Με τη σοσιαλδημοκρατία να μη βρίσκεται στα καλύτερά της σε όλη την Ευρώπη, οι αριστεροί σχηματισμοί στην Ελλάδα προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν τον χώρο τους. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός, που δεν αφήνει περιθώρια να φτιαχτεί κάτι πολύ ισχυρό. Οι διαφορές μεταξύ τους είναι μεγάλες, κυρίως σε προσωπικό επίπεδο, και έχουν αφετηρία την υπογραφή του μνημονίου το καλοκαίρι του 2015. Προερχόμενοι από τη «μήτρα» του ΣΥΡΙΖΑ, τα περιθώρια συνεννόησης που υπάρχουν είναι απειροελάχιστα.
Οι κινήσεις
Αν τα υπάρχοντα αριστερά κόμματα, κοινοβουλευτικά και μη, αρχικά πίστευαν πως ο Αλέξης Τσίπρας θα αποφασίσει να κάνει μια στροφή προς το Κέντρο, αφήνοντας ζωτικό χώρο σε αυτούς, έχουν αρχίσει να αναθεωρούν. Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί στις εμφανίσεις του να χρησιμοποιεί μετριοπαθή λόγο και να παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που απευθύνεται στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, κάνει ωστόσο σαφές σε κάθε ευκαιρία πως το βλέμμα του είναι στραμμένο στα αριστερά. Πιστεύει πως υπάρχουν περιθώρια συσπείρωσης ενός κόσμου που ακόμα ψάχνει πολιτική στέγη. Η αναφορά στο κλείσιμο των τραπεζών, στον Αρη Βελουχιώτη στη Λαμία, στην αντιπολίτευση συνολικά που δεν μπορεί να επιτελέσει το έργο της, στον κόσμο της εργασίας, αλλά και οι σκληρές επιθέσεις στη Νέα Δημοκρατία και στον Κυριάκο Μητσοτάκη δείχνουν τον προσανατολισμό του.
Αντισυμβατικά κοινά
Ο πρώην πρωθυπουργός προκαλεί ήδη νέους «πονοκεφάλους» στους πρώην συντρόφους του. Αν ο Παύλος Πολάκης καταφέρει να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ απέναντί του, θα θελήσει να επικοινωνήσει με πιο αντισυμβατικά κοινά. Αυτά προσπαθεί να προσεγγίσει ο Αλέξης Τσίπρας με την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Αλέξη Χαρίτση, έχει ήδη στρίψει το «τιμόνι» προς τον ριζοσπαστικό χώρο, «καίγοντας» τα σενάρια για συμπορεύσεις. Οσο και αν είναι εξαιρετικά δύσκολο –λόγω των σχέσεων Τσακαλώτου, Βαρουφάκη–, θα ήθελε μια σύμπραξη με το ΜέΡΑ25. Θα είναι άλλωστε μια κίνηση που μπορεί να του εξασφαλίσει την είσοδο στην επόμενη Βουλή, καθώς το κόμμα του πρώην υπουργού Οικονομικών κινείται στη ζώνη του 3%, ενώ η Νέα Αριστερά πλέον βρίσκεται κοντά στη μονάδα.
Στο «παιχνίδι» βρίσκεται και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία παρά το γεγονός ότι έχει κερδίσει ένα μεγάλο μέρος του αντισυστημικού κοινού εξακολουθεί να έχει απήχηση και στον χώρο της Αριστεράς. Οσον αφορά το ΚΚΕ, εξακολουθεί να μη συζητά με κανέναν, όμως, όπως δείχνουν ορισμένες δημοσκοπήσεις, υπάρχει κόσμος στον Περισσό που παρακολουθεί το εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού.
Πολωτικό σκηνικό
Το σκηνικό που διαμορφώνεται αριστερά του Κέντρου είναι ιδιαιτέρως πολωτικό, καθώς άπαντες έχουν συνειδητοποιήσει πως πρέπει να κρατήσουν μια επιθετική στάση απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Το θέμα για τον πρώην πρωθυπουργό είναι αν θα βρει δίπλα του τα κατάλληλα στελέχη που θα σηματοδοτήσουν τη συγκεκριμένη στροφή. Ενδεχομένως οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς και πρώην συνεργάτες του που κάποια στιγμή θα φύγουν από την κοινοβουλευτική ομάδα (Αλέξης Χαρίτσης, Εφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος, Δημήτρης Τζανακόπουλος κ.ά.) να τον βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση. Οι αντίπαλοί του θα επενδύσουν στο κυβερνητικό παρελθόν του, ενώ θα τον κατηγορήσουν, όπως και την περίοδο της συγκρότησης της Προοδευτικής Συμμαχίας στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι επιχειρεί να πατήσει σε δύο βάρκες. Ηδη κοντά του βρίσκονται πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Αντώνης Σαουλίδης. Μέσα σε αυτό το συγκρουσιακό περιβάλλον θα έχουν ενδιαφέρον οι αντιδράσεις όλων των κομμάτων της Αριστεράς μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου που ετοιμάζουν ο Γιώργος Σιακαντάρης και η ομάδα του (θα δημοσιοποιηθεί το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου). Με τίτλο «Η Αριστερά της νέας εποχής», θα αποτελεί ουσιαστικά τη διακήρυξη του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.
