Στο λόμπι του αθηναϊκού ξενοδοχείου, οι υποψήφιοι κάνουν το πρώτο τους διάλειμμα. Κάποιοι κάθονται στους καναπέδες σκρολάροντας στο κινητό, ενώ άλλοι μπαίνουν σε «πηγαδάκια» προσπαθώντας να απαλύνουν την αγωνία της πρώτης δοκιμασίας. Η εικόνα είναι σχεδόν ομοιόμορφη. Σκούρα σακάκια, λευκά πουκάμισα, προσεγμένα χτενίσματα, διακριτικό μακιγιάζ και χαμόγελα που δύσκολα κρύβουν την αμηχανία.
Με την «Κ» συναντήσαμε νέους και νέες που βρέθηκαν στον ίδιο χώρο για να διεκδικήσουν το ίδιο όνειρο: μια θέση αεροσυνοδού σε μια διεθνή αεροπορική εταιρεία, με βάση το Ντουμπάι.
«Δεν ήθελα ποτέ να κλειστώ σε ένα γραφείο. Με τα χρόνια, κατάλαβα ότι με ενδιαφέρει πολύ ο κλάδος της φιλοξενίας και η επικοινωνία με τον κόσμο. Σκεφτόμουν με ποιον τρόπο θα μπορούσα να συνδυάσω αυτό που αγαπώ με τα ταξίδια και τη γνωριμία με νέους πολιτισμούς. Ετσι, άρχισα να βλέπω σοβαρά την προοπτική να εργαστώ ως αεροσυνοδός», μας λέει η Χαρά Παναγοπούλου.
Η 27χρονη, που έχει σπουδάσει πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, εργάζεται σήμερα στην εστίαση. Ξεκίνησε σε αυτόν τον χώρο ήδη από τα φοιτητικά της χρόνια, όταν οι οικονομικές συνθήκες δεν της επέτρεπαν να αφοσιωθεί αποκλειστικά στις σπουδές. Από βοηθός, κατάφερε να φτάσει ψηλότερα, αναλαμβάνοντας μέσα σε λίγα χρόνια τη διαχείριση καταστημάτων. Αυτή η ικανότητα να εξελίσσεται γρήγορα της έδωσε την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να διεκδικήσει μια δουλειά, όπως αυτή της αεροσυνοδού. Τη μέρα που τη συναντήσαμε θα έκανε την πρώτη της προσπάθεια.
Τη ρωτήσαμε αν το ζήτημα της μετανάστευσης σε μια χώρα μακριά από την Ελλάδα, όπως το Ντουμπάι, αποτέλεσε για εκείνη έστω και προσωρινό δίλημμα. «Εφόσον μπορέσω να εξασφαλίσω μια καλύτερη ποιότητα ζωής και να επιστρέφω στην Ελλάδα ως ταξιδιώτισσα, δεν είναι κάτι που με απασχολεί, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση της ζωής μου», απαντά με ετοιμότητα.
«Δεν αξιολογούν μόνο την εμφάνιση ή τα αγγλικά»
Για πολλούς από όσους βρέθηκαν, στα τέλη Ιουνίου, στις ημέρες αξιολόγησης της Emirates στην Αθήνα, το να δουλεύεις τουλάχιστον 35.000 πόδια πάνω από το έδαφος είναι το κυνήγι ενός παιδικού ονείρου που συνδέεται με τα αναρίθμητα ταξίδια και τους «άπιαστους» προορισμούς.
Συναντήσαμε, ανάμεσα στους νέους άνδρες που βρέθηκαν εκεί, τον 27χρονο Θοδωρή Φουσάρο, απόφοιτο του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Για τον ίδιο, που σήμερα εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας στον χώρο της επικοινωνίας, η προοπτική μιας καριέρας ως φροντιστή καμπίνας, λέει στην «Κ», δεν ήταν ένα αυθόρμητο όνειρο, αλλά μια επιλογή που ωρίμαζε εδώ και χρόνια.
«Πάντα είχα στον νου μου κάποια στιγμή να το δοκιμάσω. Τα ταξίδια, σίγουρα, είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους. Θέλω να πάω παντού. Και ειδικά στη Νέα Υόρκη που είναι ο αγαπημένος μου προορισμός», λέει, σημειώνοντας ταυτόχρονα πως βλέπει το επάγγελμα του αεροσυνοδού ως μια δουλειά με δυνατότητες εξέλιξης.
«Θα ήθελα να φτάσω κάποτε να εκπαιδεύω νέα μέλη πληρώματος καμπίνας ή ακόμη και να εργαστώ σε άλλο τμήμα της εταιρείας, όπως το ανθρώπινο δυναμικό ή το μάρκετινγκ», εξηγεί.
Στο τέλος της πρώτης φάσης, συνειδητοποίησε ότι η διαδικασία επιλογής ήταν πολύ πιο απαιτητική απ’ όσο περίμενε. Ομαδικές ασκήσεις, δημόσιες παρουσιάσεις, δοκιμασίες συνεργασίας και αξιολόγηση της συμπεριφοράς σε υποθετικά περιστατικά εν πτήσει ήταν μόνο κάποια από τα στάδια που κλήθηκαν να περάσουν οι υποψήφιοι.
«Δεν αξιολογούν μόνο την εμφάνιση ή τα αγγλικά. Θέλουν να δουν πώς λειτουργείς σε μια ομάδα, πώς επικοινωνείς και πώς διαχειρίζεσαι δύσκολες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσεις στο αεροπλάνο. Ακόμη κι αν δεν επιλεγείς, είναι μια εμπειρία που σου δίνει αυτοπεποίθηση», σημειώνει.
Βάση για το μέλλον
Την ίδια στιγμή, για την Τζένη Ζίου, τελειόφοιτη Ψυχολογίας, η προοπτική «να γνωρίσει τον κόσμο» έχει την ίδια ή και μεγαλύτερη αξία από την εξασφάλιση ενός καλού μισθού. Γεννημένη στην Αλβανία και μεγαλωμένη στην Ελλάδα από την ηλικία των τριών ετών, ήρθε στην αξιολόγηση με την εμπειρία συμμετοχής σε δύο προγράμματα Erasmus.
Η προοπτική μιας νέας ζωής σε μια χώρα με διαφορετικό πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον είναι ένα θέμα που την απασχόλησε, ωστόσο όχι τόσο για να την απορρίψει. Τις μεγαλύτερες επιφυλάξεις, όπως λέει, τις είχε η οικογένειά της.
«Η αδερφή μου ανησυχεί περισσότερο. Μου λέει “πού θα πας, θα είσαι τόσο μακριά”. Εγώ όμως θα ήθελα να δοκιμάσω και θα δω πώς θα πάει. Εχω μάθει να προσαρμόζομαι σε νέα περιβάλλοντα και μου αρέσει να ζω σε διαφορετικές χώρες. Για εμένα αυτή η δουλειά είναι μια ευκαιρία να ταξιδέψω, αλλά και να χτίσω μια βάση για το μέλλον», τονίζει.
Διέξοδος
Δεν είναι όμως μόνο τα ταξίδια, η γνωριμία με ξένους πολιτισμούς και η πολυτέλεια που προσφέρει το επάγγελμα του πληρώματος καμπίνας στα αεροπλάνα. Η Χαρά, για παράδειγμα, βλέπει τη δουλειά της αεροσυνοδού ως μια διέξοδο από μια αγορά εργασίας που απαιτεί αρκετά πτυχία, προϋπηρεσία κι ευελιξία, χωρίς πάντα να προσφέρει αντίστοιχες προοπτικές.
«Μακάρι να ήταν καλύτερες οι συνθήκες εδώ, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Βρίσκουμε δουλειές, όμως πολλές φορές οι απολαβές δεν αρκούν για να ζήσεις αξιοπρεπώς. Τα ωράρια δεν είναι πάντα αυτά που πρέπει και οι απαιτήσεις είναι πολύ περισσότερες από όσα παίρνεις πίσω», αναφέρει, καθώς περιγράφει προηγούμενες επαγγελματικές εμπειρίες.
«Αυξημένο ενδιαφέρον από Ελληνες υποψηφίους»
Τα όσα περιγράφουν οι υποψήφιοι επιβεβαιώνει στην «Κ» και η υπεύθυνη προσλήψεων της Emirates, Thuwayba Al-Khateeb. Οπως εξηγεί, τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλοί νέοι αναζητούν κάτι περισσότερο από έναν καλό μισθό.
«Βλέπουμε ότι οι υποψήφιοι αναζητούν σταθερότητα, σαφείς προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης και την ευκαιρία να αποκτήσουν πολύτιμες δεξιότητες, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Η θέση στο πλήρωμα καμπίνας προσφέρει όλα αυτά: από μια ξεκάθαρη πορεία εξέλιξης, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θέσεις όπως επικεφαλής πληρωμάτων ή εκπαιδευτές, έως ευκαιρίες σταδιοδρομίας σε άλλα τμήματα του ομίλου», αναφέρει.
Η ίδια σημειώνει ότι φέτος καταγράφηκε αυξημένο ενδιαφέρον από Ελληνες υποψηφίους, το οποίο αποδίδει στο γεγονός ότι η διαδικασία αξιολόγησης πραγματοποιείται πλέον σε περισσότερες πόλεις ανά τον κόσμο, κάνοντας τη συμμετοχή πιο εύκολη και προσβάσιμη.
Τα νέα μέλη του πληρώματος παρακολουθούν ένα εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης επτάμισι εβδομάδων που περιλαμβάνει εκπαίδευση σε διαδικασίες ασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, πρώτες βοήθειες, θέματα ασφαλείας, ηγεσίας και δεξιότητες που μπορούν να σώσουν ζωές.
Αναφερόμενη στις δεξιότητες που αναζητά η ίδια η εταιρεία, αυτές, όπως λέει, ξεπερνούν κατά πολύ την εικόνα που συνήθως έχουμε οι περισσότεροι για το επάγγελμα του αεροσυνοδού. «Αναζητούμε ανθρώπους που απολαμβάνουν πραγματικά να συνεργάζονται με άλλους γιατί η ομαδική δουλειά βρίσκεται στον πυρήνα όσων κάνουμε. Εκτιμούμε όσους έχουν διάθεση να μαθαίνουν, να προσαρμόζονται εύκολα σε διαφορετικές καταστάσεις και κουλτούρες, αλλά και να έχουν μία θετική στάση απέναντι στις προκλήσεις της καθημερινότητας», επισημαίνει, τονίζοντας πως η μεγαλύτερη παρανόηση γύρω από το επάγγελμα είναι πως αφορά αποκλειστικά την εξυπηρέτηση των επιβατών.
«Τα νέα μέλη του πληρώματος παρακολουθούν ένα εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης επτάμισι εβδομάδων που περιλαμβάνει εκπαίδευση σε διαδικασίες ασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, πρώτες βοήθειες, θέματα ασφαλείας, ηγεσίας και δεξιότητες που μπορούν να σώσουν ζωές. Οταν πραγματοποιήσουν την πρώτη τους πτήση, είναι πλήρως προετοιμασμένοι για τις ευθύνες που συνεπάγεται ο ρόλος», καταλήγει η ίδια.
