Κύριε διευθυντά
Ο κ. Απόστολος Λακασάς, επίκαιρος και ευθύβολος, για την «αυτονομία» στα σχολεία, γράφει «Σαφώς, η απόλυτη αυτονομία των σχολικών μονάδων δεν είναι και ό,τι καλύτερο» (φ. 5/12/2024).
Πέρασα δεκαετίες στη μέση εκπαίδευση εντός και εκτός Ελλάδος. Γνώρισα εκατοντάδες συναδέλφους και δεκάδες προϊσταμένους. Η ευθυνοφοβία οδηγεί συχνά σε αυταρχισμό: Παράδειγμα:
α) Η αναθεώρηση των γραπτών. Τον Ιούνιο μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων, πολλοί μαθητές υποβάλλουν αίτηση για αναθεώρηση του γραπτού. Στην Επιθεώρηση, δύο καθηγητές της ειδικότητας αναβαθμολογούν τα γραπτά. Συνήθως οι αιτήσεις για τα μαθηματικά ήταν διπλάσιες από όλα μαζί τα άλλα μαθήματα. Για να αποφύγω τον «συνωστισμό» των γραπτών, αλλά και για λόγους παιδαγωγικούς, την επομένη των εξετάσεων καλούσα τους μαθητές σε μια αίθουσα, έδινα τα γραπτά διορθωμένα και τους έλεγα να βαθμολογήσουν. Συνήθως έδιναν πιο μικρό βαθμό από αυτόν που έκρινα εγώ και δεν ζητούσαν αναθεώρηση. Ενας γυμνασιάρχης με παρατήρησε κάποτε. «Δεν προβλέπεται από τον νόμο» και κάλεσε τον επιθεωρητή να με «συμμορφώσει».
β) Στο σχολείο, όταν βγάζαμε τα αποτελέσματα, τοιχοκολλούσαμε καταλόγους προαγομένων, ανεξεταστέων και απορριπτομένων! Είχα αλλεργία με τη λέξη «απορριπτομένων». Ως γυμνασιάρχης, έβγαζα μόνο κατάλογο προαγομένων και ένα σημείωμα: «Οποιος δεν βλέπει το όνομά του να περάσει από το γραφείο για ενημέρωση». Δεν ήθελα να διασύρω τους μαθητές με τα «κουτσομπολιά» του κόσμου.
γ) Ανέθεσα σε καθηγήτρια το πρόγραμμα για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Περιέλαβε στο πρόγραμμα ένα τραγούδι της Οκτωβριανής Επανάστασης! Διέγραψα το άσμα και μου κουβάλησε την ΕΛΜΕ. Οι συνδικαλιστές πάντα με το μέρος του δασκάλου έναντι του προϊσταμένου…
*Χολαργός, Πρώην Γυμνασιάρχης
