Διασώστες που καθημερινά ψάχνουν για εγκλωβισμένα ζώα, εθελοντές που μαγειρεύουν εκατοντάδες μερίδες φαγητού, νοσηλευτές που ταξιδεύουν με ελικόπτερο για να περιποιηθούν τους αποκλεισμένους συμπολίτες μας, ένας πρόεδρος χωριού που ανέλαβε να σώσει έξι εγκλωβισμένους μετανάστες εργάτες γης καθώς και δύο φίλοι που πήραν ένα κανό για να μεταφέρουν σε ασφαλές σημείο τους γείτονές τους. Είναι μερικές μόνο από τις φωτεινές ιστορίες αυτής της τεράστιας καταστροφής, ψηφίδες που συνθέτουν ένα μωσαϊκό προσφοράς και αλληλεγγύης.
Κυριακή Μπογδάνου, νοσηλεύτρια του ΠΓΝ Λάρισας
Ο κόσμος μας ευχαριστούσε με δάκρυα στα μάτια.
«Ο κόσμος μας ευχαριστούσε με δάκρυα στα μάτια», διηγείται η Κυριακή, μια από τους τέσσερις εθελοντές νοσηλευτές που μεταβήκανε την Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου στον Παλαμά με ελικόπτερο. Την επόμενη μέρα, δύο ακόμα συνάδελφοί τους ταξίδεψαν με τον ίδιο τρόπο μέχρι το Πεδινό. «Ζητήθηκε από τον διοικητή του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας να μεταβεί μια ομάδα εθελοντών, μαζί με δύο γιατρούς, ώστε να ανακουφίσουμε τον κόσμο στις αποκλεισμένες περιοχές. Πράγματι, φτάσαμε με το ελικόπτερο και στήσαμε ένα αυτοσχέδιο ιατρείο σε προσβάσιμο μέρος. Μας επισκέφτηκε πολύς κόσμος. Στην πλειοψηφία τους είχαν επιφανειακά τραύματα. Αρκετοί ήταν και οι ηλικιωμένοι που ανησυχούσαν για τα φάρμακά τους, καθώς τα έχασαν μέσα στην πλημμύρα. Εμείς από την πλευρά μας ήμασταν κατάλληλα προετοιμασμένοι, οπότε μπορέσαμε να τους βοηθήσουμε ουσιαστικά. Νομίζω όμως ότι η παρουσία μας τους ανακούφισε όχι μόνο πρακτικά αλλά και ψυχολογικά. Ενιωσαν ασφάλεια».
Κώστας Μυλωνάς, κάτοικος Παλαμά
Τόσοι άνθρωποι είμαστε, μια ανάσα να βάλουμε ο καθένας
Εύη Θάνου, πρόεδρος του Φιλοζωικού Ομίλου Καρδίτσας
Βρήκα έναν πάτο από ένα σπιτάκι και τον έκανα βάρκα.
Ηταν 6:30 το πρωί όταν ένας εθελοντής την ενημέρωσε πως οι δρόμοι της πόλης έχουν αρχίζει να γεμίζουν νερά. Μέσα σε λίγα λεπτά η Εύη ήταν στο καταφύγιο που βρίσκεται έξω από την Καρδίτσα και φιλοξενεί 65 σκυλιά. «Το νερό είχε ήδη φτάσει στους 70 πόντους. Τα μικρόσωμα προσπαθούσαν να πιαστούν από τους φράχτες για να σωθούν. Τα βγάλαμε όλα έξω. Βρήκα έναν πάτο από ένα σπιτάκι και τον έκανα βάρκα. Με πάρα πολύ κόπο τα σώσαμε όλα και τα μεταφέραμε σε ασφαλές σημείο. Μέσα σε λίγες ώρες η στάθμη είχε ξεπεράσει το ένα μέτρο. Δεν ξεκουραστήκαμε καθόλου. Αφού τα σκυλιά του καταφυγίου ήταν ασφαλή, ξεκινήσαμε τους απεγκλωβισμούς στα χωριά. Δεν μπορώ να υπολογίσω πόσα καταφέραμε να σώσουμε. Οχι μόνο σκυλιά, αλλά και γατιά, δύο γουρούνια αλλά και δύο αγελάδες». Η Εύη κάνει έκκληση σε όσους θέλουν να προσφέρουν τροφές, καθώς τα δικά τους αποθέματα εξαντλούνται.
Ευάγγελος Δολμές, Πρόεδρος του χωριού Δήμητρα
Ηξερα πως ήμουν ο μοναδικός που θα μπορούσε να τους απεγκλωβίσει.
Εξι εργάτες, μετανάστες από το Πακιστάν και την Ινδία βρέθηκαν εγκλωβισμένοι σε ένα χοιροστάσιο. «Ημασταν σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους. Αρχικά δεν μπορούσε κανείς να πιστέψει πως η στάθμη θα ανέβαινε τόσο πολύ, κάποια στιγμή όμως μας ενημέρωσαν πως η κατάσταση είναι πλέον επικίνδυνη. Ηξερα πως ήμουν ο μοναδικός που θα μπορούσε να τους απεγκλωβίσει. Εχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει στο χωριό, δεν θα μπορούσε να πάει κάποιος διασώστης που δεν γνωρίζει την περιοχή και το έδαφος. Οταν είδα πως το νερό είχε σκεπάσει μέχρι και τις πόρτες του αυτοκινήτου μου δεν σας κρύβω πως φοβήθηκα. Δεν είχα όμως άλλη επιλογή. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στο χωριό».
Αλέξανδρος Κωσταρέλος, Ιδιοκτήτης του “Μαγειρείου” στα Τρίκαλα
Νιώθω πως καταφέραμε το ακατόρθωτο.
