Οσο το καλοκαίρι πλησιάζει και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται, η συζήτηση για το πότε θα αποφασίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να στήσει τις επόμενες κάλπες φουντώνει. Παρά το γεγονός πως ο πρωθυπουργός δεν έχει παρεκκλίνει από τη γραμμή της ολοκλήρωσης της συνταγματικής θητείας της κυβέρνησης. Αποτελεί πλέον σύνηθες ερώτημα των εταιρειών δημοσκοπήσεων ο χρόνος που θα ζητηθεί η λαϊκή ετυμηγορία. Τα πιθανά σενάρια είναι τρία, όπως αποτυπώθηκαν και στην πρόσφατη έρευνα της Opinion Poll για το Action24. Η πλειοψηφία, το 39,3%, συντάχθηκε με τη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη για διεξαγωγή των εκλογών την άνοιξη του 2027. Αμεσα κάλπες ζητεί το 28,4% και το φθινόπωρο το 24,6%.
Στα μεταπολιτευτικά χρόνια η «απειλή» της κάλπης ή το «χαρτί» των πρόωρων εκλογών αποτέλεσε σημείο «τριβής» μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η πλειοψηφία το χρησιμοποιούσε με βάση την πολιτική – οικονομική συγκυρία, ενώ ρόλο έπαιζε και η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Το δεύτερο κόμμα, μετά το μέσον της θητείας της εκάστοτε κυβέρνησης, συνήθιζε να βάζει επιτακτικά το αίτημα για προσφυγή στις κάλπες.
Υπήρξαν μόλις τρεις περιπτώσεις κυβερνήσεων που οι 48 μήνες, που οριοθετούν την προκήρυξη των εκλογών, τηρήθηκαν με σχεδόν «θρησκευτική ευλάβεια»: η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από 1977 έως το 1981, η δεύτερη θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία (1985-1989), αλλά και η δεύτερη παραμονή του Κώστα Σημίτη στο Μαξίμου (2000-2004).
Σχεδόν έως το τέλος
Αν οριστεί πως οι κάλπες που στήνονται μετά το τελευταίο εξάμηνο της εκάστοτε κυβέρνησης δεν θεωρούνται «ακραία πρόωρες», την πρώτη τετραετία του ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ (1981-1985) την ολοκλήρωσε τέσσερις μήνες πριν από το περιθώριο που του έδινε το Σύνταγμα. Πέντε μήνες πριν προσέφυγε στις κάλπες ο Κώστας Σημίτης τον Απρίλιο του 2000. Ο Αλέξης Τσίπρας το 2019, μετά την ήττα του στις ευρωεκλογές, αποφάσισε να φύγει από την Ηρώδου Αττικού δύο μήνες προτού λήξει η θητεία του και το ίδιο έπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2023.
«Πριν την ώρα τους» πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1977 προκήρυξε εκλογές ένα χρόνο νωρίτερα ζητώντας την ανανέωση της λαϊκής εντολής, προτάσσοντας τα εθνικά θέματα. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που εξελέγη με την τρίτη, διαδοχική εκλογική αναμέτρηση το 1990, δεν ολοκλήρωσε τη θητεία της μετά την απώλεια της δεδηλωμένης, τον Σεπτέμβριο του 1993. Ο τότε πρωθυπουργός είχε ακόμη επτά μήνες μέχρι τον Απρίλιο του 1994 που θα έπρεπε κανονικά να ζητήσει επαναβεβαίωση της ψήφου των πολιτών. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο νικητής, όμως η ασθένειά του τον οδήγησε στην παραίτηση και σε εκλογές σχεδόν ένα χρόνο νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 1996 με το ΠΑΣΟΚ υπό τον Κ. Σημίτη. Εξι μήνες νωρίτερα οδήγησε τη χώρα στις κάλπες ο Κώστας Καραμανλής το 2007.
Αιφνίδια ήταν η διάλυση της Βουλής το 2009. Δύο χρόνια κράτησε η θητεία της δεύτερης κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος επικαλέστηκε την οικονομική κρίση αλλά και την άρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να συνεργαστεί στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Από τον Λουκά Παπαδήμο η χώρα οδηγήθηκε επίσης σε πρόωρες κάλπες τον Μάιο του 2012 και χρειάστηκαν επαναληπτικές εκλογές ένα μήνα μετά. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αναγκάστηκε να προχωρήσει σε πρόωρη διάλυση της Βουλής μετά από αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Εκλογές έγιναν τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς η αποστασιοποίηση 25 βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, υποχρέωσε τον Αλέξη Τσίπρα να προσφύγει στις κάλπες μόλις επτά μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας.
