Είτε μιλάς με ένθεο είτε με άθεο ή αγνωστικιστή, δύσκολα συναντάς κάποιον που να αγνοεί τα ονόματα των τεσσάρων Ευαγγελιστών που εξιστόρησαν τη διδασκαλία και τα θαύματα του Ιησού. Ωστόσο, και από επιδερμικούς αναγνώστες και από μελετητές αναγνωρίζεται ότι τα κείμενά (Επιστολαί) του «υπέρ πάντων των άλλων Αποστόλων» οριοθετούν το αυστηρό πλαίσιο ζωής του σωστού χριστιανού. Δεν απαιτείται θεολογική εξάρτυση για να καταλάβεις ότι τα γραπτά του Παύλου, αν και θεόπνευστα, προσφέρονται για διαχρονικές συζητήσεις κι αμφισβητήσεις παντός καιρού. Μην ξεχνάμε ότι ο Σαύλος, μετέπειτα Παύλος, υπήρξε σκληρός διώκτης της Εκκλησίας πριν ασπασθεί τη νέα θρησκεία. Προηγήθηκε η εμφάνιση, ενώπιόν του, εγγύς της Δαμασκού, του Αναστάντος. Απόδειξη ότι κάποιες ιστορικές μεταστροφές ευλογούνται υπό τα όμματά Του. Τυχαίο δείγμα από τον πακτωλό του Αποστόλου Παύλου («προς Εβραίους», στιχ. 3): «Να ενθυμήσθε τους φυλακισμένους, σαν να είσθε και σεις μαζί των δεμένοι με τας αλυσίδας της φυλακής. Να ενθυμήσθε τους ταλαιπωρουμένους και κακοπαθούντας, διότι και σεις έχετε σώμα φθαρτόν και επόμενον είναι αυτά που υποφέρουν αυτοί σήμερον να συμβούν αύριον και εις σας.» O λόγος του Παύλου δεν είναι μόνον θεολογικός. Είναι και βαθιά πολιτικός, διατρέχοντας με λεπτομερείς νουθεσίες το φάσμα των ανθρώπινων σχέσεων υπό το πρίσμα της νέας, εξ Αποκαλύψεως θρησκείας. Η αλήθεια ημών των αδαών είναι ότι όσο περισσότερο «ερευνάς» τας Γραφάς τόσο λιγότερο συγγενής με τον «κατά γράμμα» χριστιανό νιώθεις. Ετσι κατόπιν, ήταν αναγκαίο να συναφθούν άυλες κοινωνικές συμβάσεις, ώστε στα μάτια των άλλων να δείχνουμε, εφόσον το θέλουμε, χρηστοί. Το σταυροκόπημα, δημοσίως, ο ασπασμός εικόνων, οι ευχές «με τη βοήθεια του Θεού» ή «της Παναγιάς» τι υποδηλώνουν; «Πιστεύω», άρα πληρώ και τα πνευματικά, ηθικά, πολιτιστικά προαπαιτούμενα.
Ειπώθηκε κατά κόρον, κυρίως από ινστρούχτορες της διανόησης, ότι η διανυόμενη κρίση είναι και κρίση πολιτισμού. Μια συνιστώσα αυτού του ελλείμματος έθιξε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιαν. Πανούσης, κατά την επίσκεψή του στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών, στην Αμυγδαλέζα. (Μερικό) σοκ από τις δηλώσεις του: «Εκφράζω την ντροπή μου. Αυτά που είδα δεν τα πίστευα. Είναι εικόνα χώρας που σέβεται τον άνθρωπο;» Σαφής η νύξη του κ. Πανούση για τους προκατόχους του. Δεν ήξεραν, δεν έβλεπαν ή δεν τους ενοχλούσε αυτό το «δείγμα» πολιτισμού; Συνεπίκουρος, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, ξεκαθάρισε ότι στο υπέρτατο αγαθό της Υγείας, οι κρατούμενοι μετανάστες έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με όλους τους άλλους πολίτες. Σε μια χώρα που περνά βαθιά ανθρωπιστική κρίση, με σύνορα διάτρητα στις μεταναστευτικές ροές, η επί το ανθρωπινότερον (και αδήλως χριστιανικότερον) αντιμετώπιση των αλλοδαπών στα Κέντρα Κράτησης, όπως εξαγγέλθηκε χθες, είναι στοίχημα πολιτισμού. Πήρε κι αυτό θέση στη σφύζουσα νέα πολιτική βιτρίνα.
