Οσοι βρίσκονται κοντά στον Ευάγγελο Βενιζέλο γνωρίζουν ότι εδώ και καιρό ανησυχεί για την πολιτική συνθήκη πόλωσης, που δεν επιτρέπει την εθνική συνεννόηση για την επικαιροποίηση της στρατηγικής της χώρας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Μιλώντας στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, σε συνεργασία με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, με τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας», έγινε viral η πρόσκλησή του προς τον πρωθυπουργό «να μας πει αυτός ποιον θα πάρει τηλέφωνο» σε περίπτωση κρίσης.
Θα τηλεφωνήσει στον Μακρόν και τον Νετανιάχου για να μας υποστηρίξουν στρατιωτικά απέναντι στην Τουρκία ή για να παρέμβουν διπλωματικά και να μετατρέψουν ένα επεισόδιο σε διπλωματική διαδικασία, όπως γίνεται με τις ΗΠΑ τα τελευταία πενήντα χρόνια;
Υποστηρικτές της κυβέρνησης τον επικρίνουν για υπερβολική οξύτητα και ειρωνεία. Η απάντηση που δίνουν πρόσωπα τα οποία βρίσκονται κοντά του είναι ότι θεωρεί αλαζονική και ανιστόρητη την επιμονή του Κυρ. Μητσοτάκη σε μια μονοπρόσωπη διαχείριση εθνικών κρίσεων. «Θα τηλεφωνήσει στον Μακρόν και στον Νετανιάχου για να μας υποστηρίξουν στρατιωτικά απέναντι στην Τουρκία ή για να παρέμβουν διπλωματικά και να μετατρέψουν ένα επεισόδιο σε διπλωματική διαδικασία, όπως γίνεται με τις ΗΠΑ τα τελευταία πενήντα χρόνια;», είναι μια απορία που του αποδίδεται.
Κατά την άποψη του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης και πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι σαφές σε ποιο σημείο βρίσκονται σήμερα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, ούτε ποια είναι η στρατηγική για τη διαχείρισή τους στο προβλεπτό μέλλον. Κατά την ανάλυσή του, αν δεν υπάρξουν συζήτηση και συμφωνία στο εσωτερικό, δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική αντιμετώπιση ενδεχόμενων προκλήσεων ή νέων δεδομένων.
Αρκετές φορές μέχρι τώρα ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει καταλογίσει στον πρωθυπουργό τη βασική ευθύνη για την αδυναμία διαλόγου μεταξύ των πολιτικών αρχηγών. Θεωρεί ότι δική του θα έπρεπε να είναι η πρωτοβουλία για τη διασφάλιση συναινέσεων, που προϋποθέτει σε βάθος ενημέρωση και στοιχειώδη εμπιστοσύνη. Πιστεύει ότι χωρίς την υποστήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν μπορεί να γίνουν υπερβάσεις στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και για αυτό αποδίδει στο πολιτικό σύστημα, ξεκινώντας από την κυβέρνηση, την υποχρέωση δημιουργίας των κατάλληλων συνθηκών για βήματα προόδου.
Εχοντας στο βιογραφικό του και την εμπειρία ενός πρώην υπουργού Εξωτερικών, βρίσκεται σε διαρκή επαφή με διπλωμάτες, ακαδημαϊκούς και τεχνοκράτες που παρακολουθούν προσεκτικά τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά. Δεν ταυτίζεται με τις παρεμβάσεις του Αντ. Σαμαρά και του Κ. Καραμανλή, ούτε υπάρχει παρασκηνιακή συνεννόηση μεταξύ τους. Στο περιβάλλον του γελούν με τέτοια σενάρια και τα αποδίδουν σε όσους δεν θέλουν να δεχτούν ότι το αναπόφευκτο μέλλον είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας, οι οποίες επιλέγονται πια και από την πλειονότητα των πολιτών, όπως έδειξε η δημοσκόπηση της Metron Analysis που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών.
