκή υποστήριξη και έχει καταστρέψει τις παραδόσεις και την κληρονομιά της Περσίας. Πιστεύω ότι οι ατυχείς εικόνες τεχνητής νοημοσύνης που δημοσίευσε έχουν ως στόχο να προκαλέσουν τους επικριτές του, οι οποίοι πρόσφατα τον χαρακτήρισαν σατανικό. Ηταν σοφή (σ.σ. αυτή η πράξη του); Φυσικά και όχι.
– Επειτα όμως ο Αμερικανός πρόεδρος επιτέθηκε στον Πάπα. Προσπαθεί να διαμορφώσει ένα «δόγμα Τραμπ», δηλαδή «απόλυτης κυριαρχίας» για τη μετά Τραμπ εποχή;
– Oχι, πιστεύει ότι είναι ανόητο για τον Πάπα να επικρίνει τον πόλεμο γενικά, δεδομένου ότι η προσπάθεια μιας δημοκρατικής κυβέρνησης να καταστρέψει ένα τρομοκρατικό καθεστώς που διαπράττει μαζικές δολοφονίες δεν ισοδυναμεί ηθικά με την προσπάθεια αυτού του καθεστώτος να συνεχίσει την τρομοκρατία και τις δολοφονίες. Σε γενικές γραμμές, ο Πάπας είναι σοφό να μην παρεμβαίνει σε περιπτώσεις όπου τα σχόλιά του χρησιμοποιούνται για πολιτικό όφελος, ακριβώς όπως δεν είναι σοφό ένας πρόεδρος να επικρίνει τον Πάπα, ειδικά τώρα που ο Τραμπ χρειάζεται τους καθολικούς ψηφοφόρους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
– Σε σχέση με τον πόλεμο με το Ιράν, πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να επιβάλουν τις θέσεις τους με τη βία σε ένα καθεστώς που προετοιμάζεται για μια τέτοια αντιπαράθεση 47 χρόνια. Σε αυτή τη σύγκρουση μεταξύ δύο στρατιωτικών δογμάτων, ποια χώρα έχει το πάνω χέρι;
– Σπάνια στη στρατιωτική ιστορία έχει υπάρξει περισσότερο μονόπλευρος πόλεμος: το Ιράν δεν διαθέτει ναυτικό, δεν έχει αμυντικά συστήματα εναέριας άμυνας, δεν έχει αεροπορικές δυνάμεις, η στρατιωτική βιομηχανία του έχει καταρρεύσει, η ανώτατη ηγεσία του θεοκρατικού καθεστώτος και των Φρουρών της Επανάστασης έχει μείνει χωρίς ηγέτες, ενώ η διοίκηση και ο έλεγχος του στρατού έχουν αποκεφαλιστεί. Το Ιράν έχει πιθανώς υποστεί πάνω από 250 δισ. δολ. σε άμεσες απώλειες και ζημιές λόγω του πολέμου, και ίσως χάνει πάνω από 400 εκατ. δολ. την ημέρα σε οικονομικές ζημιές. Ποιες ήταν οι απώλειες για τις ΗΠΑ; Δεκατρείς νεκροί, 40 με 60 τραυματίες, περίπου 50 με 60 δισ. δολ., 4 με 5 κατεστραμμένα αεροσκάφη και ίσως αρκετά εκατομμύρια δολάρια σε ζημιές στις βάσεις της Μέσης Ανατολής. Οι περιορισμοί για τον Τραμπ δεν είναι στρατιωτικοί ή στρατηγικοί, αλλά πολιτικοί: η κατακραυγή των διεθνών εισαγωγέων πετρελαίου, η πιθανή στασιμότητα της οικονομίας πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και μια εκτός ελέγχου αριστερή αντιπολίτευση, καθώς και οι αποστάτες του MAGA που είναι απομονωτιστές και αντισημίτες.
– Οι Ευρωπαίοι ηγέτες φάνηκαν απρόθυμοι να εμπλακούν σε έναν πόλεμο πέρα από τα σύνορά τους.
– Η Ευρώπη έχει συμπεριφερθεί αρκετά υποκριτικά. Η τρέχουσα απροθυμία της οφείλεται είτε σε ένα σύνδρομο δυσφορίας έναντι του Τραμπ, είτε απλώς σε στρατιωτική ανικανότητα, είτε σε μια παράνοια σχετική με τις ισλαμικές μειονοτικές πληθυσμιακές ομάδες που ζουν στην Ευρώπη. Σε αντίθεση με τη μεγαλόψυχη βοήθεια της Ελλάδας, που άνοιξε τις εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ στην Κρήτη, η Ισπανία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία έκαναν επίδειξη αποστασιοποίησης από τις ΗΠΑ. Η Ισπανία μάλιστα τάχθηκε στο πλευρό του Ιράν, επαναλειτουργώντας την πρεσβεία της στην Τεχεράνη, ενώ υποβάθμισε εκείνη στην Ιερουσαλήμ. Σημειώστε ακόμη ότι η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, τάχθηκε επίσης de facto στο πλευρό του Ιράν, απειλώντας να επιτεθεί στο Ισραήλ, και αυτό αποτελεί μια συνεχή υπενθύμιση ότι το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε πραγματική κρίση.
