ΚΡΙΤΙΚΗ

Μ​​ε ένα όπλο σφηνωμένο ανάμεσα στα δόντια με γωνία 45 μοιρών προς τα πάνω και χωμένο βαθιά ώς το λαρύγγι, σχεδιάζει να φτάσει στο τέλος της ιστορίας του ένας εικοσιοκτάχρονος άντρας, που επί δύο ημέρες περιπλανιέται έξαλλος στην Αθήνα. 

«Ο γάμος του Φίγκαρο» σε ευφρόσυνο, βαλκάνιο, ινδο-τουρκο-ροκ-κοκό ανέβασμα.

Πάντα αμφισβητούσα τη χορογράφηση της μουσικής των συγχρόνων μας εθνικών «έντεχνων μεγάλων» συνθετών. 

Ο κράχτης του λούνα παρκ και οι εξαρτημένες από ναρκωτικά αδελφές.

Ξεχώρισε η μεσό­φωνος Χενριέτε Γκέντε για τη θερμή φωνή και την εκφρα­στική ερμηνεία της.

Ο​​ταν τα λόγια γίνονται μισόλογα, οι κουβέντες συναλλαγές και οι σιωπές απειλές, καμία συνομιλία δεν καταλήγει σε συνάντηση.

Εκτός και πέρα από τις νότες, τα έργα του Σοπέν είναι ατμόσφαιρα και συναίσθημα.

Μ​​ορφή όχι επαρκώς γνωστή στο ευρύ κοινό αλλά φυσιογνωμία με βαρύτητα εντός της συντεχνίας, ο μεσοπολεμικός ποιητής Τέλλος Αγρας υπήρξε σπουδαία κριτική φωνή. 

Εξοχος υπήρξε ο σαξο­φωνίστας Θόδωρος Κερκέζος σε δική του σύνθεση βασισμένη στον Πιατσόλα.

Γενική δημοπράτηση σε ώρα κρίσης από τη μια, φλόγα και παράφορο πάθος από την άλλη.

Δ​​ύο ιστορίες μοναξιάς αφηγείται ο Θανάσης Χατζόπουλος στο βιβλίο του «Οι λησμονημένοι». Δύο ιστορίες ετερότητας που εκτυλίσσονται σε μια μικρή, επαρχιακή κωμόπολη της δεκαετίας του ’60.

Van (φαν) για τον Χανς φαν Μάνεν (γεν. 1932), τον Ρούντι φαν Ντάντσιχ (1933-2012), τον Τερ φαν Σάικ (1936-). Σχεδόν… τρίδυμοι, αυτοί οι τρεις θαυμαστοί Ολλανδοί «γεννήθηκαν», θα μπορούσαμε να πούμε, από την ίδια «μάνα»: τη Σόνια Γκάσκελ, τη Λιθουανή-Ολλανδή ιδρύτρια του Μπαλέτου των Κάτω Χωρών.