Κύριε διευθυντά
Ο αγαπητός συνεργάτης σας κ. Ηλίας Μαγκλίνης, στο κείμενό του της 22/2/2025, με τίτλο «Κατάφαση ζωής», αφού περιγράψει την, εν τω μέσω της προ πενταετίας οδυνηρής οικογενειακής του δοκιμασίας, «διαδικασία της βίαιης μύησης μικρών παιδιών στα δεδομένα της ζωής: τον πόνο, τη φθορά, τον ίδιο τον θάνατο», θα αναρωτηθεί: «πώς μπορεί να υπάρχει Θεός και να επιτρέπει να συμβαίνει κάτι τέτοιο;». Για να δεχθεί στη συνέχεια, ότι «αυτά τα ερωτήματα δεν είναι εύκολα».
Την ίδια εναγώνια ερώτηση έκανε και «ο παλαιότατος ασκητής της ερήμου, ο Αγιος Αντώνιος, για να λάβει ουρανόθεν τη μόνη λογική απάντηση, ότι η ζωή και ο θάνατος είναι “κρίματα Θεού”».
Ακόμη, από εκτενέστερη σχετική αναφορά άλλης πηγής*, αποσπώ τη φράση: (…) «ελησμόνησες για μια στιγμή ότι ο Θεός είναι μονόθελος, δεν δέχεται του ανθρώπου η γνώμη να προλάβη τα σχέδιά του (…)».
Οχι, φευ, ότι οι παραπάνω συνεισφορές μου, επί του θέματος, βάζουν τα πράγματα στη θέση τους, έστω και κατ’ ελάχιστον.
* Από το διήγημα του Ιάκωβου Πολυλά, «Ενα μικρό Λάθος».
*Βούλα
