Της Νεκταρίας Σταμούλη
Οταν οι τρόποι είναι λεπτοί, σπάνε πιο εύκολα στην πίεση. Συνέβη και στον Δημήτρη Αβραμόπουλο, που δεν μπόρεσε να διατηρήσει την κομψότητά του. Αντέδρασε στην είδηση της έκδοσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εις βάρος του από τις βελγικές αρχές με μια έκφραση καθόλου κομψή: «Μπούρδα» είναι όλη η ιστορία, είπε και εξεμάνη: «Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά». Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο πρώην επίτροπος βρέθηκε σε θέση (μη) απολογουμένου. Είχε υπερασπιστεί με επιτυχία το όνομά του στην υπόθεση της Novartis, αλλά και στην πρώτη φάση του Qatargate. Τώρα, επιστρατεύει αυτήν την πείρα στον νέο αγώνα του.
Οι συνάδελφοί του σε Ελλάδα και Βρυξέλλες δεν έχουν να του προσάψουν κάτι, πέραν της ιδιαίτερης στρογγυλότητας των θέσεών του και της τέχνη της υπεκφυγής, χάρη στην οποία διατηρεί το προφίλ του μετριοπαθούς. Είχε πάντα την εικόνα του καθωσπρέπει διπλωμάτη, την οποία δεν κατάφεραν να τσαλακώσουν ούτε οι περιοδείες στα χωριά της Ηλείας στη μάχη του σταυρού στις τελευταίες εκλογές.
Στο κυνήγι του σταυρού
Πολλοί ήταν αυτοί που άκουσαν με ειρωνικό μειδίαμα την είδηση, πριν από τις τελευταίες εθνικές εκλογές, ότι ο πρώην Ευρωπαίος επίτροπος και υπουργός θα αναζητούσε την παράταση της σταδιοδρομίας κυνηγώντας τον σταυρό στην Ηλεία, από όπου έλκει κατά το ήμισυ την καταγωγή του. Κινδύνευσε, μάλιστα, να μείνει εκτός Βουλής, παρά το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία ήρθε πρώτη στον νομό με μεγάλη διαφορά, καθώς ήταν τρίτος στην κατάταξη. Μετράει όμως ότι κατάφερε τελικά να ανατρέψει τα πρώτα δεδομένα και να εκλεγεί.
Η σχέση του με την υπόλοιπη κοινοβουλευτική ομάδα περιγράφεται πλέον ως μάλλον χλιαρή, καθώς δεν έχει αναπτύξει ούτε φιλίες ούτε αντιπαλότητες με τους νεότερους συναδέλφους του. Οι φήμες που κυκλοφόρησαν κατά περιόδους, ότι ίσως αναλάμβανε το υπουργείο Εξωτερικών, λόγω των καλών σχέσεων που διατηρεί με τον Τούρκο πρόεδρο (είχε πάει και στην ορκωμοσία του), δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Δεν είναι δύσκολο να εικάσει κανείς την πηγή τους. «Δεν έχει ιδιαίτερα έντονη κοινοβουλευτική παρουσία, δεν ασκεί πολιτική και έρχεται μάλλον από το παρελθόν του κόμματος», περιγράφει κορυφαίο στέλεχος της Ν.Δ., προσθέτοντας βεβαίως ότι η παρουσία στελεχών από την περίοδο Καραμανλή είναι μάλλον σημαντική για τη συσπείρωση της κομματικής βάσης – παρότι ο Αβραμόπουλος δεν είναι «καραμανλικός».
Είναι και ήταν πάντα μόνο αβραμοπουλικός. Εξ ου και έχει κατά καιρούς κάνει δηλώσεις που ξεφεύγουν από την κεντρική κυβερνητική γραμμή. Εχει στηρίξει το αίτημα του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι για εκταφή του σώματος του παιδιού του, θύματος στα Τέμπη. Εχει εκφράσει ενστάσεις για την απόφαση της κυβέρνησης να σταλούν ελληνικά πολεμικά πλοία έξω από τη Λιβύη για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών, ενώ σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά, έχει συστήσει να αποφεύγουμε φοβικές αντιδράσεις στις πολιτικές της Τουρκίας.
Η επίχρυση εποχή
Στη διπλωματική του καριέρα πέρασε από διάφορα λαμπερά πόστα, όπως πρόξενος στη Λιέγη και στη Γενεύη, αλλά και διπλωματικός σύμβουλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, μέχρι την παραίτησή του το 1993 για να κατεβεί υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία. Το 1994 έγινε ο νεότερος σε ηλικία δήμαρχος Αθηναίων, δύο χρόνια μετά υπέβαλε αίτηση διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα και το 1998 επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το ιστορικά μεγαλύτερο ποσοστό σε δημοτικές εκλογές στην Αθήνα.
Ο δήμος επί των ημερών του έζησε αυτό που στη γλώσσα της εποχής ονομαζόταν «γκλαμουριά»: το χριστουγεννιάτικο «δέντρο» ήταν μια γιγαντιαία φωτεινή κατασκευή που κατέκτησε θέση στο βιβλίο Γκίνες, ενώ η λίστα με τους πομπώδεις τίτλους συνεδρίων και διασκέψεων είναι ατελείωτη: «Σύνοδος Κορυφής των Δημάρχων του Κόσμου», «Παγκόσμια Ενωση Ολυμπιακών Πόλεων» και «Παγκόσμιο Ινστιτούτο για τη Διπλωματία των Πόλεων» είναι μόνο μερικοί. Ο ίδιος φαίνεται να βρίσκεται ακόμη υπό την επήρεια εκείνης της φαντασμαγορίας, καθώς έκρινε σκόπιμο να εκδώσει δελτίο Τύπου για να εορτάσει τα 30 χρόνια από τη νίκη του στις δημοτικές εκλογές και για τη «χρυσή», όπως τη χαρακτήριζε, «οκταετία». Στη μνήμη των Αθηναίων η δημαρχία του συνδέθηκε με τους γνωστούς μεταλλικούς φράχτες πεζοδρομίων, τα πράσινα κάγκελα, που είχαν τοποθετηθεί στο κέντρο της πόλης και στέκουν ακόμη ως υπενθύμιση των ημερών της αμεριμνησίας.
Κόμμα μισής χρήσης
Στις αρχές του 2000 και ενώ η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε εσωκομματική κρίση, έχοντας χάσει για τρίτη φορά, ο Αβραμόπουλος ιδρύει ένα αντίπαλο κόμμα, το Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών, που –εξαργυρώνοντας την προβολή της δημαρχίας– καταγράφει δημοσκοπικά ποσοστά που φτάνουν μέχρι και στο 24%. Σύντομα, αρχίζει να ξεφουσκώνει. Προτού δοκιμαστεί εκλογικά, λίγο μετά τα πρώτα του γενέθλια, κατεβάζει ρολά, με τον πρώην δήμαρχο να επιστρέφει στη Ν.Δ. Σήμερα φαντάζει κάπως υπερβολική η σπουδή να κλείσει άρον άρον ένα κόμμα που μετριόταν πάνω από το 10%. Ο Αβραμόπουλος δεν ξεχνάει τη φιλοδοξία της αρχηγίας και το 2009 είναι μεταξύ των υποψηφίων για τη θέση του προέδρου της Ν.Δ., υποψηφιότητα που διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του κόμματος.
Με πρωτοβουλία του αποφασίζεται η εκλογή του προέδρου να γίνει από τη βάση, ενώ στην πορεία αποσύρει την υποψηφιότητά του και στηρίζει τον Αντώνη Σαμαρά, γεγονός που συντελεί καθοριστικά στην εκλογή του και στη βαριά ήττα της Ντόρας Μπακογιάννη. Ο Αβραμόπουλος χρίζεται αντιπροέδρος του κόμματος και στη συνέχεια ο Αντώνης Σαμαράς τον στέλνει στις Βρυξέλλες στη θέση του επιτρόπου.
Πριν από αυτό, έχει περάσει από διάφορα υπουργικά πόστα: Τουρισμού, Υγείας, Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας. Αυτή που απασχόλησε έντονα τον δημόσιο διάλογο ήταν η θητεία του στο Υγείας, που συνέπεσε με τη γρίπη των χοίρων και τον Αβραμόπουλο, με μια κίνηση «αποδέχομαι το στοίχημα και το ανεβάζω», να διπλασιάζει την αρχική, ούτως ή άλλως εντυπωσιακή, παραγγελία των 8 εκατ. εμβολίων. Εκατομμύρια εμβόλια παρέμειναν αδιάθετα και τελικά καταστράφηκαν, με τον υπουργό όμως να στηρίζει την κίνησή του, για την οποία λέει ότι η Ελλάδα πήρε τα εύσημα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Αλλωστε, η τελική απόφαση ανήκε στην κυβέρνηση: «Τι ήταν ο Καραμανλής; Κανένα παιδάκι που δεν καταλάβαινε;». Το όνομά του ενεπλάκη και στην έρευνα για την υπόθεση της Novartis, ιδίως μια συγκεκριμένη κατάθεση της πεθεράς του (ύψους 100.000 ευρώ σε χαρτονομίσματα των 500 ευρώ), με τα ποσά να χαρακτηρίζονται αδιευκρίνιστα, χωρίς όμως οι αρμόδιες αρχές να εντοπίσουν τίποτε αξιόποινο.
Δημόσιες σχέσεις μέσα και έξω
Ελληνες και Ευρωπαίοι συνάδελφοί του την πενταετία που ήταν στις Βρυξέλλες, έχοντας αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της μετανάστευσης, περιγράφουν έναν εξαιρετικά ευγενή και πολύ ικανό στις δημόσιες σχέσεις πολιτικό, που ήθελε να έχει τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με όλους, σε όλα τα πολιτικά στρατόπεδα. «Φρόντιζε να είναι πολύ θετικός και με επαφές που καλλιεργούσε οριζόντια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», περιγράφει παλιός Ελληνας ευρωβουλευτής. «Ηταν πάντα φιλικός και ιδιαίτερα γοητευτικός. Σου έλεγε πάντα ότι είναι στο πλευρό σου, ανεξαρτήτως σε ποια πλευρά ήσουν», περιγράφει Ευρωπαία αξιωματούχος της Κομισιόν εκείνης της περιόδου. Δεν μετείχε στη ρητορική του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Κάθε άλλο. Το όνομά του ήταν στην κορυφή της λίστας των προσώπων που επεξεργαζόταν ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για την Προεδρία της Δημοκρατίας, προτού καταλήξει στον Προκόπη Παυλόπουλο.
Η φήμη του στις Βρυξέλλες δεν είχε σπιλωθεί, λένε παλιοί του συνάδελφοι, καθώς οι Ευρωπαίοι πάντα θεωρούσαν ότι η Novartis είχε εξελιχθεί απλώς σε ζήτημα εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης και δεν είχαν δώσει σημασία. «Το χαρτοφυλάκιο που κατείχε δεν προσφέρεται για να κάνει κανείς παιχνίδι με μεγάλα βιομηχανικά συγκροτήματα», λέει άλλος παλιός ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. «Ο ίδιος ήταν πάντα ανοιχτός σε επισκέψεις επιχειρηματιών, αλλά ποτέ δεν υπήρχε κάτι σκοτεινό».
Και ξαφνικά, το 2022 οι Βρυξέλλες συνταράσσονται από το Qatargate. Μια μη κυβερνητική οργάνωση, η Fight Impunity, η οποία ιδρύθηκε το 2019 από τον Ιταλό πρώην ευρωβουλευτή Πιερ Αντόνιο Παντσέρι, με σκοπό –επισήμως τουλάχιστον– να προωθήσει τη διεθνή λογοδοσία και να καταπολεμήσει την ατιμωρησία – όπως υποδηλώνει και το όνομά της. Ο πρώην επίτροπος είχε ζητήσει και λάβει άδεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη συμμετοχή του στην οργάνωση, μετά τη λήξη της θητείας του και, όπως αναφέρει, είχε δηλώσει και φορολογηθεί για το ποσό που έλαβε.
«Φορολογείται η μίζα;», διερωτήθηκε ο Αβραμόπουλος. Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, πάντως, ο ρόλος της ΜΚΟ ήταν να λειτουργεί ως «βιτρίνα» που νομιμοποιούσε αμοιβές οι οποίες δίνονταν στην πραγματικότητα για υπηρεσίες προώθησης των συμφερόντων τρίτων χωρών – του Μαρόκο, του Κατάρ και της Μαυριτανίας.
«Αν δεχθούμε τον ισχυρισμό του ότι δεν είχε κανένα λόγο στις αποφάσεις και δεν έκανε τίποτα για αυτή τη ΜΚΟ, τότε εγείρεται ένα άλλο ζήτημα: Γιατί να πληρώνεται 5.000 ευρώ τον μήνα;», διερωτάται παλιός Ελληνας ευρωβουλευτής.
Ο Αβραμόπουλος παραιτήθηκε αμέσως από την οργάνωση μόλις ξέσπασε το σκάνδαλο και διευκρίνισε ότι είχε τιμητικό και όχι εκτελεστικό ρόλο, δίπλα σε άλλα μεγάλα ονόματα, όπως η πρώην ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι. Οπως διερωτάται παλιός Ελληνας ευρωβουλευτής: «Αν δεχθούμε τον ισχυρισμό του ότι δεν είχε κανένα λόγο στις αποφάσεις και δεν έκανε τίποτα για αυτή τη ΜΚΟ, τότε εγείρεται ένα άλλο ζήτημα: Γιατί να πληρώνεται 5.000 ευρώ τον μήνα;». Παρόλο που το όνομά του είχε εμπλακεί στην υπόθεση, μετά τη σύλληψη της ευρωβουλευτού Εύας Καϊλή, η έρευνα δεν είχε προχωρήσει παραπάνω τότε. Ομως του είχε στερήσει τη θέση του ειδικού εντεταλμένου της Ε.Ε. στις χώρες του Κόλπου, την οποία τελικά κατέλαβε –συντηρώντας τα στερεότυπα– ο Ιταλός Λουίτζι ντι Μάιο.
Η υπόθεση Qatargate επανήλθε με κρότο την περασμένη εβδομάδα, με ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που περιλαμβάνει τις κατηγορίες ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, δωροληψίας υπαλλήλου κατ’ εξακολούθησιν και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ο Αβραμόπουλος φέρεται να είχε κληθεί δύο φορές να καταθέσει ενώπιον Βέλγου ανακριτή, αλλά δεν είχε παρουσιαστεί (είχε καταθέσει υπόμνημα και είχε παρουσιαστεί δικηγόρος του).
Δίχως κάλυψη
Η Κομισιόν επιβεβαιώνει ότι είχε εγκρίνει τη συνεργασία του Αβραμόπουλου με τη ΜΚΟ, όμως βασικός όρος ήταν ότι δεν θα ασκούσε δραστηριότητες λόμπινγκ. Επίσης διευκρινίζει ότι η Fight Impunity δεν ήταν εγγεγραμμένη στο Μητρώο Διαφάνειας της Ε.Ε. Ο Αβραμόπουλος είχε αποδώσει την καθυστέρηση στις συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί λόγω της πανδημίας.
Στελέχη της κυβέρνησης σχολιάζουν σκωπτικά πως θα είναι μάλλον αστείο να μπλέξει τελικά στη δύση του πολιτικού βίου του για 73.000 ευρώ, ποσό που, όπως λένε, άλλοι πρώην επίτροποι λαμβάνουν για μια έκτακτη εμφάνιση.
Η κυβέρνηση έχει ήδη λάβει αποστάσεις από τους χειρισμούς του πρώην επιτρόπου, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει πως «όταν σε καλούν οι Αρχές, πρέπει να ανταποκρίνεσαι» και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να δηλώνει ότι στο ένταλμά του ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται για κάθε πολίτη. Το επόμενο επεισόδιο θα παιχτεί στη Βουλή, αυτή την εβδομάδα, με τη συζήτηση για άρση της ασυλίας του. Αυτό που σχολιάζουν, πάντως, σκωπτικά στελέχη της κυβέρνησης είναι πως θα είναι μάλλον αστείο να μπλέξει τελικά στη δύση του πολιτικού του βίου για 73.000 ευρώ, ποσό που όπως λένε άλλοι πρώην επίτροποι λαμβάνουν για μια έκτακτη εμφάνιση.
Στη «δύση»; Δεν είναι παρακινδυνευμένη η πρόβλεψη για έναν πολιτικό με τα παράσημα αντοχής του Αβραμόπουλου; Την κομψότητά του δεν την έχασε μόνο εκείνος. Την έχασε και η κυβέρνηση, που δεν προσποιήθηκε καν ότι τον καλύπτει. Η εικόνα ενός προσώπου από τον προηγούμενο αιώνα της Ν.Δ. να κουνάει το δάχτυλο στην τηλεόραση είναι επιβαρυντική για το κόμμα, που σηκώνει ήδη τα βάρη πολλών σκανδάλων. Η πολιτική δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει τη Δικαιοσύνη. Στην πολιτική τα άστρα δύουν, αν χρειαστεί, με διακόπτη.
Qatargate: χωρίς διαλεύκανση, τριάμισι χρόνια μετά
Της Αλεξάνδρας Βουδούρη
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Παρότι οι λέξεις «σκάνδαλο», «διαφθορά» και, κυρίως, η πολύκροτη υπόθεση Qatargate συνήθως προκαλούν άμεσα ανακλαστικά στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων ανταποκριτών στις Βρυξέλλες, η είδηση, την περασμένη Δευτέρα, της έκδοσης ευρωπαϊκού εντάλματος για τον πρώην επίτροπο Δημήτρη Αβραμόπουλο δεν τάραξε τα νερά στη βελγική πρωτεύουσα.
Η σχετική αδιαφορία δεν οφείλεται στον καύσωνα που έπληξε τις Βρυξέλλες αυτή την εβδομάδα, αλλά μάλλον στην «κόπωση» που έχει προκαλέσει μια έρευνα η οποία διαρκεί πλέον τριάμισι χρόνια, χωρίς να έχει οδηγήσει σε δίκη, παρότι αφορά τη μεγαλύτερη υπόθεση διαφθοράς που έχει πλήξει ποτέ τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με «πρωταγωνιστές» σημαίνοντες ευρωβουλευτές και την πρώην αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Εύα Καϊλή.
«Τα μέσα ενημέρωσης εδώ ουσιαστικά δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την υπόθεση, γιατί για πολλούς το στόρι έχει βαλτώσει», παρατηρεί έμπειρος Ευρωπαίος ανταποκριτής. «Υπάρχει η αίσθηση ότι η υπόθεση έχει χαθεί μέσα στις δικαστικές διαδικασίες και ότι δεν υπάρχουν απτά αποτελέσματα». Στο εύλογο ερώτημα τι συνέβη αυτά τα 3,5 χρόνια και γιατί η υπόθεση επανέρχεται τώρα στο προσκήνιο, οι απαντήσεις διαφέρουν. Νομικοί που παρακολουθούν την υπόθεση μιλούν για εξαρχής λάθη των ανακριτικών αρχών, αλλά και για το ότι «οι έρευνες από τον Δεκέμβριο του 2022 δεν έχουν οδηγήσει ουσιαστικά πουθενά».
Από την άλλη πλευρά, Βέλγοι νομικοί και ακαδημαϊκοί υπερασπίζονται το δικαστικό σύστημα της χώρας σχολιάζοντας ότι οι έρευνες δεν συμβαδίζουν με τους ρυθμούς της επικαιρότητας. Ο καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο HEC Παρισιού, Αλμπέρτο Αλεμάνο, επισημαίνει ότι «θα ήμουν προσεκτικός στο να εξαγάγω οριστικά συμπεράσματα για την πορεία της βελγικής έρευνας». «Γνωρίζουμε ελάχιστα για την εσωτερική λογική της, τους διαθέσιμους πόρους ή την πολυπλοκότητα των αποδεικτικών στοιχείων, που διαμορφώνουν το χρονοδιάγραμμα των ανακριτικών αρχών».
Οι βελγικές αρχές «δεν μπόρεσαν έως σήμερα να συνδέσουν τα μαύρα χρήματα με συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις», αναφέρει στην «Κ» Ευρωπαίος ανταποκριτής.
Ευρωπαίοι ανταποκριτές θεωρούν ότι οι βελγικές αρχές δεν κατόρθωσαν ποτέ να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ lobbying των ΜΚΟ και της συστηματικής διαφθοράς, ξεπλύματος μαύρου χρήματος, φοροδιαφυγής συγκεκριμένων παραγόντων στις Βρυξέλλες. «Δεν μπόρεσαν έως σήμερα να συνδέσουν τα μαύρα χρήματα με συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις», αναφέρει ένας εξ αυτών.
Το χρονικό
Το Qatargate ξέσπασε τον Δεκέμβριο του 2022, όταν οι βελγικές αρχές ανακοίνωσαν κατάσχεση περίπου 1,5 εκατ. ευρώ σε μετρητά. Η έρευνα αφορούσε δίκτυα επιρροής που, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, λειτουργούσαν υπέρ του Κατάρ και του Μαρόκου μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Οι περισσότεροι από τους εμπλεκομένους αρνούνται τις κατηγορίες. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ο Ιταλός πρώην ευρωβουλευτής Πιερ Αντόνιο Παντσέρι –στη μη κυβερνητική οργάνωση του οποίου, Fight Impunity, μετείχε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος–, ο οποίος εξαρχής αποδέχθηκε την εμπλοκή του στο πλαίσιο συμφωνίας με τις βελγικές αρχές.
Για δύο έτη η έρευνα ουσιαστικά «πάγωσε», καθώς οι βασικοί ύποπτοι, η Εύα Καϊλή, ο Αντρέα Κοτσολίνο και ο Μαρκ Ταραμπέλα, προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη επιχειρώντας να ακυρώσουν όλη τη διαδικασία. Υποστήριξαν ότι παραβιάστηκε η κοινοβουλευτική ασυλία τους, ότι οι παρακολουθήσεις ήταν παράνομες και ότι υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων.
Αναφέρονταν σαφώς στον ανακριτή Μισέλ Κλεζ, που παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2023 λόγω σχέσεων της οικογένειάς του με το περιβάλλον της Βελγίδας ευρωβουλευτού Μαρία Αρένα, η οποία δεν κλήθηκε ποτέ να καταθέσει, παρότι η στενή πολιτική της σχέση με τον Παντσέρι επισημαινόταν στη δικογραφία.
Αν και οι αρχές διαβεβαίωσαν ότι η παραίτηση Κλεζ δεν επηρέαζε την ουσία της έρευνας, απαξίωσε τη διαδικασία, ενώ και η βελγική αστυνομία βρέθηκε αντιμέτωπη με κατηγορίες για διαρροές στοιχείων προς τον Τύπο. Ο πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας καταπολέμησης της διαφθοράς Ούγκο Τασιό κατηγορήθηκε για παραβίαση επαγγελματικού απορρήτου, ενώ σε διαθεσιμότητα τέθηκε και ο Φιλίπ Νοπ, επικεφαλής του Κεντρικού Γραφείου για το Οργανωμένο Εγκλημα.
Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο το εφετείο Βρυξελλών απέρριψε το σύνολο των ισχυρισμών των προσφευγόντων, κρίνοντας ότι η έρευνα ήταν νόμιμη και επιτρέποντας στη νέα εισαγγελική ομάδα να τη συνεχίσει. Σε αυτό το πλαίσιο εκδόθηκε και το ευρωπαϊκό ένταλμα για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.
Νομικοί που παρακολουθούν την υπόθεση εκτιμούν ότι η κίνηση πιθανότατα συνδέεται με νέα αξιολόγηση του φακέλου από την εισαγγελέα. Το όνομα του πρώην επιτρόπου, άλλωστε, είχε βρεθεί στο επίκεντρο από τις πρώτες ημέρες του Qatargate, λόγω συμμετοχής του στο συμβούλιο της Fight Impunity.
Νέα στοιχεία
«Δύσκολα θα προχωρούσαν σε μια τέτοια ενέργεια χωρίς να θεωρούν ότι διαθέτουν κάποια νέα στοιχεία», αναφέρει ένας εξ αυτών. «Ενδέχεται να προέκυψαν νέα δεδομένα από επικοινωνίες, τηλεφωνικές επαφές ή υλικό που αναλύθηκε σε δεύτερο χρόνο». Ο ίδιος, πάντως, επισημαίνει ότι η έκδοση εντάλματος δεν προδικάζει ενοχή.
Ιδιαίτερα προσεκτική ήταν η διαχείριση της υπόθεσης από την πλευρά της Κομισιόν, ενώ αρμόδιες πηγές δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για την επιχείρηση εμπλοκής του εκτελεστικού οργάνου της Ε.Ε. στο εν λόγω θέμα.
Την περασμένη Πέμπτη η Κομισιόν επανέλαβε ότι διεξήγαγε εσωτερικό έλεγχο μόνον για τους όρους συμμετοχής του Αβραμόπουλου στη ΜΚΟ. Εκπρόσωπός της τόνισε επίσης ότι «άλλο πράγμα είναι να εγκρίνεις μια δραστηριότητα και να διασφαλίζεις ότι τηρούνται οι όροι που έχεις θέσει και εντελώς διαφορετικό ζήτημα είναι οι καταγγελλόμενες παράνομες πράξεις».
