ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ Κ

Αν εργάζεσαι σε ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο, συνειδητοποιείς, μέσω του πόνου τόσων ανθρώπων, τι πραγματικά έχει σημασία στη ζωή. Το άλμα από το Χαλάνδρι στις ΗΠΑ και οι κλειστές πόρτες των ελληνικών ΑΕΙ.

Το όραμα για μια ΚΟΘ που θα «κοιτάει» βόρεια και θα λειτουργεί προς τα έξω ως φορέας ήπιας ισχύος για την Ελλάδα, ενώ μέσα θα είναι εδραιωμένη ως ανάγκη της κοινωνίας της πόλης.

Οι «ενδιάμεσοι τόνοι» της ελληνικής τέχνης, η σεμνότητα που σου επιβάλλει στο γράψιμο η μαθητεία και η επίδειξη σοφίας που απωθεί τον αναγνώστη.

Ο,τι έγινα το οφείλω στα δημόσια σχολεία. Οι αναμνήσεις από την Αλεξάνδρεια, το σπίτι στους Αμπελοκήπους και ο απολογισμός του έργου του Ιδρύματος Ωνάση.

Η ζημιά που έχει κάνει στα πανεπιστήμια η τεχνητή νοημοσύνη, οι αγκυλώσεις των ελληνικών ΑΕΙ, τα μυστικά και τα πρώιμα σημάδια της περιοδοντίτιδας.

Κυνηγάς τα παιδιά να μάθουν τον υπερσυντέλικο του λύω και αν τους ρωτήσεις ποιος είναι ο Πλωτίνος, θα σου πουν μάρκα αυτοκινήτου. Είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία η άποψη ότι δεν είναι για όλους τα αρχαία. Ομως, κάποτε θα υποχρεωθούμε να το κάνουμε.

Το ξεκίνημα με τις «οικογενειακές» δημοπρασίες. Οι παγίδες της «επαρχιακής αγοράς» στην Ελλάδα. Οι ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης.

Οι δικοί της νομίζουν ότι είναι η Μπιγιόνσε της Ελλάδας. Εκείνη παίζει και τραγουδάει με την ψυχή της. Και δεν έχει κουραστεί να απαντάει πώς είναι να μεγαλώνει ένα μαύρο παιδί στην Αθήνα.

Από τον στίβο της Κρήτης στον «αγώνα αντοχής» για τη χαρτογράφηση της «υπεραντίδρασης» του ανοσοποιητικού στους πολυτραυματίες.

Αναζητώντας το μέτρο στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης και των κβαντικών υπολογιστών από το τιμόνι ενός παγκόσμιου οργανισμού. Τι τον έφερε πίσω στην Ελλάδα.

Οι διαφορές ανάμεσα στα Χανιά και το Ηράκλειο, ο Ξυλούρης και ο Παβαρότι, οι δάσκαλοί του στη λύρα και τα πανηγύρια του μαζικού γούστου.

Τα χρόνια στον «Ρήγα», η απογοήτευση της κυβερνώσας Αριστεράς, η παρακμή των ανθρωπιστικών επιστημών και το πανεπιστήμιο.