ΚΡΙΤΙΚΗ

Ημουν βυθισμένη στις σελίδες της ανθολογίας, όταν στάθηκε από πάνω μου ένας φίλος και, με ειλικρινή απορία, ρώτησε: «Γιατί ασχολείσαι με ένα βιβλίο σαν κι αυτό;».

Η ποίησή του στο επίκεντρο και γύρω της αναρίθμητες φιλολογικές και κριτικές μελέτες γραμμένες τα τελευταία εκατό χρόνια· και παράλληλες μελοποιήσεις ποιημάτων και παρωδήσεις στίχων· και ταυτόχρονα βιογραφίες, μυθοπλαστικά, κινηματογραφικά και θεατρικά έργα σε μια προσπάθεια να αναστήσουν το πρόσωπο και την προσωπικότητά του·

Η οικογένεια είναι σωτήρια παγίδα. Αναγκαίος θεσμός στήριξης, πλαίσιο ωρίμανσης και κοινωνικοποίησης που ενσταλάζει τη σύμπνοια, μπολιάζοντας όμως το άτομο και με γενναίες δόσεις ύπουλης αντιπαλότητας. «Οπως τότε μωρό που τον είχε ρίξει από τη σκάλα. Φαίνεται πως η εποχή της αθωότητας κυοφορεί ήδη το σπέρμα του φόνου» (σ. 56)

Γιατί δημοσιεύονται σπανίως αρνητικές γνώμες για βιβλία;

Στη Μαρία αρέσει να γράφει. Οταν γράφει ξεχνάει το σώμα, όχι μόνο το δικό της, αλλά και αυτό της δίδυμης αδελφής της, ριζωμένης στον κρόταφό της. Η Μαρία και η Αννα είναι σιαμαίες.

Ο εικοσιεπτάχρονος Αγγελος Μπέρτος από την Κάρπαθο προσφέρει με την υπό συζήτηση συλλογή του όλα όσα προσδοκά κανείς από έναν πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή: επινοητικότητα στις εικόνες και ρυθμό στον στίχο, θάρρος στην υπεράσπιση της ιδιοσυγκρασίας και οργάνωση που υπηρετεί συνθετικά έναν στόχο.

Κυκλοφόρησε στα μαύρα χρόνια της χούντας· το διαβάσαμε πριν από πενήντα τρία χρόνια, χαράχτηκε μέσα μας κι έκτοτε μας σημαδεύει. Πώς γίνεται και ο Αντρέας Φραγκιάς κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την προτροπή του ομοϊδεάτη ποιητή: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος»;

«Χρειάζεται να τρέχεις όσο πιο γρήγορα μπορείς μόνο και μόνο για να παραμείνεις στην ίδια θέση» Λούις Κάρολ, «Μέσα από τον καθρέφτη», 1871. Η «Ερυθρά Βασίλισσα» διατηρείται στον θώκο της, παρά την αέναη κινητικότητά της. Ο Μιχάλης Μοδινός εμπνέεται από την επιστήμη.

Μια μέρα ένας άνδρας αποφασίζει να στείλει στον επτάχρονο γιο του, που ζει μακριά του, μια κούτα γεμάτη δώρα. Εδώ αρχίζει και τελειώνει η πλοκή στη νουβέλα του Δημήτρη Τανούδη. Τόσο στην πρώτη όσο και στην τελευταία σελίδα ο αφηγητής παραμένει καθισμένος σε ένα παγκάκι, «τελείως ασάλευτος, ξανά μουδιασμένος».

Ο Κολομβιανός μυθιστοριογράφος Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκεζ (γενν. 1973) εξετάζει ξανά τα μεγάλα ερωτήματα που απασχολούν το νεότερο μυθιστόρημα από τη γένεσή του, πριν από πεντακόσια χρόνια – αντικρίζοντάς τα βέβαια μέσα από το πρίσμα της δικής μας εποχής.

Μετά έξι χρόνια συγγραφικής απουσίας, ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης επανεμφανίζεται με ένα μεγάλο μυθιστόρημα. Η πλοκή καλύπτει μόλις μία διετία, 2021-2023, ωστόσο στις επτακόσιες δεκαεπτά σελίδες απλώνεται ένα σύνθετο ανάπτυγμα της ελληνικής πραγματικότητας σε βάθος χρόνου.

Σε απόσταση ανάσας από την κοινή εμφάνιση της ελληνικής ορχήστρας νέων Underground και της Φιλαρμονικής Νέων του Βρανδεμβούργου, δηλαδή δύο ορχηστρών με νέους μουσικούς, ένα ακόμα ανάλογο σύνολο, η Ελληνική Συμφωνική Ορχήστρα Νέων (ΕΛΣΟΝ), εμφανίστηκε στις 6 Μαΐου στην αίθουσα «Χρήστος Δ. Λαμπράκης».