Αν και η ζωή κρατά παρά πόδα εκπλήξεις κρότου-λάμψης και απρόοπτα, το βρετανικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου για παραμονή ή όχι της χώρας στην Ε.Ε. και οι προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ κρίνονται ως οι δύο πιο σημαντικοί σταθμοί από τα εντός 2016 αναμενόμενα. Στο καλαντάρι της χρονιάς κυρίαρχη θέση έχουν και δύο διοργανώσεις διεθνούς εμβέλειας που λόγω έκτακτων συνθηκών δεν χαρακτηρίζονται, λόγω παρελκομένων, ως θα έπρεπε, αμιγώς αθλητικές. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (Euro) της Γαλλίας, που αρχίζει στις 10 Ιουνίου και διαρκεί έναν μήνα, και το μακράν κορυφαίο ραντεβού, αυτό των Ολυμπιακών Αγώνων, με πρωτεύουσα διεξαγωγής το Ρίο ντε Τζανέιρο (5-21 Αυγούστου).
Με την ευκαιρία, παραθέτω από μνήμης τις πόλεις (δηλαδή κράτη, ισχύ, οικονομίες κ.λπ.) που ανέλαβαν τα τελευταία 20 έτη το τιτάνιο έργο τέλεσης των Αγώνων, και οι όποιοι συνειρμοί δικοί σας: Ατλάντα 1996, Σίδνεϊ 2000, Αθήνα 2004 (αποκληθέν «ελληνικό θαύμα»), Πεκίνο 2008, Λονδίνο 2012, ενώ το 2020 τη σκυτάλη παραλαμβάνει το Τόκιο. Δύο χρόνια πριν, δηλαδή σαν χθες, η Βραζιλία φιλοξενούσε το Μουντιάλ και οι εφιάλτες στοιχειώνουν ακόμα τους κατοίκους της, έπειτα από τον ημιτελικό της μεγάλης ανατριχίλας: Γερμανία – Βραζιλία 7-1, ένα σοκ που ερμηνεύθηκε ως κακός οιωνός για την ευρύτερη συνέχεια,·όπως και ήταν.
Στη Γαλλία και στη Βραζιλία, δύο σπουδαίες, με πολλά διαφορετικά συστατικά χώρες, θα επικεντρωθούν τα μάτια του φίλαθλου και μη κόσμου, δισεκατομμυρίων ανθρώπων, την ώρα που οι διοργανώτριες βρίσκονται σε περιδίνηση. Η Γαλλία διανύει περίοδο κοινωνικής εξέγερσης, με απεργιακό κρεσέντο, κλιμακούμενα επεισόδια, σε μια πολεμική διελκυστίνδα για την εργασιακή μεταρρύθμιση Ολάντ. Μυρίζει μπαρούτι που ανακλαστικά επιτείνει τον αδιάλειπτο φόβο των κατοίκων μετά τον αιματηρό Νοέμβριο του Παρισιού, πως το φάντασμα των κτηνών-τζιχαντιστών δεν πτοείται από τα «ιστορικά» μέτρα ασφαλείας. Η γιορτή ποδοσφαίρου της Γηραιάς σε όλα Ηπείρου σε λίγα 24ωρα αρχίζει, με την απουσία της ημετέρας εθνικής ομάδας, της εστεμμένης του 2004, να πλημμυρίζει με θλίψη τούς Ευρωπαίους θεατές. Ετσι, Ουαλία, Βόρειος Ιρλανδία, Ισλανδία φέρονται οι ανεπίσημες αγαπημένες όσων λατρεύουν τις εκπλήξεις. Και η υπερμεγέθης Βραζιλία σείεται. Πολυετής εκρηκτική λαϊκή δυσαρέσκεια, οικονομία σε ελεύθερη πτώση, σκάνδαλα, αποπομπή της προέδρου Ρούσεφ, η απειλή του ιού Ζίκα, ενώ στη βιτρίνα των Αγώνων καθρεφτίζονται οι διευρυνόμενες ανισότητες της χώρας των 200 εκατομμυρίων.
Αλλά συμφέρει, είναι μια πολύ οικονομική λύση να πάμε νοερά Γαλλία, μετά Βραζιλία, συμμετέχοντας σε αυτά τα τηλεδιαλείμματα μιας φευγαλέας δραπέτευσης σε δόσεις από την καρμπόν επικαιρότητα. Κοινό μυστικό: Παλαιότερα περιφρονημένα, συνήθη, ίσως και τ’ ασήμαντα, γίνονται παιδιάστικοι σύμμαχοί μας μέσα στην αδιαπέραστη ομίχλη.
