ΠΤΥΧΕΣ

Λ​​ίγα τρίστρατα έχει η Αθήνα και σε ένα από αυτά, στα Χαυτεία, στοιχειώνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα νεοκλασικά κτίρια του κέντρου. 

Ε​​νας από τους πιο συμπαθείς δρόμους της Κυψέλης είναι η οδός Πόρου ανάμεσα στη Δροσοπούλου και την Αγίας Ζώνης. 

​Υπάρχει μια ώρα του απογεύματος, όταν δύει ο χειμωνιάτικος ήλιος, που οι προσόψεις των κτιρίων της Βασιλίσσης Σοφίας, ιδίως εκείνων που κοιτούν τον Λυκαβηττό, αποκτούν ένα ιδιαίτερο φως. 

​​Το 1958, το ξενοδοχείο Ακροπόλ Παλάς ανακαινίστηκε για να προσαρμοστεί στις αυξανόμενες τουριστικές ανάγκες της Αθήνας.

​​Στις 10 Νοεμβρίου 1929, η Ανθή, η Χρυσή και η Μαρία έστειλαν τη φωτογραφία που είχαν βγάλει ίσως την προηγούμενη μέρα στη «σεβαστή» τους θεία. 

Οι παλιές φωτογραφίες της Αθήνας, οι οποίες αναπαράγονται και κυκλοφορούν πλέον κατά κόρον στο Διαδίκτυο, δεν υπηρετούν μόνο την ανάγκη της νοσταλγίας.

​Η αποκάλυψη των όψεων του «Ακροπόλ Παλάς» με ώθησε να περπατήσω κατά μήκος της οδού Πατησίων.

Ε​​μμένω στην οδό Πανεπιστημίου, καθώς κάθε φορά που περνώ έξω από τη Στοά Πεσμαζόγλου, στον αριθμό 39 έναντι της Εθνικής Βιβλιοθήκης, φέρνω στο νου έναν από τους πιο ατμοσφαιρικούς χώρους της Αθήνας.

Σε αυτήν τη μεγάλη πόλη δεν είμαστε μόνοι. Τα χιλιάδες ζώα που ζουν στην πρωτεύουσα, είτε ελεύθερα είτε σε σπίτια, είναι κομμάτι της αθηναϊκής ζωής.

Την οδό Φυλής την είχε ζωγραφίσει και ο Τσαρούχης για το ημερολόγιο της ΑΓΕΤ Ηρακλής το 1964. Δεν γνωρίζω σε ποιο σημείο είχε εστιάσει τη ματιά του, γιατί η οδός Φυλής είναι μια μεγάλη σε μήκος οδός ανάμεσα στην Αριστοτέλους και την Αχαρνών, από την πλατεία Βικτωρίας ώς την πλατεία Κολιάτσου.

Καλλιεργώ μια καινούργια σχέση με την άσημη και διάσημη ταυτόχρονα οδό Πετράκη. Πολλοί θα ρωτήσουν πού είναι, γι’ αυτό έσπευσα να δηλώσω ότι παραμένει για κάποιους «άσημη», παρότι είναι στην καρδιά της Αθήνας, ανάμεσα στην Ερμού και τη Μητροπόλεως.

Υπάρχουν δρόμοι όπως η Κολοκοτρώνη, η Περικλέους, η Λέκκα, η Πραξιτέλους και η Ευριπίδου που σηκώνουν στους ώμους την πόλη.