Οι περισσότεροι εστίασαν στον αριθμό των στρατιωτών – και όχι άδικα. Τα μεγάλη πλήθη άλλωστε εντυπωσιάζουν τόσο όταν έρχονται όσο και όταν φεύγουν. Η είδηση ήταν λοιπόν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ενοχλημένος γαρ από τα σχόλια του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς περί «ταπείνωσης» των ΗΠΑ στο Ιράν και την απροθυμία του Βερολίνου να συνδράμει τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Ορμούζ, ετοιμάζεται να αποσύρει 5.000 Αμερικανούς στρατιώτες από τη Γερμανία· 5.000 από τους συνολικά περίπου 36.000 που βρίσκονται εκεί, σημειώνουμε. Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε το αμερικανικό Πεντάγωνο στις αρχές Μαΐου, αυτοί οι 5.000 θα πρέπει να έχουν φύγει μέσα στους επόμενους έξι με δώδεκα μήνες. Εάν όντως αποχωρήσουν, τα νούμερα των Αμερικανών στρατιωτών που βρίσκονται στη Γερμανία θα επιστρέψουν στα επίπεδα προ του 2022.
Γιατί ανησυχούν
Με άλλα λόγια, ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα μιλάμε για νούμερα πρωτοφανώς χαμηλά. Αντιθέτως, η Γερμανία θα συνεχίσει να είναι –μαζί με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα– μία από τις χώρες που φιλοξενούν τους περισσότερους Αμερικανούς στρατιώτες εκτός των αμερικανικών συνόρων. «Οι Γερμανοί δεν πανικοβάλλονται από τις απειλές του Τραμπ για τα στρατεύματα», γράφουν οι New York Times, υπογραμμίζοντας ότι οι όποιες ανησυχίες έχουν να κάνουν κυρίως με τις οικονομικές επιπτώσεις που θα είχε η αποχώρηση αυτών των στρατιωτών για τις κοινότητες όπου αυτοί σήμερα ζουν και όσους σχετίζονται με αυτές. Οι Financial Times και η Monde βλέπουν, ωστόσο, κι έναν άλλο, περισσότερο σημαντικό λόγο ανησυχίας που σχετίζεται με την ασφάλεια.
Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν δυνατότητες για συμβατικά πλήγματα ακριβείας βαθιά εντός εχθρικών εδαφών (DPS) χωρίς αμερικα- νική συνδρομή.
Με φόντο τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που είχε λάβει χώρα στην Ουάσιγκτον το 2024, 75 χρόνια μετά την ίδρυση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, η τότε διοίκηση Μπάιντεν είχε ανακοινώσει σχέδια για την ανάπτυξη μεγάλου βεληνεκούς πυραύλων εντός των γερμανικών συνόρων, σχέδια που θα έπρεπε να έχουν γίνει πράξη έως τις αρχές του 2027.
«Το πλάνο της εποχής Μπάιντεν για την ανάπτυξη (σ.σ. στη Γερμανία) ενός τάγματος εξοπλισμένου με πυραύλους τύπου Κρουζ Tomahawk, και υπερηχητικά όπλα Dark Eagle σχεδιάστηκε για να παράσχει στην Ευρώπη δυνατότητες πληγμάτων ακριβείας βαθιά εντός εχθρικών εδαφών (Deep Precision Strikes-DPS)», σημειώνουν οι FT. Εν έτει 2026, ωστόσο, η διοίκηση Τραμπ φέρεται να θέλει να ακυρώσει εκείνο το σχέδιο.
Ακύρωση σχεδίων
«Σύμφωνα με τη Wall Street Journal και το CBS, η απόσυρση αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη αναμένεται να συνοδευθεί από την ακύρωση του σχεδίου ανάπτυξης στη Γερμανία πυραύλων με βεληνεκές από 460 έως πάνω από 2.700 χλμ.», γράφει η Monde.
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να ακυρώσει την προγραμματισμένη ανάπτυξη πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς αποκαλύπτει τα κενά της ευρωπαϊκής αποτρεπτικής ισχύος έναντι της Ρωσίας του Πούτιν, η οποία διαθέτει δικούς της πυραύλους, σημειώνουν οι FT σε δημοσίευμα το οποίο έσπευσε να αναπαραγάγει το ρωσικό πρακτορείο TASS. «Η Ρωσία διαθέτει πυραύλους με βεληνεκές τουλάχιστον 2.000 χιλιομέτρων, συμπεριλαμβανομένων των Kinzhal και 9M729. Τέτοια όπλα θα μπορούσαν, από τον ρωσικό θύλακο του Καλίνινγκραντ στη Βαλτική, να πλήξουν το Λονδίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη», προσθέτουν οι FT, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι χωρίς τη στήριξη των Αμερικανών οι Ευρωπαίοι δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ανάλογο, βάζοντας, για παράδειγμα, στο στόχαστρο ρωσικές ναυτικές βάσεις κοντά στο Μουρμάνσκ και στο Νοβοροσίσκ ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά στη Μόσχα. «Θέλεις να είσαι σε θέση να χτυπήσεις ένα ρωσικό εργοστάσιο κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών προτού αυτό σου στείλει 500 drones ή ένα υποβρύχιο προτού φύγει από το λιμάνι», σχολιάζει δυτικός αξιωματούχος, αναγνωρίζοντας την ανάγκη απόκτησης πυραύλων με βεληνεκές 1.000 έως 3.000 χλμ. που θα μπορούν να επιφέρουν πλήγματα ακριβείας (DPS) βαθιά εντός των συνόρων του όποιου εχθρού.
Τι διαθέτουν
Οι Ευρωπαίοι διαθέτουν επί του παρόντος πυραύλους Κρουζ με εμβέλεια περίπου 500 χλμ., όπως είναι οι Taurus και οι Scalp/Storm Shadow (που, αμφότεροι, εκτοξεύονται από αεροσκάφη και, άρα, προϋποθέτουν αεροπορική υπεροχή), ενώ η ολλανδική Destinus δοκίμασε πρόσφατα έναν πύραυλο Κρουζ με βεληνεκές 700 χλμ., τον Ruta Block 2.
Οι Ευρωπαίοι διαθέτουν, επίσης, πυραύλους μεγαλύτερης εμβελείας (1.400 με 1.600 χλμ.) που εκτοξεύονται από υποβρύχια (Tomahawk οι Βρετανοί) ή πλοία (MdCN οι Γάλλοι), καθώς και πυρηνικούς βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς (οι Γάλλοι και οι Βρετανοί). Αυτό που δεν διαθέτουν, ωστόσο, είναι δυνατότητες για συμβατικά πλήγματα ακριβείας βαθιά εντός εχθρικών εδαφών (DPS), που θα βασίζονται σε ευρωπαϊκά και όχι σε αμερικανικά οπλικά συστήματα.
Γιατί; Οι απαντήσεις ποικίλλουν: επειδή για δεκαετίες βασίζονταν στους Αμερικανούς και δεν ασχολήθηκαν, επειδή δεν ήθελαν να φανεί ότι προκαλούν τη Ρωσία ή γιατί τους αποθάρρυνε η Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίας Εμβέλειας, που όντως απαγόρευε την ανάπτυξη πυραύλων με βεληνεκές άνω των 500 χλμ.
Ανεξάρτητα από τις ερμηνείες για το πώς φθάσαμε έως εδώ, οι Ευρωπαίοι πλέον συμφωνούν ότι έχουν μείνει πίσω στο μέτωπο των συμβατικών όπλων και, ως εκ τούτου, τρέχουν να καλύψουν το κενό, με το βλέμμα στραμμένο στον ρωσικό αναθεωρητισμό από τη μια πλευρά και στον αμερικανικό απομονωτισμό από την άλλη.
Η Elsa
Σε αυτό το πλαίσιο, Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία και Ιταλία ξεκίνησαν το 2024 μια κοινή προσπάθεια με την επωνυμία Elsa για την ανάπτυξη σειράς πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Το εν λόγω πρόγραμμα ωστόσο, στο οποίο εν τω μεταξύ προσετέθησαν η Βρετανία και η Σουηδία, δεν αναμένεται να αρχίσει να δίνει καρπούς πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 2030.
Παράλληλα, ο γαλλογερμανικός όμιλος ArianeGroup φέρεται να προσανατολίζεται στην ανάπτυξη ενός συμβατικού βαλλιστικού πυραύλου με βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ., ενώ ο γερμανικός αμυντικός κολοσσός της Rheinmetall ανακοίνωσε ότι ενώνει τις δυνάμεις του με την ολλανδική Destinus (Rheinmetall Destinus Strike Systems) με στόχο την παραγωγή μεγάλης εμβελείας πυραύλων Κρουζ, μια παραγωγή που μπορεί να αρχίσει ακόμη και φέτος. Οσο για τους εμπόλεμους Ουκρανούς, εκείνοι διαθέτουν ήδη δικούς τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, όπως τον Flamingo της Fire Point.
