Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου για τη συμβολική αξία του Αγάλματος της Ελευθερίας στο λιμάνι της Νέας Υόρκης («Καθημερινή» 20/3/2025) θυμήθηκα την αντίδραση που μου προκάλεσε όταν το αντίκρισα για πρώτη φορά. Ηταν καλοκαίρι του 1955 και ήμουν σε ηλικία 6 ετών. O τελικός προορισμός μας ήταν η Βαλτιμόρη όπου ο πατέρας μου θα παρακολουθούσε ένα 3μηνο εκπαιδευτικό σεμινάριο ηλεκτροκαρδιογραφίας στην Ιατρική Σχολή του Johns Hopkins. Να σημειωθεί ότι το επιβατικό πλοίο έκανε τότε το δρομολόγιο Γένοβα – Νέα Υόρκη και έως τη Γένοβα μας είχε συνοδεύσει η θεία Ελευθερία (αδελφή της μητέρας μου) που ζούσε μόνιμα στη Ρώμη και την οποία είχα γνωρίσει τότε για πρώτη φορά. Μπαίνοντας λοιπόν στο λιμάνι με το υπερωκεάνιο SS Constitution (της American Export Lines), μετά ταξίδι 8 ημερών, μας ανέβασε στο κατάστρωμα η μητέρα μου με τον αδελφό μου Αλέκο να θαυμάσουμε τη θέα. Συνδυάζοντας στο μυαλό μου τις συνονόματες «Ελευθερίες» του λιμανιού αναχώρησης με αυτού της άφιξης, και με κάποια δόση απορίας είναι η αλήθεια, δήλωσα εντυπωσιασμένος στη μητέρα μου για την επιτυχία της θείας να της στήσουν άγαλμα στη Νέα Υόρκη!
*Συνταξιούχος Παθολόγος
