
Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 24-4-2026 στο άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη με τίτλο «Τι να φταίν’ οι εκπρόσωποι» γίνεται αναφορά σε κείμενο του επιστολογράφου κ. Αντώνη Βενέτη, που φέρνει στην επικαιρότητα «είδηση» της ελληνόφωνης εφημερίδας της Τεργέστης «ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ» της 30-7-1897 («Κ» της 22-4-2026).
Κατά την «είδηση» αυτή, με απόφαση του εκ Λαγκαδίων Γορτυνίας πρωθυπουργού της Ελλάδος Θεόδωρου Δεληγιάννη, εσιτίζοντο κατά την τελευταία πρωθυπουργία του, εκ του δημοσίου ταμείου, 503 συντοπίτες του Γορτύνιοι… Η «είδηση» αυτή μου έφερε στη μνήμη μια τερπνή ιστορία, που κυκλοφορούσε στην κακοτράχαλη Γορτυνία από γέροντες της περιοχής, στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η χιουμοριστική αυτή ιστορία δείχνει ότι ο πρωθυπουργός Δεληγιάννης δεν ικανοποίησε αίτημα συγχωριανού και ξαδέλφου του, διότι δεν διέθετε τα προσόντα που απαιτούσε ο διορισμός στη… συγκεκριμένη θέση.
Η ιστορία έχει ενδιαφέρον και χιούμορ:
Επισκέφθηκε ο ξάδελφος από τα Λαγκάδια τον πρωθυπουργό Θεόδωρο Δεληγιάννη στο γραφείο του. Αφού είπαν τα δικά τους, ο ξάδελφος ζήτησε έναν καλό διορισμό για να μετοικήσει στην Αθήνα και να βελτιώσει τη ζωή του. Ο πρωθυπουργός για να τον ικανοποιήσει του είπε: «Ξάδελφε, γύρνα έξω στην πόλη, τήρα τις διάφορες δουλειές, διάλεξε κάποια που σου αρέσει και έλα πίσω να τα κανονίσουμε».
Ο ξάδελφος γύρισε όλη την πόλη και είδε πολλές δουλειές.
Αλλες του άρεσαν λιγότερο, άλλες περισσότερο. Μία όμως τον μάγεψε. Γύρισε στον πρωθυπουργό και με ενθουσιασμό του είπε: «Ξάδελφε, βρήκα τη δουλειά που μου πάει. Είδα καμιά εικοσαριά, ντυμένους με όμοιες στολές, να προχωράνε με τύμπανα, σάλπιγγες και τραγούδια. Μπροστά πήγαινε ένας με καλύτερη στολή. Κρατούσε ένα όμορφο παλούκι και κάθε τόσο το πέταγε ψηλά και το ξανάπιανε.
Εγώ σκέφτηκα ότι μπορώ να κρατάω βαρύτερο παλούκι και να το πετάω πιο ψηλά. Αυτό μου πάει ξάδελφε. Αυτή τη δουλειά διαλέγω…».
Ο Δεληγιάννης γέλασε και του είπε: «Ξάδελφε, αυτή τη δουλειά δεν μπορώ ούτε εγώ να την κάνω. Είναι ευκολότερο να σε κάνω υπουργό!…».
Συμπέρασμα: Δεν έκανε το ρουσφέτι στον ξάδελφο διότι δεν είχε τα προσόντα. Τήρησε την… αξιοκρατία!
