Ο ξάδελφος του πρωθυπουργού που ζήτησε ρουσφέτι εκείνη τη δουλειά με το… παλούκι

Ο ξάδελφος του πρωθυπουργού που ζήτησε ρουσφέτι εκείνη τη δουλειά με το… παλούκι

Ο ξάδελφος του πρωθυπουργού που ζήτησε  ρουσφέτι εκείνη τη δουλειά με το… παλούκι-1
Η φορολογική πολιτική υπήρξε ο βασικός λόγος λαϊκής δυσαρέσκειας, που οδήγησε στη συντριπτική εκλογική ήττα του εκσυγχρονιστή, οραματιστή, ακέραιου πολιτικού Χαριλάου Τρικούπη στις εκλογές της 16ης Απριλίου 1895 και στην αποτυχία του ιδίου να εκλεγεί βουλευτής. Επάνω, ο «έκπτωτος» Τρικούπης πεσμένος καταγής κοιτάζει απορημένος τον «αιώνιο αντίπαλό» του Θεόδωρο Δεληγιάννη καβάλα σε έναν ατίθασο γάιδαρο, έχοντας κερδίσει την εξουσία. «Κάτω οι φόροι, πάνω τα δάνεια» αναγράφεται στο επινίκιο σύνθημά του. Γελοιογραφία εποχής στον «Νέο Αριστοφάνη» (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο). Από το παλαιότερο αφιέρωμα της «Κ» Ελληνες πολιτικοί (Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος) – Επτά Ημέρες. Μια σπαρταριστή ιστορία παραθέτει ο επιστολογράφος της «Κ», με πρωταγωνιστές τον Δεληγιάννη και τον συγχωριανό του ξάδελφο, με ζητούμενο ένα επιτακτικό αίτημα (απαίτηση) διορισμού στην Αθήνα…

Κύριε διευθυντά

Στο φύλλο της 24-4-2026 στο άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη με τίτλο «Τι να φταίν’ οι εκπρόσωποι» γίνεται αναφορά σε κείμενο του επιστολογράφου κ. Αντώνη Βενέτη, που φέρνει στην επικαιρότητα «είδηση» της ελληνόφωνης εφημερίδας της Τεργέστης «ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ» της 30-7-1897 («Κ» της 22-4-2026).

Κατά την «είδηση» αυτή, με απόφαση του εκ Λαγκαδίων Γορτυνίας πρωθυπουργού της Ελλάδος Θεόδωρου Δεληγιάννη, εσιτίζοντο κατά την τελευταία πρωθυπουργία του, εκ του δημοσίου ταμείου, 503 συντοπίτες του Γορτύνιοι… Η «είδηση» αυτή μου έφερε στη μνήμη μια τερπνή ιστορία, που κυκλοφορούσε στην κακοτράχαλη Γορτυνία από γέροντες της περιοχής, στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η χιουμοριστική αυτή ιστορία δείχνει ότι ο πρωθυπουργός Δεληγιάννης δεν ικανοποίησε αίτημα συγχωριανού και ξαδέλφου του, διότι δεν διέθετε τα προσόντα που απαιτούσε ο διορισμός στη… συγκεκριμένη θέση.

Η ιστορία έχει ενδιαφέρον και χιούμορ:

Επισκέφθηκε ο ξάδελφος από τα Λαγκάδια τον πρωθυπουργό Θεόδωρο Δεληγιάννη στο γραφείο του. Αφού είπαν τα δικά τους, ο ξάδελφος ζήτησε έναν καλό διορισμό για να μετοικήσει στην Αθήνα και να βελτιώσει τη ζωή του. Ο πρωθυπουργός για να τον ικανοποιήσει του είπε: «Ξάδελφε, γύρνα έξω στην πόλη, τήρα τις διάφορες δουλειές, διάλεξε κάποια που σου αρέσει και έλα πίσω να τα κανονίσουμε».

Ο ξάδελφος γύρισε όλη την πόλη και είδε πολλές δουλειές.

Αλλες του άρεσαν λιγότερο, άλλες περισσότερο. Μία όμως τον μάγεψε. Γύρισε στον πρωθυπουργό και με ενθουσιασμό του είπε: «Ξάδελφε, βρήκα τη δουλειά που μου πάει. Είδα καμιά εικοσαριά, ντυμένους με όμοιες στολές, να προχωράνε με τύμπανα, σάλπιγγες και τραγούδια. Μπροστά πήγαινε ένας με καλύτερη στολή. Κρατούσε ένα όμορφο παλούκι και κάθε τόσο το πέταγε ψηλά και το ξανάπιανε.

Εγώ σκέφτηκα ότι μπορώ να κρατάω βαρύτερο παλούκι και να το πετάω πιο ψηλά. Αυτό μου πάει ξάδελφε. Αυτή τη δουλειά διαλέγω…».

Ο Δεληγιάννης γέλασε και του είπε: «Ξάδελφε, αυτή τη δουλειά δεν μπορώ ούτε εγώ να την κάνω. Είναι ευκολότερο να σε κάνω υπουργό!…».

Συμπέρασμα: Δεν έκανε το ρουσφέτι στον ξάδελφο διότι δεν είχε τα προσόντα. Τήρησε την… αξιοκρατία!

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT