ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Να δηλώσω εξαρχής ότι θεωρώ τον Κώστα Σημίτη ικανότατο πολιτικό και έναν εξαιρετικά επιτυχημένο πρωθυπουργό.

Η σταδιακή προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στα νέα καθήκοντά του από τα έδρανα της αντιπολίτευσης απαιτούσε μια μετάλλαξη της ιδεολογικής φυσιογνωμίας του.

Στο προηγούμενο άρθρο μου σε αυτήν τη στήλη κατέληγα λέγοντας ότι, όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, η δημιουργία ενός ισχυρού κόμματος της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα είναι μάλλον ανέφικτη.

Είναι εμφανής η αγωνιώδης προσπάθεια της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ να τηρεί δογματικά ίσες αποστάσεις από την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ευδιάκριτο το άγχος μήπως κατηγορηθεί πως συμπλέει με μία από τις δύο πλευρές.

Παραφράζοντας τον Ιωάννη Πολέμη, θα μπορούσαμε κι εμείς να αναρωτηθούμε: Tι είναι το Κέντρο; Μην είναι το ΠΑΣΟΚ και το ΚΙΝΑΛ;

Ο  βουλευτής του ΚΙΝΑΛ Χάρης Καστανίδης, φίλος από τα ανεπανάληπτα χρόνια της Νομικής Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του ’70, πριν από λίγες ημέρες έκανε την εκτίμηση πως «δεν μετακινήθηκε ο κ. Μητσοτάκης προς το Κέντρο.

Το πολιτικό μενού του Βασίλη Κεγκέρογλου έχει τη φυσική απλότητα του κρητικού brunch: ρακή με στραγάλια.

Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Βασ. Κεγκέρογλου, ένας, χωρίς καμιά αμφιβολία, σοβαρός πολιτικός, έκανε επίθεση στον κ. Στράτο Φαναρά για την τελευταία δημοσκόπηση της εταιρείας του, καταγγέλλοντας πως αυτή ουδέποτε διεξήχθη.

Η δεύτερη φορά για τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι πολύ πιο δύσκολη. Ο Αλέξης Τσίπρας ψάχνει αλλά δεν βρίσκει τον τρόπο να δημιουργήσει ένα ρεύμα πολιτικής ανατροπής, στα πρότυπα του 2015.

Η άμπωτις που ακολούθησε τη λαϊκιστική πλημμυρίδα των αντιμνημονιακών χρόνων και η αποδυνάμωση των ακραίων φωνών έφερε ξανά με ένταση στη συζήτηση τον ρόλο του Κέντρου στη διαμόρφωση των πολιτικών συσχετισμών.

Παρακολουθώντας την αντιπολιτευτική τακτική τού ΣΥΡΙΖΑ, διαπιστώνω πως επαναλαμβάνει κλισέ που έρχονται από το παρελθόν και ως εκ τούτου δεν ανταποκρίνονται στη σημερινή κατάσταση.

Καθώς οι παλιές μεγάλες ιδεολογίες έχουν μάλλον ξοφλήσει, τα σημερινά κόμματα κερδίζουν ψήφους απευθυνόμενα σε ακροατήρια με σχετικά διαμορφωμένες κοσμοαντιλήψεις.