Ολο και πιο έντονα γίνονται τα φαινόμενα ξηρασίας στον Πηνειό τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει τη στάθμη και τη ροή του. Αυτές τις μέρες, η εικόνα στα κατάντη του ποταμού προκαλεί προβληματισμό, μολονότι το φαινόμενο εμφανίζεται, με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση, κάθε καλοκαίρι.
Οι επιστήμονες, πάντως, επισημαίνουν ότι ο πραγματικός κίνδυνος όσον αφορά τα αποθέματα νερού βρίσκεται εκεί που δεν φτάνει το ανθρώπινο μάτι και δεν αποτυπώνεται, οπωσδήποτε, στην εικόνα ενός ξερού ποταμού.
Ο καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Υδρολογίας και Ανάλυσης Υδατικών Συστημάτων του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Νικήτας Μυλόπουλος, εξηγεί στην «Κ» ότι η μείωση της ροής και της στάθμης στον Πηνειό είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κάθε καλοκαίρι. «Σε ορισμένες περιόδους το ποτάμι μπορεί να ξεραθεί στα κατάντη. Είναι κάτι που συμβαίνει σε μεγάλο μέρος των υδατικών σωμάτων, και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό».
Εχουμε δει γεωτρήσεις από τις οποίες αντλούσαμε νερό στα 40-50 μέτρα. Τώρα, πρέπει να κατέβουμε στα 300-400 μέτρα για να βρούμε νερό.
Το πιο ανησυχητικό, τονίζει ο κ. Μυλόπουλος, δεν είναι η μείωση της ποσότητας του νερού που βλέπουμε στους ποταμούς. «Είναι η μείωση της ποσότητας στους υπόγειους υδροφορείς, την οποία δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε με το μάτι και συνεπώς δεν αντιδρούμε», λέει και προσθέτει ότι «στη Θεσσαλία αλλά και σε όλο τον ελλαδικό χάρτη η στάθμη του νερού έχει πέσει πολύ τα τελευταία χρόνια. Μιλάμε για πτώση που ξεκινά από δεκάδες και φτάνει σε εκατοντάδες μέτρα. Εχουμε δει γεωτρήσεις από τις οποίες αντλούσαμε νερό στα 40-50 μέτρα. Τώρα, πρέπει να κατέβουμε στα 300-400 μέτρα για να το βρούμε».
Η εικόνα του Πηνειού ίσως προκαλεί εντύπωση, δεδομένου ότι ο χειμώνας που πέρασε ήταν πλούσιος σε βροχοπτώσεις. Ο κ. Μυλόπουλος εξηγεί ότι η σύνδεση της επάρκειας του νερού με τις βροχοπτώσεις είναι η μία όψη του νομίσματος.
«Η επάρκεια νερού εκφράζεται με το υδατικό ισοζύγιο. Πόσο νερό εισέρχεται και πόσο εξέρχεται. Αυτό που εισέρχεται στο υδατικό ισοζύγιο μιας περιοχής είναι το νερό της βροχής. Μια χρονιά μπορεί να είναι υγρή ή ξηρή, αλλά γενικά παρατηρούμε μια εικόνα που δεν αλλάζει πολύ τα τελευταία χρόνια. Ομως έχουν αλλάξει δύο πράγματα: το πρώτο είναι η υπερκατανάλωση. Ξοδεύουμε πολύ νερό.
Το δεύτερο είναι η κλιματική αλλαγή εξαιτίας της οποίας έχουν αυξηθεί φαινόμενα όπως οι πλημμύρες και οι ξηρασίες. Ο υδάτινος όγκος μπορεί να είναι σταθερός, όμως το νερό από την πλημμύρα δεν μπορούμε να το συγκρατήσουμε λόγω της ραγδαιότητας του φαινομένου που την προκαλεί».
«Τουλάχιστον φέτος δεν θα υπάρξει πρόβλημα»
Ο Πηνειός είναι, ως γνωστόν, η κύρια πηγή άρδευσης για τους αγρότες της Θεσσαλίας και η ξηρασία πάντα προκαλεί προβληματισμό. Ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλίας για τον πρωτογενή τομέα και την αγροτική οικονομία, Δημήτρης Τσέτσιλας, λέει στην «Κ» ότι τουλάχιστον φέτος δεν θα υπάρξει ανησυχία λόγω των πολλών βροχοπτώσεων του περασμένου χειμώνα. «Οσοι ποτίζουν με το νερό του Πηνειού δεν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα, καθώς γέμισαν η λίμνη Πλαστήρα και ο ταμιευτήρας του Σμόκοβου.
Ομως, επειδή ο μισός κάμπος τραβάει νερό από τον Πηνειό πρέπει να επισημανθεί ότι, αν υπάρξει κάποια χρονιά χωρίς βροχές, το πρόβλημα θα είναι μεγάλο, όχι μόνο για τους αγρότες αλλά και για την υδρόβια ζωή του ποταμού», τονίζει και προσθέτει ότι είναι απαραίτητο να γίνουν τα έργα στην Πύλη, στο Μουζάκι και τον Ενιπέα, τόσο για να αποθηκεύεται το νερό τις χρονιές με πολλές βροχές όσο και για να προλαμβάνονται πλημμυρικά φαινόμενα.
