Ενα γιούκα που δεν έπρεπε να κλαδευτεί, ένα κοτέτσι σε μια ταράτσα, μπουγαδόνερα που έσταζαν στο κάτω μπαλκόνι, φωτοβολταϊκά που έκοβαν τον ήλιο του γείτονα, ακόμη κι ένας ασημί τοίχος που αλλοίωνε την αισθητική της οικοδομής. Eίναι ορισμένες από τις ιστορίες που κατέγραψε η «Κ» στα ελληνικά δικαστήρια, με αφορμή την απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης να δημιουργήσει νέο πλαίσιο για την οριζόντια και την κάθετη ιδιοκτησία, έπειτα από σχεδόν έναν αιώνα που παρέμεινε αμετάβλητο.
Το «μπλόκο» της Ευανθίας
Ενα γιούκα, τρία βαρέλια και ένα ακινητοποιημένο αυτοκίνητο οδήγησαν τους ενοίκους μιας ολόκληρης πολυκατοικίας στο Χαλάνδρι στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Στο ισόγειο της πολυκατοικίας κατοικούσε η Ευανθία σε διαμέρισμα που ανήκε στην κόρη της. Οι γείτονες κατηγορούσαν την Ευανθία ότι δεν επέτρεπε στον κηπουρό της πολυκατοικίας να κλαδέψει το γιούκα που βρισκόταν στον κοινόχρηστο κήπο, «με το πρόσχημα ότι είναι δέντρο και απαγορεύεται η κοπή του». Υποστήριξαν μάλιστα ότι είχε δημιουργηθεί «μια “ζούγκλα” από φυτά» και πως «ο κορμός του γιούκα ακουμπάει πάνω στα μπαλκόνια και είναι εύκολο να αναρριχηθεί κάποιος επίδοξος κακοποιός». Η Ευανθία στο δικαστήριο, που ήρθε αντιμέτωπη με ολόκληρη την πολυκατοικία, επέμενε στη δική της εκδοχή. «Λόγω της μεγάλης ηλικίας τους τα φυτά γιούκα αποκλείεται να κλαδευτούν, αλλά μπορούν μόνο να κοπούν. Εγώ ρώτησα τις υπηρεσίες του δήμου και απαιτείται άδεια για την κοπή», επέμεινε.
Το γιούκα, όμως, δεν ήταν το μοναδικό σημείο τριβής. Οι συνιδιοκτήτες κατήγγειλαν ακόμη ότι στους τρεις εξώστες του ισόγειου διαμερίσματος είχαν τοποθετηθεί «τεράστια βαρέλια με φυτά/δενδρύλλια», κατά παράβασιν του κανονισμού, ο οποίος επέτρεπε μόνο «ολίγαι γλάστραι ανθέων περιορισμένου βάρους». Από τη διαδικασία αποδείχθηκε πως στον εξώστη της κουζίνας υπήρχε βαρέλι βάρους 264,69 κιλών, στον εμπρόσθιο εξώστη άλλο ένα 301,75 κιλών και στον πίσω εξώστη τρίτο βαρέλι 117,81 κιλών.
Οι διαφωνίες επεκτάθηκαν και στην είσοδο της πολυκατοικίας, με τους ενοίκους να υποστηρίζουν ότι η Ευανθία είχε σταθμεύσει από το 2003 το αυτοκίνητό της πάνω στην κεκλιμένη λαμαρίνα της εισόδου της κοινόχρηστης ράμπας. «Εχει καταργήσει τόσο την είσοδο της ΔΕΗ όσο και την πρόσβαση στην πολυκατοικία ενός οχήματος σε περίπτωση ανάγκης», είπε ένας ένοικος που κατέθεσε στη δίκη. Τελικά, το δικαστήριο διέταξε, μεταξύ άλλων, να απομακρυνθεί το αυτοκίνητο από την κοινόχρηστη ράμπα, να αφαιρεθούν τα τρία βαρέλια από τους εξώστες και υποχρέωσε την Ευανθία να «ανέχεται και να απέχει από κάθε ενέργεια παρεμπόδισης του κλαδέματος των φυτών γιούκα».
«Κάνει σκιά στον θερμοσίφωνα»
Το καλοκαίρι του 2025 μια ταράτσα πολυκατοικίας στο κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σε… πεδίο μάχης. Δεκατέσσερις συνιδιοκτήτες στράφηκαν δικαστικά κατά δύο άλλων συνιδιοκτητών, υποστηρίζοντας ότι εγκατέστησαν φωτοβολταϊκό σύστημα στην κοινόχρηστη ταράτσα χωρίς τη συναίνεση κανενός.
«Εβαλαν φωτοβολταϊκά για να εξυπηρετούν αποκλειστικά τη δική τους ιδιοκτησία», υποστήριξαν οι ενάγοντες, ζητώντας να απομακρυνθεί η εγκατάσταση και να αποδοθεί εκ νέου η ταράτσα στην κοινή χρήση. Οι εναγόμενοι είχαν εξασφαλίσει άδεια από τον ΔΕΔΔΗΕ. Ομως, όπως διαπίστωσε το δικαστήριο, για την έκδοσή της είχε προσκομιστεί πρακτικό γενικής συνέλευσης. «Ποια γενική συνέλευση; Δεν έγινε ποτέ», ήταν η απάντηση των υπόλοιπων συνιδιοκτητών, με το δικαστήριο να δέχεται τελικά ότι το συγκεκριμένο πρακτικό δεν είχε καταχωρισθεί ποτέ στο βιβλίο πρακτικών της πολυκατοικίας, ενώ έφερε ακόμη και τα ονόματα και τις υπογραφές δύο συνιδιοκτητών που είχαν αποβιώσει, ο ένας το 2008 και ο άλλος το 2011. Μάλιστα, για το έγγραφο είχε ήδη διαταχθεί η διαβίβασή του στον εισαγγελέα και είχε ήδη ασκηθεί ποινική δίωξη για πλαστογραφία μετά χρήσεως από κοινού.
Οι φωτοβολταϊκές συστοιχίες καταλάμβαναν περίπου 50 τετραγωνικά μέτρα και συνολικά δέσμευαν σχεδόν το ένα τρίτο του κοινόχρηστου χώρου της ταράτσας. «Δεν μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε την ταράτσα», είπε μια ένοικος που κατέθεσε ως μάρτυρας, συμπληρώνοντας πως «μου κόβουν τον ήλιο στον θερμοσίφωνα, κάνουν σκιά στον ηλιακό μου!». Το δικαστήριο διέταξε τους δύο εναγομένους να απομακρύνουν τα φωτοβολταϊκά μέσα σε δέκα ημέρες από την επίδοση της απόφασης, διαφορετικά οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες θα μπορούν να το πράξουν οι ίδιοι με δικές τους ενέργειες, αλλά με δαπάνη των εναγομένων.
Τα λαλίστατα κοκόρια
Περίπου 30 οικόσιτα πτηνά έστειλαν στα δικαστήρια μια ολόκληρη πολυκατοικία στην Πεύκη, αφού ένας εκ των ενοίκων είχε στήσει το κοτέτσι του στην ταράτσα, όπου έβγαινε η βεράντα του διαμερίσματός του. «Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε. Τα κοκόρια λαλούν από τα χαράματα, οι κότες κακαρίζουν, η δυσοσμία κατεβαίνει μέχρι τα διαμερίσματα», υποστήριξε στο δικαστήριο η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας, με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος με το κοτέτσι να της απαντάει στεντορείως: «Οταν έπαιρνες τα φρέσκα αυγά ήταν καλά όμως. Τα κοκόρια λαλούν, αυτή είναι η φύση τους!».
Το δικαστήριο προχώρησε σε αυτοψία της ταράτσας, διαπιστώνοντας ότι αυτοί οι ήχοι συνιστούσαν πράγματι υπέρμετρη όχληση για τους ενοίκους της πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα να κάνει δεκτό το αίτημα ασφαλιστικών μέτρων για μετακίνηση των οικόσιτων πτηνών από το σημείο.
Το κοτέτσι στην ταράτσα – «Τα κοκόρια λαλούν από τα χαράματα, η δυσοσμία κατεβαίνει μέχρι τα διαμερίσματα», υποστήριξε η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας, με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος να της απαντάει: «Οταν έπαιρνες τα φρέσκα αυγά ήταν καλά όμως…».
Μπουγαδόνερα και πάρτι
Η διάσημη αυλή της Πλάκας στην ταινία «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» με την κ. Ξ. Παπαμήτρου και την Ελενίτσα βρήκε τη σύγχρονη εκδοχή της σε μια πολυκατοικία του Πειραιά, όπου οι διαφωνίες για θορύβους, νερά στα μπαλκόνια και κοινόχρηστους χώρους έφθασαν στις δικαστικές αίθουσες.
Η Γιούλη, ένοικος του τετάρτου ορόφου, είχε χάσει τον ύπνο της από τη φασαρία της οικογένειας που έμενε στον επάνω όροφο. «Δεν είναι μια φασαρία που έγινε μια φορά. Είναι η καθημερινότητά μου», είπε αραδιάζοντας τη λίστα των παραπόνων της στο δικαστήριο. «Φωνές, καβγάδες, μετακινήσεις επίπλων, ηλεκτρική σκούπα στις ώρες κοινής ησυχίας είναι η νέα καθημερινότητά μου. Να πω και για την κόρη τους, που μαζεύει κόσμο και κάνει πάρτι!».
Ως μάρτυρας εξετάστηκε και η στενή φίλη της Γιούλης, η Τάνια, που επιβεβαίωσε στο δικαστήριο ότι είχε ακούσει με τα ίδια τα αυτιά της τις φωνές και τους διαπληκτισμούς να κατεβαίνουν από τον πέμπτο όροφο. «Δεν μπορούσες να πιστέψεις ότι όλα αυτά συνέβαιναν μέσα σε ένα διαμέρισμα! Αφήστε και τα νερά! Ρίχνουν συνεχώς νερά στην μπουγάδα της. Μια μέρα που ήμουν παρούσα, όταν η Γιούλη διαμαρτυρήθηκε, ο κύριος του επάνω ορόφου της είπε “βούλωσέ το και μπες μέσα, μωρή! Θα σου κάνουμε και χειρότερα!”. Και μετά πέτυχα εγώ την κόρη τους έξω από την πολυκατοικία και με έφτυσε!».
Στο πλευρό της Γιούλης στάθηκαν και οι υπόλοιποι ένοικοι καταθέτοντας πως ήταν μάρτυρες σε πολλά περιστατικά, αλλά προσθέτοντας και άλλα προβλήματα που δημιουργούσε η οικογένεια του πέμπτου ορόφου.
«Χρησιμοποιούν την κοινόχρηστη παροχή νερού για να πλένουν το αυτοκίνητό τους και τον σκύλο τους. Είναι κοινόχρηστο νερό, δεν είναι προσωπική παροχή. Κι έχουν κάνει τη σκάλα που οδηγεί στο δώμα αποθήκη!», περιέγραψε ένοικος, συμπληρώνοντας πως κούτες, παπούτσια και διάφορα προσωπικά αντικείμενα είχαν βρει μόνιμη θέση στο κλιμακοστάσιο.
«Ολοι έχουν μια παντόφλα έξω από την πόρτα τους! Δεν εμποδίζει κάτι τη διέλευσή σας. Οσο για το νερό, απορώ με την αντίδρασή σας! Να πληρώσω τον λογαριασμό, σιγά το πράγμα. Μας έχετε στοχοποιήσει», αντέτεινε ο ένοικος του πέμπτου. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι η συμπεριφορά των εναγομένων παραβίαζε τον κανονισμό της πολυκατοικίας και τους υποχρέωσε να απέχουν από τις συμπεριφορές που εκδήλωναν μέχρι τότε.
Τα «βρακιά» στην αυλή
Εναν πολυετή «πόλεμο» μεταξύ δύο οικογενειών που κατοικούσαν στην ίδια διώροφη οικοδομή κλήθηκε να επιλύσει το Μονομελές Εφετείο Αθηνών. Ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου υποστήριξε ότι οι συνιδιοκτήτες του ισογείου είχαν μετατρέψει τον κοινόχρηστο, ακάλυπτο χώρο σε αποκλειστικά δική τους αυλή, όπου «είχαν τοποθετήσει τραπέζια, καρέκλες, ψησταριά, παιδικά παιχνίδια, γλάστρες, απλώστρες με βρακιά και διάφορα άλλα αντικείμενα», χρησιμοποιώντας τον καθημερινά σαν προέκταση του διαμερίσματός τους.
«Αλλαξαν την κλειδαριά της εισόδου προς τον κοινόχρηστο χώρο και δεν μου δίνουν κλειδί. Βρίζουν, απειλούν, έχουν κάνει αφόρητη τη διαμονή μας στο ίδιο μας το σπίτι. Εχουν στήσει τσαντίρι στον κοινόχρηστο κήπο! Φεύγω το πρωί να πάω στη δουλειά μου και η πρώτη καλημέρα μου είναι στα σώβρακα του Αλέκου και στα βρακιά της γυναίκας του που είναι απλωμένα κοντά στην είσοδο», είπε πολύ περιγραφικά ο ενάγων στην κατάθεσή του. Η απόφαση του δικαστηρίου δικαίωσε τον ιδιοκτήτη του πρώτου ορόφου και επέβαλε στην οικογένεια του ισογείου αποχή από αντίστοιχες συμπεριφορές, υπό την απειλή χρηματικής ποινής 70 ευρώ για κάθε παράβαση.
Ο ασημί τοίχος
Μια πολυκατοικία στα νότια της Αττικής, ήσυχη, με κήπο, πισίνα και θέα, από αυτές που φιλοξενούνται συχνά σε περιοδικά αρχιτεκτονικής, απασχόλησε το Μονομελές Εφετείο Αθηνών. Ο ιδιοκτήτης του δευτέρου ορόφου στρέφεται κατά των ιδιοκτητών του ισογείου και στο επίκεντρο της αντιδικίας βρίσκονται δύο μεταλλικά στέγαστρα κι ένας τοίχος βαμμένος… ασημί.
Μάλιστα, ο ασημί τοίχος πρωταγωνίστησε στην ακροαματική διαδικασία με τον κατασκευαστή της οικοδομής να καταθέτει πως «ο αρχιτέκτονας της εταιρείας έκρινε ότι το σκούρο γκρι, το οποίο χρησιμοποιείται σε άλλους χώρους, δεν έδενε αισθητικά στο ισόγειο. Επρεπε να βαφτεί ασημί. Ο ενάγων έβλεπε τον τοίχο αυτόν επί 14 χρόνια χωρίς να διαμαρτυρηθεί!», ανέφερε.
Για τα δύο στέγαστρα οι εναγόμενοι έκαναν λόγο για «αρχιτεκτονικό καθήκον» και παρά το γεγονός ότι ήταν αυθαίρετα, σύμφωνα με έκθεση της πολεοδομικής υπηρεσίας, αυτό αποδείχθηκε δευτερεύον ζήτημα. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν εμπόδιζαν τη σύγχρηση και ήταν, όπως ακριβώς περιεγράφησαν, «καλαίσθητα», διατάσσοντας να παραμείνουν ως έχουν μαζί με τον ασημί τοίχο…
