Διαστάσεις λαμβάνει και πάλι η δυσαρέσκεια της κοινωνίας της Πάρου σε σχέση με την εκμετάλλευση των παραλιών. Δύο χρόνια μετά το κίνημα για τις ελεύθερες παραλίες, στο νησί πραγματοποιήθηκαν και πάλι διαδηλώσεις σε παραλίες, είτε κατά της εκμετάλλευσής τους με ομπρελοκαθίσματα είτε κατά της καταστροφής του φυσικού τοπίου. Το ζήτημα, βεβαίως, στην ουσία του είναι η ραγδαία τουριστικοποίηση του νησιού και η οριστική αλλαγή της φυσιογνωμίας του.
Την Κυριακή, ομάδα περίπου 150 Παριανών πραγματοποίησε διαμαρτυρία στην παραλία Τρυπητή, η οποία μισθώθηκε για πρώτη φορά φέτος για ομπρελοκαθίσματα. Οι αντιδράσεις δεν είναι πάντα «εντός πλαισίου» – προ δεκαπενθημέρου άγνωστοι προκάλεσαν ζημιές στις ξαπλώστρες και στις ομπρέλες που έχουν στηθεί εκεί. Ο Χρήστος Γεωργούσης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, είναι άνθρωπος που χαίρει σεβασμού στο νησί, εξαιτίας της σταθερής και μακράς παρουσίας του στα δημόσια πράγματα. «Νομίζω ότι η κατάσταση στην Πάρο είναι χειρότερη από το 2023 (σ.σ. όταν έγινε το λεγόμενο “Κίνημα της πετσέτας”)», εξηγεί στην «Κ». «Το πρώτο πρόβλημα είναι το γνωστό: ότι αυτοί που μισθώνουν τις παραλίες εξακολουθούν να παραβιάζουν τα όρια που τους έχουν δοθεί για εκμετάλλευση, τις αποστάσεις από τη θάλασσα κ.ο.κ. Το δεύτερο θέμα είναι νέο: οι “αόρατες” παραχωρήσεις. Φέτος είδαμε για πρώτη φορά να μισθώνονται για ξαπλώστρες παραλίες των 10 μέτρων, όπως η Αλυκή και η Μάρπησσα. Η Τρυπητή, όπου έγινε η διαμαρτυρία, είναι μια πολύ μικρή παραλία στην οποία πήγαιναν για μπάνιο οι άνθρωποι από τα γύρω χωριά και τώρα η μισή είναι καλυμμένη με ξαπλώστρες. Ο δήμος δεν έχει κανένα ουσιαστικό λόγο, όλα τα αποφασίζει το υπουργείο Οικονομικών. Το τρίτο θέμα είναι η καταστροφή: πριν από δύο Κυριακές πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία στην παραλία Μαρτσέλο, όπου χτίζεται ένα τεράστιο τουριστικό συγκρότημα που τσιμέντωσε όλο το τοπίο, λίγα μέτρα από τη θάλασσα. Και εμείς καλούμαστε όλα αυτά να τα δεχθούμε ως τετελεσμένα».
Χωρίς έγκριση των δήμων
«Η απόφαση να μισθώνονται οι παραλίες απευθείας μέσω του υπουργείου Οικονομικών, χωρίς τη μεσολάβηση ή την έγκριση των δήμων, έχει ως αποτέλεσμα να δίνονται άδειες σε περιοχές που δεν έπρεπε καν να το σκεφτούν!», λέει ο Σπύρος Μητρογιάννης, με πολυετή θητεία στα δημόσια πράγματα του νησιού, σήμερα μέλος του ιστορικού συλλόγου «Αρχίλοχος». «Δυστυχώς, βλέπουμε ολοένα και περισσότερα περιστατικά όπου ξεπερνώνται τα όρια. Γι’ αυτό και αρχίζει πάλι να δημιουργείται στην Πάρο ένα μεγάλο κίνημα που περιλαμβάνει συλλόγους και φορείς. Αλλά δεν είναι μόνο οι παραλίες. Η υπερβολική δόμηση καταστρέφει το τοπίο, είναι τραγικό αυτό που γίνεται. Υπάρχει τεράστια ανησυχία στην κοινωνία γιατί πλέον το βλέπουν όλοι».
Από την πλευρά του ο Δήμος Πάρου πρότεινε στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς να μισθωθούν τμήματα σε δώδεκα παραλίες του νησιού. «Ο δήμος απλά στέλνει μια γνώμη. Εμείς προτείναμε δώδεκα και το υπουργείο Οικονομικών μίσθωσε πολλαπλάσιες», λέει ο Κώστας Μπιζάς, δήμαρχος του νησιού. «Δυστυχώς, οι δήμοι παρακάμπτονται σε αυτή τη διαδικασία και χάνουμε την μπάλα. Απλώς μας κοινοποιούν τις αποφάσεις μίσθωσης και κάθε τόσο μας ζητούν να πάμε για ελέγχους. Νομίζω ότι η κατάσταση είναι πλέον χωρίς προηγούμενο, σκοπεύω τις επόμενες ημέρες να συναντηθώ με όλους τους προέδρους των κοινοτήτων και να δούμε τι θα κάνουμε από κοινού».
Από την πλευρά της η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του υπουργείου Οικονομικών υποστηρίζει ότι οι μισθώσεις παραλιών στην Πάρο δεν έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά. Απαντώντας σε ερωτήματα της «Κ», η υπηρεσία υποστηρίζει ότι φέτος μισθώθηκαν μέσω δημοπρασίας 13 παραλίες στο νησί αντί 12 πέρυσι, με μόνη νέα προσθήκη την Τρυπητή, στην οποία κατόπιν αιτήματος του δήμου δεν μπήκε καντίνα, αλλά μόνο ομπρελοκαθίσματα. Ακόμη 75 τμήματα παραλιών έχουν μισθωθεί απευθείας (χωρίς δημοπρασία) σε όμορες στον αιγιαλό επιχειρήσεις, εκ των οποίων οι 10 σε ξενοδοχεία και από τις υπόλοιπες, οι περισσότερες για τραπεζοκαθίσματα στη Νάουσα και στην Παροικιά. Οσον αφορά, τέλος, τις καταγγελίες, μέχρι στιγμής έχουν υποβληθεί μέσω του My Coast περίπου 60, αριθμός που δεν θεωρείται από την υπηρεσία υψηλός.
